Wanneer hij thuis zit na afloop van de wandelingen rekent hij uit hoeveel mijlen hij heeft gewandeld, alleen en met zijn oude vriend Steven Katz, die een alcoholprobleem heeft. Bill komt tot het aantal van 870 mijlen, dat blijkt 39.5% van de totale lengte van de Apalachian Trail te zijn. Deze Trail gaat van het noorden van de staat Georgia naar het noorden van de staat Maine, door het fameuze gebergte van de Apalachians. Zijn wandelmaat Katz sprak na afloop (hij heeft beduidend minder kilometers dan Bryson gelopen) uit: Ik heb de Apalachian Trail gewandeld. Bryson was het daar toen niet mee eens, maar nu hij thuis zit en af en toe een wandeling maakt, sluit hij zich aan bij Katz: Ik heb de Apalachian Trail gelopen.
Bill Bryson doet verslag van hun gezamenlijke kilometers in 1996, maar ook van zijn wandelingen wanneer Katz er niet bij kan zijn. Dit, bij tijden amusante, verslag gaat niet maar over de stappen die worden gezet op het toen niet veel belopen pad. Bryson neemt de tijd om te schrijven over de oorsprong van dit pad, over de geologie van het gebied, over de falende Nationale Parken, die de hun toevertrouwde gebieden laten verslonzen (deels door gebrek aan geld en ambitie) en wegeten door bosbouwbedrijven (lees: houthakkers) en onroerendgoedhandelaren (lees: stenenstapelaars). Hij schrijft over de teloorgang van het de biodiversiteit, over de jacht op het schaarser wordende wild, over de vogels die zijn gevlogen, geschoten, verstomd. Over wat er terecht is gekomen van de dromen van de oprichters Benton Mackaye en Charles Harrios Whitaker. Over de wandelaars op de route die zijn vermoord, en anderen die spoorloos zijn verdwenen. Over Pigeon Force waar Dollywood is te bezoeken. Over oude tijden waarin mensen zaden en planten verzamelden en naar de oude wereld brachten. Over de bewoners die liever in een auto zitten dan een eindje gaan wandelen.
De relatie tussen Bryson en Katz is bijzonder om te lezen. De twee mannen zij op elkaars weg gekomen en gaan een avontuur aan dat de breekbaarheid en vastheid van hun relatie stevig onder druk zet. Twintig procent van de wandelaars stopt al in de eerste week, maar zij houden het langer vol. In 1995 kwamen 60 van de 1500 wandelaars van start tot finish. Na 500 mijl houden zij een pauze. Beiden gaan naar hun eigen huis. Katz gaat weer aan het werk in de bouwwereld. Bryson gaat naar huis in New Hamshire en gaat over tot rust en dagwandelingen, waarin hij ook bij de Apalachian Trail is. Zelfs vindt hij zijn buurman (een chirurg) bereid om meerdere dagen met hem op pad te gaan. Op de Hundred Miles Wilderness in Maine treffen Bryson en Katz het zwaarste gedeelte van de Apalachian Trail aan. Honderd mijl door oerbos, weinig wandelaars komen hier en je doet er 10 dagen over, als je het haalt. De beide mannen raken elkaar kwijt bij de afdaling van een top.
Aan het einde schrijft Bryson over het land waarin hij is geboren en heeft gewandeld: “how providence has favored the land to which I was born.”
Dit boek heb ik met plezier en aandacht gelezen.
P.S. In 2015 is dit boek verfilmd met Robert Redford in de rol van Bryson en Nick Nolte als Katz. Verder speelt Emma Thompson de rol van Catherine Bryson.
Bill Bryson
A walk in the woods
Rediscovering America on the Apalachian Trail
Anchor books 1998 (eerste publicatie 1998)
ISBN 9780307279460
397 pagina’s
Gevonden in een minibieb.
Ontdek meer van Willems Wonderlijke Wandelingen
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
