66e Veluwe Wandeltocht Nijkerk

Langs de Spoorstraat en de Oude Barneveldseweg zijn mensen al bezig.
Stoelen worden klaargezet.
Tafels worden aangedragen en op de oprit geplaatst.
Een partytent verschijnt om de zon op te vangen.
Later op de dag zal de intocht van deze editie van de Veluwe Wandeltocht hier langs komen op weg naar de finish.
De finish is bij de manege Luxool.
Ik ben op de fiets op weg naar de start.
Die is op dezelfde plek.

Op de grote fietsenbewaarplaats van Aeres VMBO Nijkerk is voldoende plaats voor mijn fiets. Alles op slot en dan wandel ik naar de start waar de lopers van 40 km en 30 km allang zijn verdwenen. Mijjn digitale inschrijfkaart wordt gescand en ik ben goedkeurd. Hoewel het nog geen tijd is om te starten kan ik toch wel vast gaan lopen, zegt de dame van de scan, nadat zij mij de papieren routebeschrijving heeft overhandigd. De eerste contacten met medewandelaars ontstaan snel, maar deze wandelaars zijn ook sneller dan ik. Waarom zou ik sneller gaan dan ik nu ga? Via Het Hazeveld en de Roexcamp kom ik verderop bij de Hemmelerweg. Hier kom ik niet vaak. Een mooie klinkerweg net buiten de bebouwde kom. Over het terrein van Ampt van Nijkerk en Hart van Holland dat voor mij onbekend terrein is. Er is hier een heuse omleiding vanwege een grote activiteit (inclusief doedelzakband). Een medewandelaar heeft de route op zijn telefoon, gescand bij de start. Papier werkt ook. We komen uit bij de Gildenstraat en zitten midden in een bedrijventerrein, dan nog even langs de Ambachtsstraat en oversteken naar de Nijverjheidsstraat. Grote bedrijven links en rechts en weinig schaduw. Ik probeer elk plukje schaduw mee te pakken. De eerste drinkbus haal ik uit mijn rugzak, want ik wil elke 5 kilometer flink drinken op deze zeer warme dag. Dan langs de Arkervaart, waar helemaal geen schaduw is. Slok. Vissers zitten aan de waterkant, er zal wel een viswedstrijd gaande zijn. Slok. Dan zie ik hem zitten en loop zachtjes naar hem toe. Hier zit Breunie, zeer geconcentreerd. Een topvisser uit Nijkerk en verre omstreken. Zelfs tijdens het korte gesprek blijft hij zeer gecontreerd naar het water kijken. Hij haalt zijn hengel omhoog. Niks. Mijn aanwezigheid is niet topsport bevorderend. Ik vervolg mijn weg. Slok. Op de Zeedijk wordt het druk. Er is een Tandemtocht Amersfoort, verder nog vogelaars en wielrenners en alledaagse fietsers. Het is druk. Bij de rotonde op de Berencamperweg staan verkeersregelaars om zoveel mogelijk tandemrijders en wandelaars snel over te laten steken. Dat lukt. Slok. Verder op de Zeedijk en dan de afslag naar het Putter Stoomgemaal waar het eerste rustpunt is. Het is druk met wandelaars. Mobiele toiletten staan in het gras en trekken veel aandacht. Wandelaars zitten op mobiele picknickbanken. Er heerst een jolige sfeer. Mensen begroeten elkaar. Ik neem een beker tomatensoep, dat qua hitte de buitentemperatuur verre overstijgt.

Er is enig rumoer bij de tafel met koffie/thee/worstenbroodje/soep. Een vrouw loopt met een poetsdoek op het onheil af. Een wandelaar komt naast mij zitten en geeft een rechtstreeks verslag van de gebeurtenis bij de tafel. Helemaal voor mij alleen, dit verslag. Welke afstand loop jij?, vraagt hij.
20 kilometer.
Ik ook.
Hij gaat verder met zijn wandelervaringen. Dan vraagt hij: Welke afstand loop jij?
20 kilometer.
Wanneer ik aanstalten maak om te vertrekken, staat hij ook op en zet een eerste pas. Ik vertraag even. Hij loopt inmiddels een eindje voor mij uit op de Arlersteeg. Een groep pratende wandelaars gaat mij voorbij. Even later laat mijn gesprekspartner zich terug zakken tot hij naast mij komt lopen. Hij vertelt uitgebreid over het groepje dat hem net had ingehaald. Wat praten die mensen veel! Dat gaat de hele tijd door. Hoeveel kilometer loop jij? Ik merk dat jij net iets sneller gaat dan ik. Goede wandeling.
Vlak voor de overtocht over de A28 haal ik een oma en kleindochter bij die ook op het 20 kilometerspoor zitten. De kleine meid loopt stevig door en face-timed ondertussen met haar opa over de tocht. Aan de andere klant van de snelweg haken de 30-en 40kilometerroute af en wij gaan rechtsaf een Klompenpad op. Over het landgoed Oldenaller. Bij het landhuis is een zonnig feest aan de gang. Naast het monument ter herdenking van de aanslag die hier werd gepleegd op Duitse militairen (met als wraak de Puttense razzia) steek ik de Nijkerkerstraat over en de Withagersteeg in. De route volgt het klompenpad dat uitkomt bij de Hogesteeg, daar het spoor over en dan de Tintelersteeg in. Op de kruising met de Meskampersteeg komen wandelaars van een andere afstand zich bij ons voegen. Het wordt drukker op de weg. Nog even en we zijn op de Deuverdenseweg, die overgaat in de Spochthoornseweg. Bij de Kampeerboerderij is het tweede rustpunt. Het is hier beduidend drukker dan bij het eerste rustpunt. De warmte neemt toe. IJs wordt verkocht. Ik kan een lege stoel vinden en een streepje schaduw dat langzaam groter wordt. Oma en kleinzoon willen even poseren voor een foto. Dan komt Buurvrouw 19 met haar jongste aangelopen. We praten even. Ik neem de tijd voor mijn pauze. Slok. Wanneer de meeste voetgangers weer in de benen komen sta ook ik op en ga aan de wandel. Dan zie ik Buurvrouw 25 met haar oudste. De weg is van links tot rechts en van hier tot gunder gevuld met wandelaars.

Auomobilisten kunnen zich verheugen op een lange wachttijd om door te kunnen rijden. Fietsers proberen tegen de stroom in naar huis te komen. Waar de Wallersteeg en de Bloemendaalseweg elkaar ontmoeten zijn alle afstanden bij elkaar gekomen. Mensen staan langs de kant van de weg. Mensen zitten langs de kant van de weg. Kinderen en volwassenen worden omhangen met snoepkettingen. Muziekbands lopen mee en houden spelend de moed er in. Voor de tweede keer vandaag kom ik door Het Hazenveld. Een enorme geluidskast spuwt geluid uit en overstemt de muziekband. Op de Bruins Slotlaan is het druk langs de kanten van de weg. Iemand roept. Het is de oma van de drie buurkinderen van nummer 25 die ook bij haar zijn. De tocht gaat door de binnenstad, langs het oude Stadhuis. Dan naar het Plein waar de terrasjes overvol zijn. Daar staat mijn welkomstcomité met Wandellief (niet alleen voor mij, maar ook voor de wandelaars uit ons hofje en van de kerk). Ook ik word behangen. Speciale aandacht voor een kleine ventilator in de vorm van ijsje en met handbediening. Zo kan ik mij wat koelte toewaaien. Op de Oosterstraat ontwaren Buurvrouw 21 en ik elkaar en er volgt een begroeting. Verder door met de vrolijke massa. Door de Spoorstraat en de Oude Barneveldseweg waar nog meer stoelen en tafels en partytenten staan opgesteld. De eerste mensen die zijn aangekomen zie ik al teruglopen. Bij de manege gaan we onder het Finishdoek door. Een mooie tocht zit er op. In de manege zie ik schoonzus en neefje die ook hebben gelopen. Zij belonen zichzelf met een frietje en een frikandel speciaal. Ik ga mijn medaille halen en naar mijn fiets. Het volksfeest loopt nog even door. Het publiek wacht tot de laatste wandelaar voorbij is gekomen.

66e Veluwe Wandeltocht Nijkerk
20 kilometer

Zie voor de bewegende beelden hieronder:
https://www.relive.com/view/v8qVzgg483q