Groene Wissel 688

De wandeling van 18 kilometer heb ik in gedachten opgedeeld in twee delen: eerst tien kilometer wandelen, dan een pauze en dan de resterende 8 kilometer. Op het kantelpunt zie ik een bankje staan. Vanaf het bankje heb ik een prachtig zicht op de vesting Naarden. Ik ben niet de enige die daar oog voor heeft. De ene na de andere wandelaar, al dan niet met hond, komt voorbij. Pratend, luisterend, met en zonder een grote koptelefoon op. De vestingwerken zijn populair midden op de dag. Ik zet mijn rugzak naast mij op de houten bank. Drie thermosflessen heb ik bij mij: twee gevuld met warme thee. De derde en kleinste is nieuw in mijn bagage. Er zit warme erwtensoep in. Dankzij No Waste Army (sluit je aan bij dit leger! ) en Lief. Zij kwam gisteravond op het idee om het restant erwtensoep met worst in de thermosfles te doen. In de morgen sta ik te roeren in de pan op het vuur om de soep op temperatuur te krijgen zonder het te laten aanbranden. Het resultaat is heerlijk. Op een Naardens bankje in de zon met warme erwtensoep !

Terug naar het begin met de aankomst op het station Naarden – Bussum. Over de Comeniuslaan besef ik dat ik al dichter bij Naarden kom. Na heel veel sportgelegenheden en eetgelegenheden (wat is de relatie?) steek ik de Bussummervaart over en kom ik terecht ik een uitgebreide woonwijk met grote huizen. Waterpartijen en omringend groen zijn hier ruimschoots aanwezig. Een zilverreiger loert bewegingsloos naar het water. Het Willem Bilderdijkpark is één van die fraaie plekken in de wijk. Scholieren lummelen bij het bevroren water. Ik kom langs Het Mouwtje waar mensen wachten op honden die alle tijd hebben. Bij de Burgemeester s’ Jacoblaan zijn de waterpartijen verfraaid met immense trappartijen. Door een doodlopende straat (maar niet voor wandelaars en fietsers) kom ik bij de ventweg langs de drukke Amersfoortsestraatweg. Langs het gedeelte van de route langs deze weg zijn minstens drie begraafplaatsen: een Roomskatholieke, een joodse en een algemene. Op de oude begraafplaats van 1830 staat een bijzonder kunstwerk. Dit is het familiegraf van de familie Dudok van Heel. Het graf dat de bijnaam Suikertaart kreeg werd in 1865 gebouwd. Inmiddel staat er een glazen afdak op om het grafmonument te beschermen.

Het wordt tijd om de bebouwde kom te verlaten. Dat gaat gebeuren via de Brediusweg en dan de Oud Blaricummerweg, waarmee de A1 wordt overgestoken. Ik zie aan weerszijden van de weg twee oude huisjes staan die zullen wel behoord hebben bij landgoed De Beek. Ik kom nu op kronkelende paden die ook nog enige stijging en daling kennen. De paden volgen de vele waterwegen en waterweggetjes die op dit landgoed zijn. Ik kom steeds dichterbij het grote landhuis dat ik op enige afstand passeer. Er zit een softwarebedrijf in het grote witte pand. Het pad slingert achter de huizen aan de Oud Bussummerweg langs en komt uit op de Bikbergerweg om dan over te gaan naar de Vliegheide. Als er een Oud Bussummerweg is dan zal er ook een Nieuw Bussummerweg zijn. Inderdaad en die steek ik over en ga het Heidelaantje in. Dit weggetje herken ik van een etappe op de Traagste Tocht, die ik met Henk heb gelopen. De Naarderstraat gaat bij de Valkeveenselaan langs. Bij de vorige ontmoeting met deze weg werden hier opnames gemaakt voor een speelfim op basis van een boek van Saskia Noort. Langs Bergerac kom ik, de oude woning van wijlen Jan des Bouvries, de man die zo nadrukkelijk aanwezig was in Naarden.

De Oostdijk, met het geraas van de A1 op de achtergrond en voorgrond brengt mij bij een tunneltje onder deze weg door. Dan ben ik al snel bij de buitenste vestingwerken van Naarden. Bijna 10 kilometer heb ik er opzitten. Op de splitsing bij de buitenste ring van de vesting vraagt een man met rugzak of ik de weg zoek. Nee, ik weet waar ik naar toe wil. Ik sta hier te kijken en te genieten van het uitzicht. Ik ga rechtsaf en dan vind ik mijn bankje. De zon schijnt en de vesting gaat verder in de tijd. Na mijn pauze loop ik verder over de buitenste vesting. Bij de Burgemeester M.P. van Wettumweg ga ik de omwalde stad binnen. Langs het Vestingmuseum. Langs het Weegschaalmuseum. Langs de Grote Kerk met een Kunstbeurs (pardon: Art Fair). Door de Pastoorstraat. Om de haven heen en dan de vesting weer op. Stijgen en dalen. Trappetje op en trappetje af. Bij de Utrechtse Poort kom ik terug op straatniveau en ik ga de poort door om terug te komen op de buitenste ring. De Korte Bedekte Weg wordt voornamelijk door fietsers en hardlopers gebruikt. Ik wandel over het iets hoger gelegen pad dat slingerst met de contouren mee. Over de weg van die éne burgemeester verlaat ik de vesting Naarden. Nu is het iets modernere Naarden aan de beurt. Eerst door een buurt met koninklijke namen, dan na Rijksweg en spoor komen politici aan de beurt, met daartussen een enkele keizer. De Sandtmannlaan levert vrolijk gekleurde huizen op. Nog even en ik ben terug waar ik begon. Er zijn wat problemen op het spoor en een enkele trein valt uit. Ik haal een beker met deksel en hocolademelk op het station en wacht op de treinen die komen en gaan, terwijl ik nog even kijk bij een kleine tentoonstelling in de voormalige ruimte van de stationschef.
Het was me weer een mooie wandeling.

Groene Wissel 688
Naarden – Bussum 2
18 kilometer

Voor de bewegende beelden, zie:
https://www.relive.com/view/vdvmk2GxpN6