Noaberpad 6: Emlichheim naar Uelsen

Ik heb 1,2 kilometer gewandeld, zegt de jonge Duitse moeder tegen mij terwijl zij haar baby in de kinderwagen in de gaten houdt. Ik was net bij haar aangeschoven onder het dak van de picknickhut. Zij vroeg hoe ver ik al had gewandeld vandaag. Ik pak wat spullen uit mijn rugzak om te eten en te drinken. We praten over wandelen en op pad gaan met haar kind. De picknickhut staat vlak bij de oever van de kronkelende Vecht. Slecht jeneverbesstruiken en een bosperceel houden ons gescheiden van het water. Zij stapt op om verder te gaan. Ik blijf achter en zie fietsers passeren. Een oude man maakt aanstalten om af te remmen, ziet mij en fiets door. Ik roep nog dat er plek zat is, hetgeen geheel past bij de situatie.

Vandaag ben ik al meerdere picknickbanken tegengekomen. Soms voorzien van een dak, soms zelfs een dak én drie houten wanden. Het komt mij goed uit. Ik heb besloten om wat vaker halt te houden.

Na een flink ontbijt en een gesprek met de eigenaar van Hotel Groote Engel ben ik op pad gegaan. Eerst dwars door Emlichheim, de brug over de Vecht en dan langs de Vecht. Dat laatste is een mooi traject. Ik zie een markering van het Vechtdalpad.

In 2008 fietsten Wandellief en ik vanaf Zwolle naar de oorsprong van de Vecht. Wij kwamen uiteindelijk terecht bij een modderpoel bij een boerderij. Hier begint dan de mooie Vecht. Uit zo iets onooglijks kan nog iets moois komen. Laat dat een bemoediging zijn.

De weg van Emlichheim naar Uelsen gaat uiteraard niet langs de kortste weg. Via Kalle kom ik in Hoogstede. Bij Hoogstede steek ik de Vecht maar weer eens over. Daarna gaat het pad naar het zuiden, zodat ik in Esche uitkom. Het is rustig in het dorp. Vlak voor de Vecht sla ik linksaf en kom langs een bijzonder fraaie picknickhut. Maar ik wil nog even verder, langs twee fraaie voetbalvelden van de plaatselijke vereniging. Even verderop ontmoet ik moeder en kind.

Het wordt tijd om de Vecht over te steken. In de buurt van Hölenkamp verandert het landschap. Na dagen door akkerbouwgebied gewandeld te hebben kom ik nu terecht in veeteeltgebied. Ik ruik varkens in een stal. Mais staat op het land. Bij een grote boerderij met stallen wordt gemaaid gras binnengehaald en ingekuild. Grote machines doen hun werk. Vanaf nu kom ik veel landbouwmachines tegen op de smalle wegen.

Ik kom aan in Uelsen. Zo van de landbouw naar de bebouwing. Vlak langs de route staat een Aldi waar ik enkele boodschappen doe. Vlakbij de grote kerk verlaat ik mijn route en wandel naar mijn gastadres. Ik kom ook nog een vestiging van Lidl tegen. Leuk dat dit soort supermarkten er ook in Duitsland zijn. Nog even doorstappen en ik ben er. Een hartelijke ontvangst op nummer 20 (achter een ander huis). Tijd om uit te rusten op het balkon van mijn kamer.

Noaberpad 6: Emlichheim naar Uelsen – 32.7 kilometer