Baarn – Den Dolder

Schijnt de zon?
Ik kan het mij niet meer herinneren.
In de voetgangerstunnel van station Baarn staan grote plassen.
Daar in de plassen ontmoet ik Henk.
Hij heeft een koffiebeker in zijn hand.
Nog meer vochtigheid.

Wij verlaten het station aan de achterzijde. Steken de Luitenant Generaal van Heutszlaan over en gaan achter De Generaal langs. Een man wacht op zijn hond die nog even naar ons kijkt. Wij gaan het Baarnsche Bosch in en naar de Grote Kom. Er vallen druppels regen. Op een rechte laan vallen nog meer druppels en wij slaan linksaf en proberen te schuilen onder een grote boom. Het is vergeefse moeite. Water stroomt als een rivier langs de stam. We proberen andere bomen uit maar er is geen houden aan. Snel mijn regenjas aan. Een volgende schuilboom stelt ook teleur. Iets minder snel mijn regenbroek aan. De regenhoes om mijn rugzak. Henk heeft minder regenkledij bij zich. Gelukkig heeft hij een korte broek aan zodat zijn broekspijpen niet zo nat worden. Op het zandpad stroomt een potentiële rivier. Wat een stortbui! Onder de bomen is het even nat als daarbuiten. We besluiten om door te lopen en onze weg te vinden in de bermen van de overstroomde zandpaden. Het regenwater krijgt de kans niet om de harde ondergrond binnen te dringen en het water stroomt weg. Onderweg komen we een duo met hond tegen. Zij hebben zich over gegeven aan de regen. De strijd opgeven heeft ook zijn charme. We gaan de berceau binnen en ontmoeten hier minder regen. Zal de stortbui in kracht zijn afgenomen? Vlakbij de Amsterdamsestraatweg is de bui bijna afgelopen en is de waterdichtheid sterk afgenomen. Twee dames op leeftijd lopen ons enthousiast tegemoet. Zij hebben voor hetere vuren gestaan en laten zich niet ontmoedigen. Op de Jachthuislaan druppelt nog water. Henk gaat op zoek naar een koffieuitgiftepunt. Zelfs bij de Willemshoeve (genoemd naar Koning Willem II die deze boerderij liet bouwen) is er niets te krijgen. Een bord vermeldt acht organisaties die zich hier een thuis hebben gemaakt, waaronder Herenboeren en GezondBoerenVerstand. OngezondBoerenVerstand rijdt waarschijnlijk met de trekker op de snelweg. Even verderop staat een klein monument voor omgekomen Britse militairen. Zij kwamen om bij een explosie op 10 mei 1045.

We steken de drukke Biltseweg over en komen op een zandpad aan de achterzijde van de tuinen en bossen van Paleis Soestdijk. Links van ons ligt een hondenlosloopgebied dat stevig omheind is door landgoed Pijnenburg. Het is inmiddels droog geworden. We slingeren door het gebied tussen de Biltseweg aan de ene kant en het Pluismeer en De Stulp aan de andere kant. Een verregend echtpaar heeft zijn fietsen stilgezet en kijkt op bordjes om de juiste weg te vinden. Ze zijn geheel gestoken in ‘lichtgevende’ regenkledij zodat ze er uit als mensen op een gevaarlijke missie. Bij Het Leen zien we een paar huizen langs een zandweg. Stilte heerst daar. We komen op een bekend punt en slaan hier linksaf en zijn nu op de Stulpselaan. Een piepkleine trekker met laadbak komt ons tegemoet, daarna een zeer langzaam rijdende auto (dank u!). Aan onze rechterhand vangen we een glimp op van het statige huis van landgoed Pijnenburg. Het is een particulier landgoed van 350 hectare waar de familie Insinger eigenaar van is. Voor de verandering steken we de Biltseweg weer eens over. We zijn dan bij restaurant ’t Spiehuis. Beter kan ik zeggen: het voormalige restaurant ’t Spiehuis, want in mei 2025 is de zaak dichtgegaan. Er kleppert nog een bord waarop de beperkte toegansmomenten staan vermeld. Het is verleden tijd.

We vervolgen onze weg over de Pijnenburgerlaan en dat brengt ons op het de gedachte dat dit ook allemaal bij het landgoed hoort. Het is een rechte laan met in het begin een paar krommingen. Een paardenwagen komt ons tegemoet en rijdt stapvoets. Bij een haakse bocht in de laan staan twee grote ingangen met gebouwen er achter. Is dit allemaal bestemd voor paarden en berijders en verzorgers? Waar de Pijnenburgerlaan uitkomt op de Turfweg houden wij halt voor een pauze. We hebben recent geen bankje gezien, daarom nemen we plaats op de slagboom die van stevig hout is. Een wandelaar met stokken kom uit de Gerritslaan en gaat onze voormalige kant uit. We zien vandaag weinig wandelaars. Even op adem komen. Aanwezige regenkleding kan worden opgeborgen. Na de pauze staan we nog even in het zonnetje. Elke kans aangrijpen op deze dag. We gaan het gebied Op Hees (ook van Pijnenburg) in. Op een klein veld naast de route groeit heide, in bloei en verdord. Dan verandert het landschap. Op Hees komt in aanraking met De Zoom. Hier ligt het landschap hoger. Op de grens (?) lopen we over de verhoging in het landschap. Een mooie ervaring om over dit smalle slingerende pad te lopen. We komen in het Willem Arntszbos, en dat roept onmiddelijk de naam ‘Willem Arntszhoeve‘ op. Een plek met een bewogen geschiedenis. Wij gaan op zoek naar het plaatselijke eetcafé De Wissel. Een vriendelijke mevrouw die van haar fiets afstapt wijst ons de weg. In aansluiting op onze vraag geeft zij ook nog mogelijkheden in het dorp aan. Wij vinden De Wissel. We zijn net wat te laat want veel gerechten kunnen niet meer in de keuken worden klaargemaakt. We kiezen daarom voor koffie en melk en stukken cake. Daarnaast herpakken wij de route en dwalen nog even door het bruisende centrum van het dorp Den Dolder waar meer is te krijgen dan alleen sauzen van een niet nader te noemen merk. We schaffen een prima haring aan bij mevrouw Hopmans in de Spakenburgse viskraam. De aantrekkingskracht van de plaatselijke kaaswinkel Daalder is te groot voor ons en we brengen een aangename tijd door in de winkel, proeven her en der van brokjes en we verlaten de winkel met extra gevulde rugzakken.

Bart van der Schagt
11 stationswandelingen over de Utrechtse Heuvelrug
station Baarn naar station Den Dolder
13 kilometer

Voor een bestelling van het wandelboekje, klik op de rode titel hierboven.

Voor de bewegende beelden, klik hieronder:
https://www.relive.com/view/vYvrgN4G2LO