PELGRIM VOOR EEN WEEK

Francine Postma heeft drie jaar de tijd genomen om zeven wandelingen voor dit boek bijelkaar te wandelen. Zeven wandelingen van zeven dagen. Zeven wandelingen op pelgrimspaden. Op elk pelgrimspad (camino) een doorgaande wandeling van zeven dagen. Dit als een stimulans voor mensen die wel een pelgrimstocht willen lopen maar geen tijd of energie hebben om een volledige tocht te wandelen. Je hoeft niet in één langgerekte wandeling van huis naar Santiago de Compostela. Er zijn meer mogelijkheden. Francine Postma reikt deze mogelijkheden aan op een presenteerblaadje.

Over welke wandelingen gaat het? In Nederland gaat het om de Walk of Wisdom rond Nijmegen en het Ziltepad langs de kust van de Waddenzee. In Zweden gaat het om de St. Birgittaweg. In Zwitserland loopt Francine een deel van de Jakobsweg. Dan door naar Portugal waar zeven trajecten van de Camino Portugués op haar wachten. Dan door naar Schotland waar de St Conan’s Way aan de beurt in de ruige Hooglanden en eilanden. Dan de Wexford-Pembrokeshire Pilgrimway, die Ierland en Wales verbindt. Francine Postma gaat niet altijd alleen op pad. In Schotland is haar man Maarten mee en in Zwitserland is hun oudste zoon Jeroen medewandelaar.

Het is niet alleen op deze momenten dat de tekst van Francine héél persoonlijk wordt. Man en zonen zijn telkens in haar gedachten en in haar teksten. Zelf loopt zij regelmatig door haar eigen verleden. Doe ik het wel goed? Zij praat met andere wandelaars over moederschap en autisme bij kinderen. ‘Ik ben een sterveling met iets te veel bordjes in de lucht.’ Zij kan dan ook soms adorerend naar man en kinderen kijken. Zij doen wat zij niet doet. Zij kunnen iets wat zij niet kan. Wat zij wel kan: wandelen en schrijven en het avontuur aangaan en de eenzaamheid opzoeken kan de lezer op elke pagina tegenkomen, maar het lijkt of Francine naar anderen kijkt om haar eigen tekortkomingen te vinden. Zij is anders dan haar zussen. Anders dan …. Anders dan ….

Bij meerdere wandelingen is er sprake van een organsiatie (of personen) die heeft meegedacht en meegewerkt aan de pelgrimage. Mensen staan haar op te wachten. Mensen leiden haar rond. Zij krijgt een maaltijd op een logeeradres. Dat kregen wij niet toen wij vorige maand op dat zelfde adres overnachtten 😉 . Dat is allemaal geen probleem maar verwacht, aangestoken door deze wandelingen, geen speciale behandeling onderweg.

Aan het einde van het boek geeft Francine Postma als een dessert nog 25 andere pelgrimstochten. Of al deze 25 tips gaan over pelgrimstochten gaan betwijfel ik. Is de Hadrian’s Wall Path een pelgrimstocht? De Nederlandse Walk of Grief lijkt mij ook buiten de boot te vallen. In Nederland zijn trouwens heel wat pelgrimspaden (soms zelfs grensoverschrijdend) om de wandelaar cq de pelgrim lange tijd van de straat te houden.

Met grote letters staat het in de titel en op de omslag PELGRIM. Francine Postma kaart dit woord meerdere malen aan. Is zij wel een pelgrim? Zij noemt zich op verscheidene manieren ‘ongelovig’ en ‘los van religie’. In een gesprek met haar zoon Jeroen komt dit ook de orde. Francine beroept zich met haar spiritualiteit om een pelgrim te zijn op paus Johannes Paulus II die gezegd zou hebben: pelgrimeren is bidden met je voeten. Of was dit een uitspraak van filosoof en wandelaar Jean-Jacques Rousseau? Het interne gesprek in dit boek laat al zien dat het gesprek over ‘pelgrim’ en ‘pelgrimage’ niet ten einde is. In deze voetbaltijden denk ik: niet iedereen die op het voetbalveld loopt is een voetballer.

Francine Postma
Pelgrim voor een week
Zeven mini-camino’s naar rust, ruimte & jezelf
uitgeverij fjord 2026
ISBN 9789083486185

Dit boek heb ik ontvangen van de uitgevberij voor een recensie op mijn wandelwebsite.