Er loopt een pad van het Duitse Münschen naar het Italiaanse Venetië.
Een pad door de Oostenrijkse Alpen, de Italiaanse Dolomieten en de vlakte naar de kust.
In 1973 deed Ludwig Grassler een eerste poging om deze weg (Traumpfad) te bewandelen.
Hijzelf had de route ontworpen.
Vrienden en zijn vrouw gaan met hem mee op deze tocht van 555 kilometer.
Het lukt net niet om die hele tocht te voet af te leggen. Een paar dagen voor Venetië is het op.
In het volgende jaar doet Grassler (48 jaar) een tweede poging. Ditmaal is hij vergezeld van zijn vriend Arnulf Killman (32 jaar en met een camera) en Sylvia Congost (16 jaar !!). Te voet komen zij in Venetië aan. Het is een historisch moment. Duizenden wandelaars zullen deze drie volgen op dit pad.
Journalist en schrijver Twan Huys heeft het wandelvirus van huis meegekregen. Veel werd gewandeld in het Limburgse thuisland. Twan vraagt aan zijn puberzoon Jack of hij mee wil gaan op deze tocht. En dat wiol hij. Een vader en zoon avontuur. Een meerdaagse wandeltocht van Twan met zijn vader zit er niet meer in. In juli 2023 gaan zij op pad. Het avontuur duurt langer dan oorspronkelijk verwacht want in 2025 komen zij aan in Venetië. In deze jaren overlijdt zijn vader (de tocht wordt onderbroken) en in december van het einde van de tocht overlijdt de moeder van Twan. Het zijn twee ingrijpende gebeurtenissen die een stempel op hem drukken.
We lezen in dit boek niet een basisverhaal van de tocht alleen. We lezen over de verhouding tussen Twan en zijn zoon Jack (de zoon is niet zo’n prater als zijn vader), over zijn jeugd in Limburg, over zijn beide ouders, over zijn werk in de Verenigde Staten, over Derk Sauer. Allemaal verweven met donderbuien, bliksem, zware regen, kou en hitte op het pad. Niet te vergeten het leven in de berghutten en de gesprekken daar. Kan er morgen worden gelopen? Wat doet het weer? Meestal is de beheerder van de berghut een vademecum voor de wandelaar. Soms wordt een alternatieve route gekozen om problemen te voorkomen met het weer of de afstand. Soms wordt er voor gekozen of met het OV een ommetje te maken, of zoals op het eind om de trein naar Venetië te nemen om de enorme hitte langs drukke wegen te vermijden. Het wandelplezier staat voorop.
Kaarsjes worden aangestoken. Gewijd zand wordt meegenomen uit het Limburgse Sint Gerlach. Je kunt een Limburger wel uit de Roomskatholieke kerk halen, maar het roomskatholicisme niet uit een Limburger.
Dit boek is voorzien van mooie foto’s, routekaartjes en schetsen. Niet te vergeten onder vele pagina’s een zeer kleine tekening van een wandelaar met rugzak en wandelstok. Deze wandelaar komt steeds verder op de pagina.
Twan Huys heeft ode geschreven.
Een oude aan zijn vader en moeder.
Een ode aan zijn zoon Jack.
Een ode aan deze bergen en deze voettocht.
Het is een warm boek geworden.

Twan Huys
Het Droompad
uitgeverij Prometheus 2026
ISBN9789044654950
Dit boek heb ik ontvangen van de uitgeverij voor een recensie op mijn wandelwebsite.
Ontdek meer van Willems Wonderlijke Wandelingen
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.