Grote Rivierenpad (03) Metrostation Zalmplaat naar Veer bij Krimpen aan de Lek

P1140822

Om 09.01 uur landt de metro op Metrostation Zalmplaat. Een klein half uur eerder steeg ik op van Rotterdam Centraal. Bij Zalmplaat ga ik in een bijna rechte lijn naar de Oude Maas. De luchten hoog en laag boven mij staan in dreigende standen en zullen mij de gehele dag vergezellen op mijn pad. Soms doen de wolken een kleine boodschap en wordt het vele water dat ik vandaag zie ruimschoots aangevuld. De wind waait uit het westen.

Laten we verder op pad gaan. De Oude Maas vergezelt mij onderweg wanneer ik langs de wijk Zalmplaat loop, wanneer ik ten zuiden van Poortugaal loop, wanneer ik ten zuiden van Rhoon wandel. Het water als vloeiende metgezel. Net voorbij de Albrandswaardse haven word ik het bos van de Johannapolder ingestuurd, althans dat probeert de route te doen. De eerste stap lukt nog, bij de tweede stap zakt mijn schoen naar beneden en nog iets verder. Ik slaag er in mijn voet (inclusief sok en schoen) weer vlot te trekken, hoewel de modder aan mijn schoen zuigt. Verderop neemt het water en de modder toe. Ik besluit om te keren en het Oude Maaspad te volgen. Dit pad brengt mij bij het Rhoonse Veer terug op de route. Het veer vaart niet, maar ik heb het veer niet nodig.

P1140838

Wanneer ik in de buurt van de jachthaven kom is het druk met mensen te voet. Sommigen volgen een leider die tekst en uitleg geeft over de Rhoonse Grienden en de werken die hier plaatsvinden. Ik steek de grote en verlaten parkeerplaats over en dan ga ik de Grienden in. Dit is een mooi gebied, voorzien van paadjes en knotwilgen, wandelbrugjes, uitzichten en een enkele hardloper. Hoe verder ik kom hoe meer mensen ik tegenkom: een vader met zijn kinderen, een ouder echtpaar, her en der duiken mensen op tussen de wilgen en in de buurt van het nest van een hoornaar. Ik stel mij voor dat de grienden de bakermat zijn van de vele dijken en dijkversterkingen en versterkingen van de wallekant van rivieren.

P1140856

Even voorbij de Rhoonse Grienden kom ik aan bij de aftakking van het Erasmuspad dat van hier dwars door Rotterdam naar de noordelijke variant van het Grote Rivierenpad loopt. Even voorbij dit punt kom ik in het volgende griendengebied: de Carnisse Grienden, met een pad ter ere van Truus die zich heeft ingezet voor het behoud van deze grienden.

Nu ik kilometers wandel langs het water besef ik helder dat er niet alleen water is, maar ook bruggen om over het water te komen, veerponten om aan de overkant te komen en tunnels om er aan onder door te gaan. Tijdens mijn tochten ten zuiden van Rotterdam is dat duidelijk. Bij de Heinenoordtunnel wordt dat extra duidelijk. De tunnel voor het autoverkeer gaat onder de Oude Maas door. Maar er is ook een fietstunnel met roltrappen om het hoogteverschil te overbruggen. Ik heb goede hoop dat voetgangers ook door de fietstunnel mogen. Ik loop dwars over alles heen. Inmiddels ben ik ten zuiden van Barendrecht aangekomen en ben ik op weg naar Heerjansdam. Namen die klinken als voetbalclubs.

Heerjansdam is belangrijk, niet alleen vanwege de ondergelopen schaatsbaan, maar ook omdat ik hier wissel van water. Ik maak de overstap van de Oude Maas naar de Waal. En deze overstap zal mij bijblijven. Niet vanwege de molen die ik vlak voor Rijsoord tegenkom, maar vanwege de enorme plensbui die ik onderga. Op het rechte gedeelte langs de Waal naar Rijsoord heb ik op tijd mijn rugzak in de regenhoes gedaan en mijn regenbroek aangedaan. De wind komt nu van rechts en waait de striemende regen in mijn gezicht. Ik probeer overeind te blijven en naar links te kijken. In Rijsoord is het ergste achter de rug, maar ik houd hoes en broek aan, een wandelaar weet maar nooit. Bij Rijsoord steek ik de A15 over en dan een smalle weg naar Hendrik-Ido-Ambacht, waar ik door een ouder gedeelte van het dorp kom. Hier begint de vraag door mijn hoofd te spelen: eindig ik mijn tocht in Alblasserdam of wandel ik door tot Krimpen aan de Lek? Het wandelen gaat goed, waarom dan niet verder gaan?

Ik neem afscheid van de Waal en steek de Noord over. Een flinke brug is hiervoor neergelegd. Naast de brug, maar dan iets lager, ligt een tunnel voor hen die haast hebben. In Alblas lijkt het wel alsof de wind enorm in sterkte is toegenomen. Wanneer ik de Buitenjachthaven rond waait en woeit het enorm (voor mijn doen). Even verderop wandel ik langs de Noord, op de dijk. Maar na enige tijd verlaat ik de dijk en ga over de stoep aan de kant van de huizen, waaar ik enige luwte bespeur. Het is duidelijk dat Alblas in de Bijbelgordel ligt, niet zozeer vanwege de wind die er waait, maar vanwege het Hersteld Hervormde Kerkgebouw (veel kleiner dan de broertjes en zusjes op de Veluwe) en het kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente (wel op orthodox formaat).

P1140899

Dan sla ik rechtsaf onder bescherming van de invallende duisternis de Molenkade in. Plots zie ik het. Dreigende luchten, onder een late zon, wuivende pluimen, een enkele wandelaar, draaiende wieken, vaststaande molens. Ik ben op de Kinderdijk. Het is alsof schoonheid een klap in mijn gezicht geeft om mij wakker te maken aan het einde van vele kilometers. Ik ben weerloos. Voor mij uit, links, rechts: molens. Draaiende molens onder dreigende luchten. Ik sta stil. Mijn oudste naamgenoot in mijn voorgeslacht bouwde molens in de zuidwesthoek van Friesland. Nu sta ik als nazaat op deze plek en loop langzaam vooruit en verder. Molen na molen. Een werkbusje van een molenmaker staat geparkeerd bij een molen. Hier komt een vakman thuis. Ik maak foto’s van Hollandse schilderijen. Alsof ik op de juiste tijd Kinderdijk ben binnengelopen: lucht en wolk en ondergaande zon en wieken en draaiingen en water en een enkele wandelaar.

P1140905

Aan de noordkant van Kinderdijk stappen mensen in een bus, ik wandel verder en volg het spoor naar de Lek. In een krimp van de Lek vaart een veerpont van Kinderdijk naar Krimpen. Onder uiteenwaaierende wolken stap ik op de pont die mij naar de duistere overzijde overzet. Daar zoek en vind ik een bus, dankzij een wachtende jongedame. Ik ga zitten en ga op weg.

 

Grote Rivierenpad – Metrostation Zalmplaats naar Veer van Krimpen aan de Lek – 40 kilometer

2 gedachten over “Grote Rivierenpad (03) Metrostation Zalmplaat naar Veer bij Krimpen aan de Lek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.