PERÍPATOO

De eerste de beste minibieb die ik tegenkwam toen ik Purmerend bezig was achter mij te laten leverde een kleinood op.
Ik wandel geen minibieb voorbij zonder een nauwkeurige blik te slaan op de uitgestalde boeken. Dat kleinood was geen lokaal product. Het was over het water van de voormalige Zuiderzee vanuit Lelystad naar Purmerend gekomen, misschien wel te voet.
Dit boek beschrijft de geschiedenis van wandelvereniging Perípatoo uit Lelystad. Deze Griekse naam betekent ik wandel. Dat gaat terug op een oude Griek, Aristoteles (384-322 voor Christus. Hij gaf les in een zuilengang en deed dat al rondwandelend. Zijn school was dan ook een peripatetische school en zij die met Aristoteles wandelden werden Peripatetici genoemd.
De historicus dr. Mari Smits (welke wandelaar kent hem niet?!) uit Lelystad is één van de drijvende krachten van de vereniging geweest. Hij haalt op gedetailleerde wijze de geschiedenis naar voren voordat deze onder het stof dat werd opgeworpen tijdens de wandelingen verdween. Hij verhaalt over de georganiseerde wandelingen, de pogingen om ook de buitengebieden van Lelystad (zoals Dronten) te voorzien van wandelingen. Genoteerd zijn alle georganiseerde tochten met de aantallen wandelaars er bij, de plekken waar werd gestart, waar een rustpost was. Namen van bestuursleden en van andere vrijwilligers (bijvoorbeeld routepijlenophalers) komen eervol aan de orde. Contacten met wandelbonden, regionaal en nationaal. Het geheel is voorzien van vele foto’s in kleur.
Het individualisme en het gebrek aan vrijwilligers sloegen ook in Lelystad toe. Meer en meer mensen gaan wandelen, maar niet in groepsverband. Ieder loopt tegenwoordig zijn eigen pad. Zo zullen wandelliederen uitsterven en ook de filosofische gesprekken.
Dank aan Mari Smits voor het vastleggen van deze geschiedenis.

Mari Smits
Hoe het is gelopen
Perípatoo 1994-2019
in eigen beheer uitgegeven, 2020
88 pagina’s