DE OM

12 hoog staat hij achter het raam en overziet de plas. De Sloterplas die aan zijn voeten ligt en die zich laat omringen door de Om. Hij ziet zich lopen en kijken en groeten en in gedachten verzonken ziet hij zich verder gaan en hij ziet hem kijken naar het raam 12 hoog waar hij nu niet meer achter staat. Hoe lang staat hij nu te kijken om zich te zien wandelen langs de oever van Van Eesteren? Van Eesteren die hier heeft gedacht aan wandelaars en aalscholvers en een zwemmende man en een varende boot. Zag Van Eesteren hem al vanaf 12 hoog zitten aan een picknickbank om zijn gedachten te ordenen en te verwarren en te gaan schrijven wat hij zich niet herinnerde? Hij is naar beneden gegaan en ziet zichzelf al lopen, vooruit op zijn eigen pas op de Om. Zo verdubbelt hij de wereld met zijn woorden.

De schrijver Willem Jan Otten (1951) woont aan de Sloterplas (vermoed ik), naast een Meer ook nog naast een Plas. In de coronatijden maakt hij een wandeling en nog één en dan, vooruit, nog één en een vast ommetje van ruim een uur is ontstaan onder zijn voeten en in zijn hoofd. Hij herkent andere passanten, hij erkent hen door een rustige groet, een knik, een blik van herkenning. Voorbijgangers en tegenkomers laten zich groeperen in soorten wandelaars. Hij wandelt door de jonge geschiedenis van de Sloterplas, in Amsterdam Nieuw-West, deels geschapen door Van Eesteren die met woorden een plas en toebehoren tot aanzijn riep. Hij loopt over bruggen zoals de ‘Dirk de Waterduikerbrug’ (op het kaartje van de Om staat ‘Willem de Waterduikerbrug’.) Hij gaat zitten en schrijft, hij wandelt en ziet verbanden met wat hij nog in zijn hoofd heeft, al heeft hij te weinig gedichten uit zijn hoofd geleerd. Ida Gerhardt passeert in zijn gedachten en in zijn tred de brug bij Kampen over de IJssel en hij ziet de scholieren langs de Sloterplas en de IJssel fietsen.

Tijdens mijn wandelingen groet ik wandelaars en voetgangers en fietsers die binnen groetafstand van mij komen. Maar zou ik ook kunnen wandelen zonder te groeten? Wandelen in stilte? De om-man probeert het naar aanleiding van de ‘Teresia-groep’, waar hij met een klein gezelschap zich bezint op ‘Innerlijke burcht’ van de 16e eeuwse Spaanse mystica Teresia van Ávila. Een voormalige non in het gezelschap besluit om op Allerzielen te zwijgen. Anderen vallen haar in meerdere en in mindere mate bij. Vandaag is het 2 november, de dag van Allerzielen. Lukt het hem als om-man op deze dag vanwege zijn om-mekeer te zwijgen?

Vlak bij zijn 12hoog met ruim zicht in de woontoren staat een kunstwerk in het groen. ‘De officiële naam is ‘Groot Landschap’, maar in de volksmond gaat het om een ‘Ontplofte Teckel’. Het is gemaakt van cortenstaal. In de lift van zijn woontoren kijkt hij denkend terug. ‘Het stelt niets dan zichzelf voor.” Is dit een verwijzing naar dit kunstwerk of naar zijn mondkapje of misschien zelfs naar dit waargenomen en herinnerde boek?

Willem Jan Otten
De Om
Uitgeverij Van Oorschot 2021
serie Terloops
deel acht
ISBN 9789028212435

Dit boek heb ik ontvangen van de uitgever voor een recensie op mijn wandelwebsite.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.