Steenenkamerpad

Bijna maak ik een fout.
Deze route gaat vanaf station Deventer door het Rijstenborgerpark naar de spoorbrug over de IJssel.
Dat lijkt verdacht veel op het begin van het Twellopad.
Wanneer ik het park binnenloop kijk ik toch even op de routebeschrijving en warempel .. de route is toch net anders.
Even goed opletten en ik kom over andere paden, langs een ander standbeeld en toch kom ik uit bij de spoorbrug. Het uitzicht vanaf de spoorbrug komt mij bekend voor. Aan het einde van de brug loop ik door en passeer de trap naar de begane grond en verder. Over een geitenpaadje kom ik op het Zwarte Pad. Deze onverharde weg loopt evenwijdig aan het spoor. Vlak voordat ik Gelderland binnenloop sla ik rechtsaf tussen de meidoornheggen. Een auto van Vitens rijdt voor mij uit en doet stof opwaaien. Tegelijk voel ik een enkele druppel regen. Het gebied waar ik nu door loop was in de middeleeuwen de vuilstort van de stad Deventer. Gooi het over de rivier dan heb je er verder geen last van. Nu ziet het er anders uit. Akker na akker. Landbouwmachines rijden in grote getale over grasland. De oogst wordt binnengehaald. Eén machine zorgt er voor dat de rechthoekige balen ingewikkeld worden in plastic. Een ander voertuig pikt deze balen op. Van het Stadsland kom ik op de Lage Steenweg, de weg tussen De Worp en Terwolde. Ik steek deze weg over en kom op de dijk die ik even overloop en dan daal ik af naar Ossewaard. Bij het klaphek staan zes fietsen (drie keer m, drie keer v). Vanuit het boomrijke gebied hoor ik stemmen van jongelui. Ik weet inmiddels dat ik beter langs de omheining kan lopen om geen waterproblemen op te lopen. Zo kom ik terug bij de spoorbrug die ik onderdoor ga. Nog even over de grasdijk en dan ga ik het plantsoen van De Worp in. Het eerste dat ik zie is het uitgebreide speelgebied met de fraaie naam Woeste Willem.

Op het terrein van De Worp is een camping, een populaire camping. Er wordt nu zelfs een deel van het park in gebruik genomen door caravanbezitters en de bezitter van een enkele tent. Lange snoeren proberen electriciteit in het onderkomen te krijgen. Zou deze drukte iets te maken hebben met de beroemde Deventer Boekenmarkt van aanstaande zaterdag en zondag? Ik slinger door het park waar ooit Kozakken bivakkeerden. Ik loop door naar de Bolwerksmolen, ga onder een weg door, over een smal bijna vergeten pad tussen bomen en struiken. Even heb ik een blik op de Bolwerksmolen (1863) maar dan ben ik de molen weer even kwijt. Wanneer ik op de grasdijk naar Steenenkamer loop zie ik de windzaagmolen weer. Een vrouw met een bordercollie loopt over de dijk. De hond wil graag voorop lopen en passeert mij op snelheid. Ik voel meerdere keren een spetter regen uit de lucht komen. Zou het gras op het Stadsland inmiddels binnen gehaald zijn?

Ik ga van de dijk af en over de Ennestraat ga ik naar de bebouwing van Steenenkamer. Eerst dacht ik dat de naam wel te maken zou hebben met een steenfabriek, maar dat blijkt niet het geval te zijn. Even terug in de tijd om de betekenis te vinden. Aan het einde van de 14e eeuw was een verdedingswal (landweer) gebouwd ter bescherming. In een doorgang in die wal werd een stenen huis gebouwd. In 1545 wordt in een akte de naam van een goed ‘De Steenenkamer‘ . Een paar eeuwen later wordt dit gebied de moestuin van Deventer. Het is te merken aan de rechte lijnen van de straten, de grote tuinen die de privéwoningen van nu hebben. Er is een grote afwisseling in soorten en maten huizen. Geen éénkennige moderne seriebouw, maar een organisch gegroeide buurt, die onder de gemeente Voorst valt.

Van deze bijzondere buurt (met steeds meer druppels) ga ik via de Wilpsedijk naar de wijk De Hoven, die bij Deventer hoort. Dit is de buurt waar de voetballer en trainer Bert van Marwijk is opgegroeid. De route maakt een mooie beweging door deze buurt waar een grote verscheidenheid aan woningen is. Ook hier een Indische invloed met een groot huis met de naam Masanga. De wandeling door deze buurt (met minibieb) brengt mij bij het park De Worp en uiteindelijk naar de pont. Ik schuil met onder een grote boom, met zicht op de reis van de pont. Op de pont wordt mijn retourtje geknipt door een jongedame die nu dienst heeft. Op de overdekte en volle pont trek ik mijn regenjack aan. Aan de overzijde loop ik door de regen langs het theater Mimik (met terras) en dan door de idyllische Kraansteeg (het huis op de hoek staat te koop!!). De route gaat langs de Atheneumbibliotheek, de oudste wetenschappelijke bieb van Nederland, even kijken in een mooie binnentuin. Deze buurt ademt Moderne Devotie. Verderop langs het immense voormalige Postkantoor en door de Smedenstraat. Eindelijk kom ik over het beroemde Vogeleiland. Er zijn inderdaad vele vogels te bewonderen. Ook is er horeca. Het regent nog steeds wanneer ik het station binnenloop.
Deventer wat ben je mooi.

Marycke Janne Naber
wandelen buiten de binnenstad van deventer (klik op de rode link)
uitgever gegarandeerd onregelmatig 2022
Deventer – Steenenkamerpad – wandeling 8 – 12 kilometer