Rhenoijschepad +

Kijk, zegt hij, wanneer ik net bij hem ben aangekomen en hij geeft mij een krant in handen. Het is een artikel over een gloednieuw Klompenpad dat vandaag officiëel zal worden geopend. Het gaat om het Merckenburgsepad. Het startpunt van deze nieuwe route ligt net even ten noordoosten van de bebouwing van Asperen, dat net aan de zuidkant van de Linge ligt tegenover Leerdam. We nemen een ander Klompenpad, ook een Klompenpad dat te maken heeft de slingerende Linge. We gaan het Rhenoijschepad lopen en wellicht nog wat meer. We zijn in de stemming om wat meer kilometers te maken dan de 14 van deze route. We gaan van start op een bijkans verlaten parkeerplaats aan de oostzijde van het dorp Rhenoij, vlakbij op een hoek staat het informatiebord van de route. Direct is de vraag welke kant wij uit dienen te gaan. Aan de overkant van de weg zien wij de eerste markeringen aan een paal. We gaan de Rhenoijseweg op, langs de schoonheidssalon van Jolanda, maar dat hebben wij niet nodig. In een bocht van deze dijk, ter hoogte van de Middenstraat,ziet een automobiliste ons aarzelen en vanachter haar stuur wijst zij ons de weg, verder de Liniedijk op. We zullen veel dijk volgen, bovenop of onderlangs. Het is mooi wandelen en de zon laat zich steeds krachtiger gelden. We volgen de Linge en genieten van het uitzicht en van de huizen en huisjes langs de dijk. Bij Rust Wat zijn al veel mensen aanwezig op het terras langs het water, ook vele bepakte fietsen staan langs de kant. Wij lopen door, want we zijn nog maar net onderweg. Even voorbij het niet een beetje rusten verlaten wij de Linge en gaan de Kleine Steeg op. Daar passeren wij een zorgboerderij. Zou er een zorgboerderijroute zijn waarbij je van de éne zorgboerderij naar de andere zorgboerderij gaat? In de bocht van de weg bij de spoorlijn groet een man op een fiets ons uitbundig en prijst het mooie weer. Even verderop, wij wandelen inmiddels op de Parallelweg, komt een jongeman op een traptrekker tegemoet. Hij begroet ons minder uitbundig. Ieder vogeltje groet zoals het is gebekt. We steken de spoorlijn en vervolgen onze weg in parallellie met het spoor naar het oosten. Een bruggetje over en daar zitten een paar vissers langs het water. We komen door een rustig gebied, waar de maaier een strook met kruidenrijk groeisel heeft laten staan. We besluiten hier in het gemaaide gras te gaan zitten en te genieten van het uitzicht. Etenswaren en drinken worden uit rugzakken gehaald. Vogels laten zich horen. In de verte liggen balen hooi in het land. We gaan verder, door een perceel bos en dan komen we op de Acquoyseweg die we in zuidelijke richting volgen. We passeren een wiel en midden in het wiel ligt een fort, maar welk fort? We kunnen geen naam vinden. Is dit dan het Fort Zonder Naam (FZN)? In een bocht met de Nieuwe Steeg komen we een in het wild lopende kip met kuikens tegen. Achter bomen en struiken en een poort horen wij pluimveegeluid. Heeft iemand hier een kippenopvangcentrum in de struiken? We kunnen het raadsel niet oplossen. Twee dames, jong en oud, komen ons tegemoet gelopen op deze weg, wij groeten elkaar kort. Zij zijn de eerste wandelaars die wij vandaag tegenkomen.

Een brug over, onder de N327 door, langs de glasblazerij (geen toeristische attractie !!) Oude Horn en dan komen we op de Meerdijk. Hier besluiten we om een pauze te houden, dat wil zeggen bij Kaatjes Theetuin, dat net over de provinciegrens ligt. We zoeken in de gezellige tuin even naar een plek die een beetje in de schaduw ligt. We doen onze bestelling en ik wordt verrast door een torenhoge appelpunt, die hier door Kaatje zelf is gemaakt. Het bouwwerk van Henk valt erbij in het niet. Een andere verrassing is dat een schoonzus en zwager hier ook zijn neergestreken. We laten ons het bestelde goed smaken en we genieten van deze plek. Mensen komen en gaan. Geen zitplek is hetzelfde, zelfs een grote schommelbank is aanwezig. Ik weet niet of het verstandig is om met een juist verorberde appelpunt++ te gaan schommelen. We plegen overleg over het vervolg van onze wandeling. We besluiten om ons Klompenpad nog even te vervolgen en dan vlak voor Fort Asperen in twee etappes de Linge over te steken, dan door Asperen, over de brug naar Leerdam en dan via een iets ander pad terug naar de Lingebrug. In Asperen ontdekken we de markeringen van het vandaag geopende Klompenpad. We lopen langs de Linge en door de bebouwing, langs een industrieterrein en eerst nog langs een voormalige molen. Langs de oude kerk en het gemeentehuis en dan met enig zoeken en puzzelen komen we op de Appeldijk en dan over de Oude Zuiderlingedijk. Nog een omtrekkende beweging langs het Galgenwiel. We steken de Linge over, aan de kade bij Leerdam wordt juist een cruiseboot uitgeladen, dat wil zeggen dat rijen passagiers de boot verlaten. Eén groep is onderweg naar de Glasfabriek, een andere groep gaat precies de andere kant uit naar de Glasblazerij. We lopen langs de Zuidwal en dan terug via de Hoogstraat en langs de Nederlands(e) Gereformeerde Kerk van Leerdam. Bij restaurant ’t Veerhuys zijn we ernstig toe aan aan een pauze en het drinken en de bitterballen komen op tafel. Voor ons is een mooi uitzicht over een deel van de haven. En de gastheer is geheel bereid ons van alles te vertellen over beschutting tegen de zon en het noodzakelijke schoonmaken van het doek boven ons. Zo brengt ’t Veerhuys mensen bij elkaar!

Het is tijd om verder te gaan, weer de brug over (het is hier nog steeds druk) en dan de Oude Zuiderlingedijk (niet te verwarren met de Jonge Zuigelingendijk), langs het Galgenwiel. Het is merkbaar dat de temperatuur om ons heen een neerwaartse beweging maakt. Op de heenweg hebben we al besloten om het Dirk Willemszpad te volgen dat door de uiterwaarden gaat. Een mooi pad dat wij waarschijnlijk iets te vroeg hebben verlaten. En dan komen we twee wandelaars tegen. Het blijken de twee dames (moeder en dochter?) die wij al eerder hebben ontmoet. We staan nu even stil voor een gesprek. Langs het gemeentehuis en dan door de Voorstraat die ook niet ontkomt aan een opgebroken trottoir. We steken de Linge tweemaal over en pakken dan de route van het Klompenpad op. Langs Fort Asperen en dan de weg over de Langendijk waar gelukkig nauwelijks verkeer is. Dan verrijst aan de horizon het dorp Acquoy. Met een kleine beweging naar rechts wandelen we op de Lingedijk, links staan de huizen, de oude huizen en de nog iets oudere huizen. Rechts is in de verte het stroomgebied van de Linge te zien. De kerktoren staat schever dan scheef en op het kerkhof ernaast ligt mevrouw Pisa begraven. Het is hier prachtig wandelen en ik hoop dat mevrouw Pisa dat in haar tijd ook heeft gedaan. De Lingedijk is lang en vlak voordat de dijk uitkomt op de Rhenoyseweg slaan wij rechtsaf en komen op onverharde gebieden, waar slingerende wateren ons vergezellen. Vlak voor een haven met camping (?) gaan we een brug over en kunnen door gemaaid grasland lopen. Dan over een dijk met links een boomgaard en grote kassen met kersen (nu nog in beginsel). We steken de drukke weg over, buigen naar links en even later staan we bij de auto. Het einde van een prachtige tocht (mede dankzij het goede weer). Het Lingegebied heeft veel te bieden voor de wandelaar.

Rhenoij
gemeente West Betuwe
Klompenpad
Rhenoijesepad (en meer)
22 kilometer