Vulkan Eifel

Vandaag komen wij voor hete vuren te staan, verwachten wij.
Wij gaan op zoek naar de overblijfselen van het vulkanisch gebied van de Eifel.
Hiervoor verlaten wij Nordrhein-Westfalen en gaan naar Rijnland- Palts. Wandellief heeft een tuin gevonden nabij het dorpje Steffeln, waar volgens de laatste berichten 617 bewoners thuis zijn. Wie weet is het getal inmiddels omhoog of omlaag is gegaan. De Vulkangarten is te bezoeken en wij zetten daarom koers naar Steffeln. Daar zien we de borden langs de kant van de weg die ons naar de Garten wijzen. Op de parkeerplaats komen we al informatie (ook in het Nederlands) over dit gebied tegen. Het maakt deel uit van een oude krater. Het is mogelijk om in de krater een wandeling te maken. Vroeger was de krater dieper maar in de vorige beeuw is een deel van de rand weggehaald om te gebruiken voor andere doeleinden. Op de parkeerplaats is het niet druk en dat zal betekenen dat wij onderweg niet veel mensen zullen tegenkomen. Eerst een een lengte rechtdoor en dan komen we bij het omheinde gebied. De omheining geldt meer voor de kudde geiten in het gebied dan voor de toeristen die hier gaan rondkijken.

We gaan door het klaphek en hebben onmiddelijk zicht op een bankje met uitzicht. Hier wordt uitleg gegeven over één van de aktiviteiten die eeuwenlang hier plaatsvondt. Van het basaltsteen werden molenstenen gemaakt. Een halve molensteen steekt nog uit de grond, alsof die steen wil zeggen dat die informatie over de stenen echt wel klopt. Waar zullen die molenstenen helemaal naar toe zijn gebracht? Alleen hier in de streek? Zelfs naar andere landen? Het huidige België en Nederland liggen niet ver weg. Misschien zelfs wel tot in Fryslân. Misschien was er wel internationale handel tussen molenmakers in een wijde omgeving. De route die wij kunnen volgen in de Garten wordt aangegeven door informatieborden, die ons zicht geven op wat er allemaal te zien is.

Vanaf het klaphek daalt de weg, zelfs met behulp van haarspeldbochten. De zon heeft ruime toegang tot de oude vulkaanmond en laat zich niet tegenhouden door een hek en een heining. En wat die Garten betreft: het is naar onze begrippen geen tuin, met nette borders en bloeiers en kruipers keurig netjes in het gelid. Het is meer parkachtig, maar bovenal is het wat er zich kan aandienen in een dergelijk bijzonder gebied. Beneden in het ‘gat’ zien we van dichterbij dat de geiten zich hebben genesteld tegen een eeuwenoude natuurlijke muur waar de verschillende steenlagen goed te zien zijn. Daar is op dit moment nog enige schaduw. We maken nog even een rondje om een leeggevallen oud kratermeertje, waarbij het woord ‘meer’ minder is dan het lijkt.
Dan kunnen we weer naar boven via haarspeldbochten en informatieborden. Boven gaan we door een ander hek. We zien een paar banken en een schuilhut. Twee kunstwerken dragen oud gereedschap met zich mee. Even verderop gaan we zitten op een bank en genieten van het uitzicht. Nog even doorlopen en dan zijn we terug bij de auto. https://www.relive.com/view/vNOPzm17z2q

We zijn na het bezoek aan de Vulkangarten nog niet klaar want hier vlakbij is nog een andere vulkanische attractie. Het gaat om een zogenaamde Maar (een kratermeer). Het kratermeer dat we net beneden hadden omsingeld is geheel droog, maar het Eichholzmaar heeft water. Dit Maar ligt precies ten zuiden van de Vulkangarten. Terug door Steffeln rijden en dan de L24 op. Op het laatste moment zien we aan de rechterkant van deze weg een bord, daar vlak achter is een kleine parkerplaats. We zijn de enigen die op deze donderdag op dit moment belangstelling hebben voor een klein kratermeer.
We hebben een kleine aanloop naar het meertje in de stilte van dit gebied. De zon straalt nog steeds uitbundig. Volgens het informatiebord bij de kleine parkeerplaats kun je rond het meer wandelen. Dat moet zelfs ons lukken. Wanneer we echter wanneer we vlakbij het meer zijn en de voetpaden zich splitsen een bord met de mededeling dat er geen doorgang is op het pad dat naar links gaat. De reden wordt er zelfs bij vermeld. Er zijn hier belangrijke soorten aanwezig. Welke soorten is niet duidelijk? Zijn hier zeldzame dieren? Of planten?

We gaan rechtsom, zien een bankje en gaan daar niet op zitten, maar hebben wel een prachtig zicht op het kleine meer. Overzichtelijk. Vogels in het water. Er groeit wat in het water (zeldzame soorten?). We lopen langzaam rechtsom om het meer. Het pad stijgt licht. Aan de overkant van het meer is een houten uitzichttoren. Bijgehouden is welke vogels hier zijn gezien. De lijst is helaas niet up-to-date. We blijven even in de schaduw bovenin de toren. De afsaling volgt en wij vervolgen het smalle pad rond de vijver. Dan stuiten we bij een bruggetje op een bord. Identiek aan het bord dat wij eerder zagen. Hier houdt de rondwandeling op en wij gaan langzaam terug en genieten van de rust en de schoonheid.

We nemen afscheid van de kraters en de kratermeertjes en gaan naar Stadtkyll dat op de noordelijke grens van Rijnland Palts ligt. We hebben foto’s gezien van dit dorp en dachten: hier willen we ook even kijken en wellicht een kleine wandeling in het dorp maken. We parkeeren onze auto op de Burgplatz bij het kantoor van de VVV en de Sint Josef Kerk. We gaan de Raiffeisenplatz op. Friedrich Wilhelm Raiffeisen (1818-1888) was een Duitse burgemeester in Flammersfield waar hij begon met een liefdadigheidsorganisatie die hij in 1864 omzette in een boerenleenbank. Op deze manier wilde hij de arme bevolking van Flammersfield en omgeving (in de deelstaat Rijnland Palts) helpen. Zijn initiatief mondde uit in de Raiffeisenbank en in Nederland kwam een fusie met de Boerenleenbank en werd de RABO gevormd. Aan de kopse kant van het plein stuiten wij op Café-Bäckerei- Eiscafé Michael Doppelfeld. Op het terras is ruimte in de schaduw. Verder is er drinken en een heerlijke versnapering. Veel verder komt onze wandeling niet. Via een kleine omweg en een bezoek aan de kerk komen we terug bij onze geparkeerde auto op het kerkplein.