De Stille Kern

Langzaamaan druppelen de mensen die meegaan met deze wandeltocht binnen.
Het is even wennen want door de bijzondere tijden waarin wij leven hebben de activiteiten van ons wandelgroepje even stilgelegen. Met een groep mensen uit onze kerk gaan wij op onregelmatige tijden en met onregelmatige samenstellingen op pad in onze omgeving. Even de benen strekken, even bijpraten. Vanmiddag gaan we de provinciegrens tussen Gelderland en Flevoland over. Nadat wij het Nijkerkernauw zijn over gestoken gaan we de Spiekweg op en gaan naar de eerste parkeerplaats aan onze linkerhand. Hier heet het Bingelweg. Een groot hek houdt ieder tegen die denkt dat een weg meteen een weg voor gemotoriseerd verkeer is. Hier treden alleen wandelaars naar binnen.

We gaan over het lange bospad naar het noorden waar wij bij het eerste watergebied komen. Tot aan dat punt is het bos links en bos rechts en een enkele wandelaar die tussen twee bossen doorgaat. De Stille Kern maakt onderdeel uit van het Horsterwold, een uitgestrekt bosgebied langs de oevers van het Randmeer, tot aan Zeewolde toe. Bij het watergebied kiezen we er voor om rechts aan te houden en een ruime bocht te maken. We kijken goed om ons heen om nog iets op te merken van de dieren die hier leven. De paarden zijn ons te slim af. Alleen de afdrukken van de hoeven zijn te zien op het pad. Geen zebra in zicht maar toch netjes overgestoken. Nog even lopen we te ver, verzonken in gesprekken.
Bij het uitkijpunt Horsterberg nemen we een pauze. De bankjes staan er niet voor niets. Brood en snoep en drinken gaan rond. Uitzichten worden bekeken en becommentariëerd. Ook vanaf deze plek zijn geen paarden te zien. Deze beesten gaan gelukkig hun eigen gang en treden niet op op gezette tijden. We slaan de Tuurtoren en de Vogelkijkhut (met de bijzondere vorm) over. Bieden liggen in dit deel van De Stille Kern en lopen niet weg voor een volgende wandeling.. Wij zakken langzaam af naar het zuiden en lopen langs de waterpartij, die aan onze linkerhand ligt. Afhankelijk van de tijd van het jaar kan het in de stille kern vol van lawaai zijn. Vogelgeluiden klinken dan van alle kanten.
Na negen kilometers zijn we terug bij het hek dat ons niet belemmert, zelfs fietsers niet hebben we kunnen waarnemen. De Stille Kern is een mooi gebied om nog eens terug te komen.

Zeewolde – De Stille Kern – 9 kilometer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.