Stationswandeling Den Dolder – Driebergen/Zeist

Onze vorige wandeling in deze serie van 11 stationswandelingen over de Utrechtse Heuvelrug begon in het Baarnsche Bosch met een geweldige regenbui. Spontaan vormden zich riviertjes die over de paden stroomden. Ik had mijn regenkledij bij mij. Henk niet. Dat maakt een verschil. Afkoeling is dan dichtbij.
Vandaag eindigt onze wandeling met een enorme regenbui, donder en bliksem, terwijl wij de laatste drie kilometer proberen af te leggen. Henk heeft inmiddels fatsoenlijke regenkledij gekocht en zelfs meegenomen. Hij spoort mij aan om nu alvast regenkledij aan te trekken voordat het te laat is. We springen van berm naar berm om de grote en diepe (?) plassen te vermijden. Om ons heen is een muur van water en nevel.
Onze vorige wandeling eindigde in de kaaszaak van Daalder, vlakbij het station. We deden flinke inkopen in deze prima zaak. Het thuisfront reageerde enthousiast en de kaasinname steeg tot grote hoogten.
Vandaag begint onze wandeling bij de kaaszaak van Daalder. Laurens herkent ons van het bezoek van vorige week vrijdag. We maken wederom een deskundige keuze. We rekenen af en vullen onze rugzakken. Onderweg zullen we geen honger hoeven te lijden.

Tijd om te beginnen aan de wandeling. De 5e van de 11 wandelingen. We gaan de fietssnelweg F28 op. We lopen op het traject Utrecht CS naar Amersfoort CS. Op de keurige borden staat niet vermeld dat de route verder gaat naar station Nijkerk (geen CS). Met de snelheid van de fietsers valt het erg mee. Niet iedereen heeft haast of voelt zich geroepen om een prestatie neer te zetten voor de trajectscore op STRAVA. De treinen gaan wel snel. Plots staat Henk stil en wijst op een groeisel in de berm. Hij zoekt een app op zijn telefoon en neemt een foto. Het is de eerste keer dat hij deze plant heeft waargenomen. Het is zwarte toorts (verbascum nigrum). In de naaste omgeving is er nog meer te vinden, maar die soortgenoten zijn hard op weg naar volledige zwartheid. Met nog meer aandacht vervolgen wij onze weg op de Fietssnelweg.

Dan komen we bij één van de ingangen van Park Vliegbasis Soesterberg. Een hardloper passeert ons. Ook hier is er geen rust. Wij passeren oude gebouwen, munitieopslagplaatsen, de Kleine Paltz, een betonnen element met de opdruk RADIOZENDER. We passeren een hek met Verboden Toegang op de mouw gespeld. Van de andere kant komt een hardloper die geen hek heeft gezien aan het begin van zijn loop. Er staan her en der meerdere hekken klaar om de weg te versperren. Bij het Nationaal Militair Museum zien wij meerdere activiteiten die ik niet herken van eerdere bezoeken aan dit gebied. We komen bij een fraai houten gebouw dat het oudste luchtvaartgebouw van Nederland is. Onze eigen leeftijden verbleken erbij. We klimmen de houten trappen op en komen op de bovenste verdiepeing vanwaar we een uitzicht voorgeschoteld krijgen. Het gebouw heeft vele functies gehad, een theehuis en ook het kantoor van de luchtmachtpredikant en nog veel meer. Kon de predikant vanaf het bovenste rondgang de manschappen toespreken? We vragen aan mensen of er vanwege de hekken iets bijzonders gaande is, maar zij weten van niets. Henk ziet als eerste een enorm spandoek met de aankondiging van een ZOMEROFFENSIEF. Wel wat laat want de zomer loopt op zijn einde. Maar kijk .. de data gaan over volgend jaar. Loopt het huidige ZOMEROFFENSIEF nu ten einde? Stel dat de vijand een WINTEROFFENSIEF begint?! We kruisen de landingsbaan en gaan aan de overzijde het Park Soesterberg uit en nemen plaats in Soesterdal, een prima horecagelegenheid. Hier hebben we eerder onze zinnen verzet en onze voeten rust gegund. Kinderen spelen in de speeltuin terwijl moeders de tijd nemen om bij te praten. Groepjes wielrenners zijn toe aan een pauze. Wij zijn inmiddels toe aan het beëindigen van onze pauze.

Wij gaan de Veldmaarschalk Montgomeryweg (hoe spel je dat?) op, die overgaat in de Kampweg. Aan de andere kant van de weg staat het voormalige Officierscasino. Dit gebouw werd in 1940 gebouwd in opdracht van de Duitse Luftwaffe. Het gebouw krijgt nu een niet-militaire bestemming als zorginstelling voor ouderen. Aan onze kant van de weg staat een minibieb. Een briefje vermeld het vriendelijke verzoek om niet meer dan 2 boeken mee te nemen. Iemand heeft recentelijk de hele voorraad van de minibieb meegenomen. De Kampweg brengt ons over de A28 en dan komen we bij Kamp van Zeist. Een deel hiervan is een gevangenis. Ook op dit terrein heeft eens Geert W. een veilig heenkomen gevonden. Op een ander onderdeeel van het terrein is AZC Zeist (400 opvangplaatsen) met een basischool. We zien hekwerken met prikkeldraad maar ook met een gevaarlijker afweermiddel. Wij gaan ongeschonden verder de bossen in en komen uit bij het KNVB Centrum. Vlakbij een hekje gaan we op boomstammen zitten om te pauzeren. Er komt heel veel lawaai en gegil en gemegafoon vanaf het terrein van de KNVB. Zou Xavi Hernandez, de nieuwe bondscoach voor de mannen XI al begonnen zijn met de eerste trainingen?
In de buurt van Groot Heidestein en Bornia vallen de eerste druppels. Trekken we de regenkledij nu al aan of wachten we nog even? Een moeder en dochter komen langs. Zij gaan huiswaarts, zonder regenkledij. Zij geven ons nog even tips voor onze wandeling. We gaan onze verrekijker thuis brengen, zegt de moeder en weg zijn zij. Wij trekken onze regenkledij aan en trekken verder.

Bart van der Schagt
11 stationswandelingen over de Utrechtse Heuvelrug
station Den Dolder naar station Driebergen/Zeist
15 kilometer

Voor een bestelling van het wandelboekje, klik op de rode titel hierboven.