Hilversum – Hollandsche Rading

Vandaag beginnen zwager Henk en ik aan een nieuw wandelavontuur. Na de afsluiting van de Traagste Tocht (van Dieren naar Amsterdam CS) gaan we nu aan de slag met 11 stationswandelingen op de Utrechtse Heuvelrug. Met de Traagste Tocht zijn we ook door het terrein van de Utrechtse Heuvelrug getrokken. Het begin is in Hilversum en bij de 11de wandeling eindigen wij in Rhenen.

We ontmoeten elkaar op het station van Hilversum. Er zijn meerdere stations in Hilversum maar deze is de centrale. We gaan eerst naar het centrum met de vele eetgelegenheden. Henk weet een bijzondere plek. Een combinatie van een boekhandel en een eetgelegenheid. Ik krijg meteen beelden van mensen die met hun vette vingers door boeken bladeren en hun handen afvegen aan een scheurkalender. Het blijkt iets beschaafder te zijn dan ik verwachte. Ik kijk nog wel even naar boeken, maar dan concentreer ik mij op de rooibos in een glas. Daarna vervolgen wij onze route door het centrum met de vele eetgelegenheden uit alle windstreken. Bij de Oude Haven komen we plots in een groene omgeving. Het water komt uiteindelijk uit in de Gooische Vaart. Nu is het genieten van de hoge bomen en de koelte van bomen. Wandelaars en honden delen het pad met ons.

We verlaten het water en komen uiteindelijk uit in een bos. Is het hier al het Corversbos? Henk kent deze buurt goed vanwege de pauzewandelingen tijdens zijn educatieve carriere in Hilversum op een nabij gelegen middelbare school. We komen bij een bankje waar hij vaak heeft gezeten. In de houten zitting zijn de letters J O B gevormd. We vragen een naderende oude wandelaar om zijn mening hierover. Met zijn hand aan een knoestige wandelstok vertelt hij over die jongen Job die is verdwenen. Nooit is iets van hem vernomen of gevonden. Buurtgenoten hebben deze bank geschonken als een herinnering aan hem. Er is geen graf. Er is wel een bank.
We wandelen verder in de zon en komen op het landgoed Gooilust. Vele verhalen over dit landgoed zijn te vertellen. Over de rijke vrouw en haar man die het geld besteedde aan het oprichten van een privé-dierentuin. Het landhuis staat mooi in de zon. Even verderop zien we ook nog Trompenburgh liggen. Admiraal Tromp woonde hier. Wij vervolgen onze weg langs de ’s Gravenlandsche Vaart. We steken de Kroontjesbrug over en gaan langs sportvelden en over de 1e Kanaalbrug (over het Hilversumskanaal) en komen uiteindelijk bij een zeer drukke weg. Gelukkig hoeven we niet lang langs de N201 te lopen. We kunnen snel schuilen in een woonwijk, maar ook daar klinkt het geluid van de N-weg door.

We zijn terecht gekomen in de de wijk Kerkelanden. Veel flatgebouwen, maar gelukkig heeft de routemaker hier nog een groen paadje gevonden waar we in kunnen gaan. Bij een plas water spelen honden in en uit het water. We zijn hier in het Raabos. Dan de N403 over en we zijn in de gemeente Wijdemeren. Het hondemeertje waar we zojuist aan voorbijgingen was niet erg wijd. Een man bij een auto probeert het ijzeren hek van kampeerterrein Licht en Lucht open te krijgen om dan op te rukken naar de Pampahoeve. Wij komen uit op landgoed De Rading, waar een lunchcafé Piment is. Daar strekken wij onze benen. Het is hier een zeer prima plek. Omdat het een lunchcafé is gaan we hier lunchen tussen de andere gasten die óf praten óf werken óf beide activiteiten beoefenen. Er is van alles te doen rond het lunchcafé, er is bijvoorbeeld een zelfpluktuin. We genieten van een vegaburger en een minestronesoep (soep van de dag, morgen is er weer een dag). Na onze goede pauze in de schaduw btrekken we gezamenlijk op naar het Loosdrechtse- of Emmikkerbosch.

In dit bos komen we een prachtige verrassing tegen. We lopen over het terrein van Zonnehoeve en landgoed Zonnestraal. Ik ben verrast over de prachtig ontworpen gebouwen. In de stralende zon komen de gebouwen nog sterker tot hun recht.

De plaatselijke Brasserie is goed bezet, maar wij gaan verder door de bossen en dan komen we op een groot heideterrein dat de naam Hoorneboegseheide draagt. De zon is nog steeds sterk aan wezig. Op de heide vinden we een bankje in de schaduw van een verwameling berkembomen. Wat zijn bomen belangrijk. En wat zullen bomen steeds belangrijker worden met het stijgen van de temperaturen. Vanaf het bankje hebben we prachtige vergezichten. Een groep koeien loopt over de heide. Een hond blaft aanhoudend in de buurt van de koeien die zich niet druk maken om deze blaffert. En dan komen we bij een prachtig beeld van Ahimsa, de rustende koe. Een groep kinderen onder leiding van een vader en een moeder viert een verjaardagsfeestje bij de koe en met in de hand vier pagina’s A4 met opdrachten en vragen. Gamen in de buitenlucht, het kan wel.
Wij laten de koe de koe en gaan door het bosgebied dat Zwarte Berg heet. De berg hebben wij niet gezien, wel veel fietsende bejaarden. Dan nog een wandeling door het bosgebied Einde Gooi. Wanneer we het bos uitkomen zijn wij al bijna bij het station. Er is nog een kleine horecagelegenheid Het Perron. Vroeger zat hier Bij Peet.
We hebben een prachtige wandeling achter de rug.
Onze eerste stationswandeling van de 11 op de Utrechtse Heuvelrug.

Bart van der Schagt
11 stationswandelingen over de Utrechtse Heuvelrug
station Hilversum naar station Hollandsche Rading
15 kilometer

Voor de bewegende beelden, klik hieronder:
https://www.relive.com/view/vLqejQkdmdv