580 kilometer door Zweden en Noorwegen.
Beginnen aan de Zweedse kust in Sundsvall en eindigen in het Noorse Trondheim.
Henk-Jan Kienhuis gaat de uitdaging aan.
Hij gaat deze wandeltocht maken tijdens een sabbatskwartaal.
Hij trekt er zeven weken (ook weer iets met een sabbat !) voor uit.
Niet alleen neemt hij een zware rugzak mee (inclusief een hangmat van vier kilo), maar ook een mentale last van een moeder die door euthanasie is overleden, van een vader die zelf zijn leven beëindigde en van een huwelijk dat na 32 jaar op de klippen is gelopen. Aan de positieve kant kan ik vermelden dat er wel een vriendin is. Daarnaast zijn er nog enkele medische complicaties.
Hij neemt zich voor om volledig offline op pad te gaan. Dat lukt wel, maar om offline op pad te blijven lukt voor geen meter. Hij kan de steun van het thuisfront (lees: vriendin) niet missen. Hij merkt alras dat deze tocht een emotionele tocht gaat worden, terwijl hij juist de man is die probeert zijn emoties binnen te houden. Deze tocht laat hem een andere kant van zichzelf zien. Vaak verhaalt hij dan ook van zijn stemmingen, zijn ontladingen en zijn tranen. Geest, ziel en lichaam zijn helemaal betrokken bij deze wandeling.
De hangmat gaat algauw met de post terug naar Nederland terug. Scheelt toch 4 kilo bagage. Wat ook veranderd is de schoenkeuze. Hij loopt blaar na blaar op en spendeert een fortuin aan leukoplast om die blaren allemaal af te plakken. In een buitensportzaak koopt hij nieuwe schoenen die wel passen. Doordat Henk-Jan zijn hangmat aan de wilgen heeft gehangen is hij genoodzaakt om te overnachten op plekken waar ook andere pelgrims zich ophouden. Deze contacten bevallen hem goed en het valt hem op hoeveel diepgaande gesprekken hij heeft met andere wandelaars. Er zijn dagen dat hij er volledig doorheen zit (of wandelt), contact met andere wandelaars helpt hem ook weer op de been. Ook de vele enthousiaste gastadressen hebben een positieve uitwerking op hem.
In het begin van zijn voettocht naar Trondheim heeft hij veel telefonisch contact met zijn vriendin, maar later in de wandeling hoor ik Henk-Jan daar nauwelijks meer over en gaat het over de contacten met andere wandelaars (zowel mannen als vrouwen). Hopenlijk is dit na de wandeling goed gekomen. Na zijn lange tocht en de vlucht van Trondheim naar Schiphol komt hij alleen thuis in een leeg huis.
In Trondheim neemt hij de tijd en de dagen om in de immense Nidarosdomen te zitten, kaarsjes op te steken (hij is niet kerkelijk, maar is wel ontvankelijk voor een zegen), te luisteren naar een concert. Hier komt hij op adem. Als pelgrim mag hij hier gratis naar binnen.
Qua schrijfstijl maakt Kienhuis een ruim gebruik van spaties, meestal om een adempauze in een woord te brengen. Daarnaast is er wat rommelig omgesprongen met punten en komma’s. Op meerdere momenten had het ook wat beknopter gekund. Ik heb dit boek met aandacht gelezen.
‘Een pad naar binnen‘ is de titel van deze pelgrimstocht door Zweden en Noorwegen.
Maar is een pelgrimstocht juist niet een tocht naar buiten?!
Een toch naar de ander/Ander?

Henk-Jan Kienhuis
Een pad naar binnen:
Mijn pelgrimstocht op de S:t Olavsleden
uitgever Hank-Jan Kienhuis, 2025
ISBN 978-90-903-9599-9
253 pagina’s
Dit boek heb ik ontvangen van de uitgever voor een recensie op mijn wandelwebsite.
Dit boek kan besteld worden via:
www.eenpadnaarbinnen.nl
Ontdek meer van Willems Wonderlijke Wandelingen
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.