Daar zitten we dan.
In de scholierenbus.
De tijd dat wij scholieren waren ligt al een paar jaar achter ons.
In het kleine busje dat uit Gulpen vertrekt zit geen enkele scholier.
De chauffeuse.
Een vrouwelijke passagier.
Wij.
Het eindpunt van deze busrit is bij de halte Kerk in Mheer. We wensen de chauffeuse een fijne dag toe en verlaten de bus, lopen langs de Sint Lambertuskerk en daarachter ligt het kasteel van Mheer, met luxe overnachtingsmogelijkheden en dinermogelijkheden Zou de kerk ook mogelijkheden hebben zodat pelgrims hier kunnen overnachten? Wij gaan de Steegstraat in. De naam komt dubbel op mij over. Dan op het punt waar we de route oppakken is een kleine versperring van de weg. We besluiten er langs heen te lopen. Niet lang daarna zien we het nut van de versperring. Het pad is geblokkeerd door een omgevallen boom. Het is niet de eerste boomversperring die wij deze dagen zijn tegengekomen. We laten ons niet klein krijgen door een padboom. Rechts van ons ligt het Hoogbos, inclusief helling. We zijn al snel in België, waar het bos ook Hoogbos heet. Verderop komen we door de Roetsgraaf. Bij Trichterbeeldje zien we dat een vermoeide reiziger een grote hoeveelheid afval heeft neergelegd en zonder ballast is verder gegaan. Dichtbij de grens komen we door een vruchtbomengebied. Aaan de Nederlandse kant lopen we over de Voerenweg. Wij lopen juist weg van Voeren. Naar Voeren zien wij niemand wandelen, ook op de Ezelsweg zien wij niemand. Op de kruising staat wel een grote wegwijzer. De teksten er op doen mij vermoeden dat ik hier eerder ben geweest, zowel op het Pelgrimspad als op het Krijtlandpad. Op de eerste dag van het Krijtlandpad liep ik toen hier. Ik ging van Maastricht naar een overnachtingsplek tussen Mheer en Noorbeek. De Weg van de Ezel komt uit op de Steenbergweg en dan begint het drukker te worden met wandelaars en fietsers. We gaan pauzeren op een bankje langs Uit de Pateel1. Op de weg is het een komen en gaan van wandelaars en racefietsers en bejaardenfietsers.
Na onze verfrissende pauze steken we de A2 over en dan loopt Henk de Pisartlaan op. Hoi Henk, we moeten langs die kerk (Maria Tenhemelopnemingkerk). Ik wijs op het grote gebouw dat ik mij herinner van een eerdere wandeling. We kijken allebei op onze route en ik zit fout, helemaal fout. Ik ben met mijn gedachten in het verleden. Bij de kerk is een begraafplaats, maar wij moeten over terrein van een crematorium. Zo laten wij Mariadorp achter ons en gaan door Het Tiende Vrij. We passeren een imposante boerderij waar nu een manege in is gevestigd. Of gaat het om een verleden tijd? De Voerstraat brengt ons onder de spoorlijn door en dan langs huizen in een landelijke setting. Dan lopen we op een laan die ons naar kasteel Eijsden brengt. Dit kasteel is particulier bezit maar we kunnen wel even rondlopen wanneer we de poort doorgaan. We verlaten het kasteelterrein en lopen naar Eijsden over de Graaf de Geloeslaan. De Diepstraat is een mooie oude straat waar hard gewerkt wordt aan het in stand houden van deze schoonheid. Er zijn terrasjes open en werkend maar we nemen nog een bocht en gaan zitten op het terras van eetcafé Aon ’t Bat. Op het terras kkomen we meerdere bekende wandelaars tegen die ook druk bezig zijn met de Dutch Mountain Trail. We hebben zicht op de fiets- en voetpont die van Eijsden naar het Belgische Lanaye vaart, over de Maas. Wandelaars en fietsers schepen zich in en gaan het rustige water over. Plots zien we de Passerelle van Caestert bijna boven alles uitsteken. Voor mij heeft een ommetje naar deze loopbrug geen zin. Daar loop ik toch niet overheen. Wij nemen een rustige pauze om ons te versterken. Dat lukt hier prima.
Na onze pauze wandelen wij rustig naar de veerpont. De betaling is contant, geen gepin. Ons is geen kalme vaart beloofd, maar het blijkt het wel te zijn. Aan de overzijde gaan we naar het noorden en volgen de Maas op de voet. Op een enkele plek is niet geheel duidelijk waar de route precies loopt, maar we komen toch steeds verder. Dan zijn we bij de indrukwekkende sluizen van Lanaye. Meerdere schepen zijn aan het schutten, waaronder een cruiseschip. Vlakbij de Parking bij Tcheroux kunnen we de Maas verlaten. We gaan het hellingbos in. Hier staan ook wegwijzers naar de Passerelle, een korte route naar boven en een lange route. We volgen even de lange route om later onze eigen route te blijven volgen. Volgens het boekje en de kaart komt er nu een gevarrlijke passage, maar de werkelijkheid is anders, want de terreineigenaar heeft een deel van het gebied afgesloten. Geen gevaar dus en dat is een opluchting voor mij. Dat betekent niet dat geen klus is om hier op de hellingen te lopen. In Nederland terug beginnen we aan de beklimming van d’n Observant. Dit is de laatste piek op onze tocht. Vlak voor de top komen we nog twee bekende wandelaars tegen die uitrusten van de beklimming van de piek (157 meter hoog). Bovenop de piek is een bankje en zijn stenen schanskorven gebouwd. We hebben mooi uitzicht. Dan komt een lange afdaling, met zicht op grazende schapen en gaten in de mergelwanden. We komen uiteindelijk uit in de ENCI-groeve en dat is toch wel een indrukwekkend gezicht. We nemen een welverdiende pauze op het terras van D’n Observant. Wij hebben al een hele tocht achter de rug, maar je kunt hier ook met de auto komen. Als verrassing heeft Henk bitterballen besteld. Anderhalf jaar geleden begonnen onze gezamenlijke wandeltochten die meestal werden aangedreven door bitterballen op een terrasje.
Na onze pauze wandelen we door de grote mergelgroeve. Een deel van het industriële erfgoed is goed zichtbaar. Aan de andere zijde van de groeve gaan we naar boven over een slingerende trap. Dit is niet mijn favoriete deel van de tocht. Ik heb wat met hoogtes. Bovenaan is een platform dat net even boven de groeve uitsteekt. Vorig jaar stonden Wandellief en ik hier toen wij een rondje langs de provinciegrens van Limburg fietsten. Hier is ook het begin en einde van het Pieterpad.
We kunnen nu weer een afdaling inzetten, door bos bij Slavante, langs paadjes achter huizen en dan komen we bij de Maas, die we naar het noorden volgen. De route gaat niet over de oude Sint Servaasbrug, maar over een nieuwere brug, de Hoge Brug. Zo komen we op Plein 1992. Henk spreekt een dame met een ijsje aan en vraagt waar zij dit kleinnood heeft gevonden. Zij wijst ons op Gelateria Luna Rossa, niet goedkoop maar wel heel goed. We gaan op weg en worden bijna omver gereden door een Rolls Royce. Ongeschonden lopen we de gelateria binnen. Het oordeel van de Maastrichtse dame klopt. Lekker en duur en ook heel feestelijk. Voordat we bij het station van Maastricht zijn is het ijs op.
Hier bij het station ligt het eindpunt van onze tocht over vijf dagen. Het is een prachtige tocht geweest.
Dutch Mountain Trail
etappe 5
Bushalte Kerk, Mheer naar station Maastricht
26,58 kilometer
Voor de bewegende beelden, klik hieronder:
https://strava.app.link/qD0NlPkNG6b
Ontdek meer van Willems Wonderlijke Wandelingen
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
