Waterliniepad 7

Het is ruim een kilometer wandelen naar het punt waar ik de route op kan pakken. Dan ben ik binnen, binnen de Vesting van Naarden. De route gaat langs een basischool en dan naar de Grote Kerk in het centrum van de vesting. Vervolgens ga ik langs de rand van de vesting, trappetje op en trappetje af. Voorbij de Nieuwe Haven ga ik langs de buitenring van de Vesting. Daar is ruim baan voor wandelaars, hardlopers en hondenuitlaters. Over Abri (kun je hier ook schuilen?) en dan kom ik op bekend terrein: de Thierenseweg. Daar liep eerder op de morgen en ook de vorige keer op het Waterliniepad. Uiteindelijk kom ik uit ten noorden van het station Naarden-Bussum en dan ben ik al snel bij de Sandtmannlaan met boeiende architectuur met veel hout. Op de Verlengde Fortlaan is daar ook nog iets van te zien. En dan ben ik bij het gebied van het Naardermeer. Meteen zijn hier de Batterijen aan de Karnemelksloot.

Al snel ga ik van de asfaltweg af en zie ik bij een hek borden met informatie over werkzaamheden. Niet op zaterdag, dus ik kan verder gaan. Aan de rand van het bos kom ik een jong stel tegen dat mij ongegroet voorbijgaat. Zijn we hier in een Stiltegebied? Ik kom terecht op een keurig vlonderpad. Het voelt als het lopen in een natuurlijke tunnel. Het pad slingert langs de randen van het bos ten zuiden van de Wijde- of Bovenste Blik. Tegen het einde van het plankier zie ik een jongeman vergezeld van een lange telelens. Hij tuurt en tuurt om zich heen en dan gaat hij langzaam verder op het Laarzenpad. Ik zie een picknickbank in het flauwe zonnetje. Een mooie rustplek na ruim 10 kilometer wandelen. Wanneer ik mij gereed maak voor het vervolg van mijn wandeling komen vier wandelaars over het Laarzenpad. Rugzakken en drinkflessen en lange lenzen. Eén man voert het woord. Dat zal de deskundige op het gebied van Laarzen zijn. Ik ga verder op het pad dat nu langs de bosrand gaat zodat ik het zicht heb op de vlakke velden aan mijn linkerhand. Uit een bospad komt een dame met .. een lange lens. Over hekjes buig ik naar het zuiden en kom terecht op de Melkmeent. Een boeiende woordcombinatie. Werden op deze gezamenlijke plek vroeger de koeien gemolken? Het asfaltpad wordt druk gebruikt door fietsende bejaarden en snelle racemonsters. De Melkmeent loopt uit op de smalle Kreugerlaan met een paar huizen langs de laan, maar die huizen mogen er zijn!

En dan … een afslag naar rechts en die afslag is afgesloten. Ik moet de alternatieve route nemen. Jammer want de hoofdroute gaat door De Groten Burcht, door velden en langs slootjes. De alternatieve route gaat verder over het asfaltweggetje. Zo’n 1500 meter verderop sluiten hoofdroute en alternatief op elkaar aan en dan ben ik bij de Uitermeersluis. En dan is Fort Uitermeer niet meer ver weg. De wandeling maakt hier een leuk rondje. Dan volgt een stukje over het fietspad langs de N236. Om vervolgens langs de N523 te gaan die gelukkig minder druk is. Er komen herinneringen boven. Heb ik hier eerder gewandeld? Ja, is het korte en juiste antwoord. Maar op welke route was dat dan? Was het op het Pelgrimspad? Maar ik zie hier geen markeringen van het Pelgrimspad. Zou het Pelgrimspad verlegd zijn? Ik denk er nog even na. Vlak voor de Zanderijsluis ga ik het Googpad op. Daar vandaan loop ik naar de Ankeveenseplassen. Aan de rand van het water ga ik op een bankje zitten. Ook hier komt de gedachte weer naar boven: hier ben ik eerder geweest. De wandeling verloopt tot nu toe geweldig. Het is prachtig weer. Ik loop door prachtige gebieden en op de meeste plaatsen is het heel rustig. Na mijn pauze ga ik verder, op weg naar Nederhorst Den Berg. Maar eerst nog een tijdje op dit prachtig pad, later asfaltpad, lopen en zicht hebben op verten. Ik kom langs een visserijbedrijf op een gebiedje met een paar huizen tussen het water. Bij Nederhorst heet het weggetje Googpad. Over de brug ga ik naar het noorden, langs de Spiegelplas. Dwars door de woonwijken kom ik uit bij de Nieuwe Overmeerseweg die ik oversteek en dan ben ik op de parallelweg die Slotlaan heet. Dat komt omdat hier vlakbij een slot is, De Nederhorst. Ik loop naar het hoge hek, maar dat zit op slot. Ik zie een vrouw met tas in de verte het bordes opgaan en de deur van het slot halen en het slot binnengaan. Stadsherstel Amsterdam is de huidige eigenaar van het pand en erf. Er komen appartementen in en nieuwe wooneenheden op het landgoed. Ook hier vind ik geen horecagelegenheid.

Dan maar verder gaan langs de Vecht. Bij het einde van de Slotlaan zie ik een bordje dat er rechtsaf na 900 meter horeca is (voor wandelaars en fietsers). Een kleine twee kilometer omlopen. Dat gaat het niet worden. Nederhorst heeft een uitgestrekte vorm en heeft zich zo dicht mogelijk langs de Vecht genesteld. Een stukje loop ik vlak langs de Vecht, verderop over het asfalt langs een huizenrij. Dan kom ik bij sluis ’t Hemeltje. Een sloep ligt in de sluis. De vier dames in de sloep vermaken zich met glazen witte wijn. Er wordt vandaag veel gevaren met sloepen op de Vecht. Veelal zijn deze sloepen voorzien van alcoholische brandstof. De naam van deze sluis is afkomstig van een oude boerderij die op deze plek stond. Ik ga van hier het water en de sluis over en kom terecht in de provincie Utrecht en op de Bergseweg. Het zijn voornamelijk fietsers die gebruik maken van deze smalle weg. Een enkele trekker zorgt er voor dat ik mijn toevlucht moet nemen in de schuinaflopende berm. Er is langs de weg zelfs een poloclub, die polo verwijst niet naar een kledingstuk, maar naar een paardensport. Omdat de club in Vreeland is gevestigd heet deze club Poloclub Amsterdam. In Vreeland is een heel mooi en knus traject langs de huizen aan het water. Ik struikel nog net niet over de kliko’s. In het dorp passeert net een grote boot onder de opgehaalde dubbele ijzeren klapbrug (1945). Nadat de brug is teruggebracht probeer ik aan de overzijde een stoel op een geïmproviseerd terras aan het water te bezetten. Maar, helaas, dit is alleen voor gasten van hotel De Nederlanden. Dan maar naar Hendrik aan de Breedstraat die ook nog aan de route ligt. Soep en bruiswater op het volle terras. Het smaakt prima. Na mijn pauze ga ik de Lindengracht op, waar nog een restaurant is en op de hoek een ijssalon. Op naar de laatste kilometers, langs de Vecht en woonboten en imponerende huizen. Ik verlaat de weg met de bijzondere naam Oud Over, sla rechtsaf de Brugstraat op en kom uit bij een … brug. Ik groet de brugwachter en hij groet mij. Over de oude Dorpsstraat en door een steegje en een parkeerplaats kom ik bij Bushalte Bredestraat aan de Rijksstraatweg. Van hier vertrekken drie buslijnen.
Ik heb een prachtige wandeling op het Waterliniepad achter de rug.
En met mooi zonnig wandelweer.

Waterliniepad 6
Bushalte Naarden – bushalte Loenen aan de Vecht
32 kilometer