DE LENGTE VAN EEN SCHADUW

Wordt de lengte van de schaduw korter of langer?
Wat betekent dat voor de toekomstplannen van André en Lian de Jel?
Welke lange voettochten hebben zij op hun lijstje gezet?
De beide echtelieden vragen zich dat af aan het einde van dit boek.

Dit boek gaat over hun tocht op de Pacific Northwest Trail (PNT) in de Verenigde Staten. Het is een tocht van ongeveer 1900 kilometer in het noordwesten en beweegt zich langs de grens met Canada. Het is een Trail die nog niet zo lang bestaat en het wordt beschouwd als één van de moeilijkste tochten in dit land. Jaarlijks zijn er ongeveer 30 wandelaars op deze Trail. Vier jaar voor de start op de PNT hadden meneer en mevrouw de Jel de Pacific Crest Trail (PCT) gelopen. Tussen het beëindigen van de PNT (2019) en de publicatie van dit boek liggen zo’n vijf jaren waarin werd nagedacht over en gesleuteld aan dit boek.
Het plan was om met z’n drieën deze tocht te lopen. Nichtje Rozemarijn (Roos, zie omslag), een fervent wandelaar en klimmer, zou ook meegaan. Maar zij overleed, 31 jaar jong. Tijdens hun tocht op de bijna 2000 kilometers is Roos nooit ver weg. In verleden en heden is zij aanwezig.
In mijn recensie van hun andere boek Een half jaar met drie onderbroeken schreef ik dat beiden een sterk staaltje teamwerk hebben laten zien op hun tocht. In dit boek blijft dat hun teamwerk onder grote spanningen komt te staan. Meer dan 30 jaar trekken zij al samen op in allerhande wildernissen, maar hier barsten bommen. De verschillen in karakter komen aan de oppervlakte. Ziet André wel de gevaren die er op hun pad komen? Is Lian niet veel realistischer dan André? Niet alleen gebeurtenissen tijdens deze tocht komen naar voren, maar ook het verleden vindt zich terug in het heden. Een uitstapje op een gloeiende vulkaan op Hawaii komt sterk terug. Ook hier weer de totaal verschillende benadering van gevaren onderweg. Tijdens de PNT komt André ernstig ten val. Hij weigert echter om naar een arts te gaan om naar zijn verwondingen te laten kijken. Dit levert grote woede op bij Lian. Lian stort in elkaar door honger en een lange tocht door ijskoud water. Dat André wandelt met zijn metgezel autisme doet ook geen goed aan de spanningen, tel daarbij de pijnlijke knie waarmee hij al aan de start stond. Uiteindelijk wil André toch de tocht uitlopen (voor Roos), ondanks het gezamenlijke besluit om vroegtijdig te stoppen. Lian zwicht en gaat de laatste weken mee met André.
Door die spanningen te beschrijven krijgt het boek een diepgang die veel verder gaat dan de gebruikelijke schriftelijke wandelavonturen.

Verder heeft het boek uiteraard aandacht voor de ontmoetingen met andere hikers, met de uitgestrektheid van het landschap, voor de zware last van de tocht, over hulp van Trail Angels, over een ontmoeting met een beer, over het zien van drie poema’s (stond op hun verlanglijstje). Op één of andere manier slagen zij er in om de epische tocht te voleinden. Maar ten koste van wat?

Dit boek van Lian en André heb ik met genoegen en verwondering gelezen.

André en Lian de Jel
De lengte van een schaduw
uitgeverij FriendlyHiker.com 2026
ISBN 9789465332147
350 pagina’s

Dit boek heb ik ontvangen van de schrijvende uitgevers voor een recensie op mijn wandelwebsite.