BACK TO NATURE

Eva Spigt (1989, (voormalig) PR’er) en Nicola Dow (1984, model) hebben een gelaagd boek uitgegeven bij Spectrum. Dit boek staat in het teken van hun bedrijf ‘backtonaturehikes’. Die gelaagdheid? De dames hebben (met betrokkenheid van NIVON) elf wandelingen uitgekozen. Bij elke wandeling hebben zij ook een ‘natuurvaardigheid’ (in het boek wordt dat consequent een ‘wildernisskill’ genoemd) gekozen en een aktiviteit die te maken heeft met het terugkeren naar jouw eigen natuur. De elf wandelingen zijn aardig verdeeld over ons land, met dien verstande dat Noord-Holland drie favoriete wandelingen kent en Zuid-Holland en Groningen en Flevoland geen enkele wandeling. In deze drie provincies kan goed worden gewandeld, maar zij komen niet aan bod. Bij twee van de elf wandelingen zijn kaartjes opgenomen, de andere wandelingen doen het zonder kaartjes.

Laten we eens kijken naar hun wandeling in Gelderland (hoofdstuk 9, pagina 152 en volgende). Dat is de Trage Tocht Zwolse Bos, bij Wapenveld, met de routebeschrijving door hun wandelheld Rob Wolfs. Nadat ze aanvankelijk moeite hebben om de startplek te vinden gaan zij op pad. Volgens deze wandelaars is dit gebied niet zo populair als de Hoge Veluwe, even later blijkt dat het onderscheid tussen de ‘Veluwe’ en de ‘Hoge Veluwe’ niet helemaal scherp op hun netvlies staat. Op pagina 157 lees ik: “Door de aanleg van de A50 kon dit grootst levende zoogdier (edelhert, WdeW) van ons land alleen nog maar leven in de Hoge Veluwe. In 2011 is er daarom een natuurbrug aangelegd van de Hoge Veluwe naar het Zwolse Bos. Sinds 2012 is de (sic!) edelhert weer terug in het Zwolse Bos.” Er leven niet alleen edelherten op de Veluwe, maar ook dassen en wilde zwijnen (of zijn het in het wild levende zwijnen?). “Het gerucht gaat dat er zelfs een roedel wolven leeft op de Veluwe, ..” Het is meer dan een gerucht, er leven wolven op de Veluwe. In de beschrijving van hun avontuur laten Eva en Nicola mij weten over wildplassen: “Wij vinden niets lekkerder dan dat.” Ik zou deze informatie verwachten bij het onderdeel ‘wildernisskills’.
Wat betreft hun wandelheld Rob Wolfs, deze zakt op tragische wijze door het ijs. Wanneer zij aan de hand van de routebeschrijving verder gaan met deze Trage Tocht komt dit moment: “Het is een speurtocht voor vergevorderden waarbij de omschrijving soms nogal cryptisch is, met drie keer achter elkaar ‘ga hier naar rechts’.” Ik heb aardig wat Trage Tochten gewandeld, maar het is mij nooit opgevallen dat er cryptische omschrijvingen waren. Eerder vind ik de beschrijvingen ‘kraakhelder’. Na afloop van hun wandeling merken zij op dat de startplaats van deze wandeling waarschijnlijk ergens anders komt te liggen, maar volgens de website http://www.wandelzoekpagina.nl is de startplaats niet veranderd. Vervolgens reiken Eva en Nicola de wandelaars nog andere zaken aan die je kunt doen als je toch in de buurt bent, bv een ‘workshop outdoor cooking’, of naar de Apenheul (Apeldoorn) of naar de Posbank (op de Veluwezoom). Ook wordt gewezen op Klompenpaden (die niet vermeld werden bij hun opsomming van soorten wandelroutes). “In eerste instantie dachten we dat we klompen aan mochten tijdens deze wandeling (hoe leuk!), maar dat bleek niet het geval.” Trek gerust klompen aan, er wordt niet gecontroleerd op schoeisel. Verder worden overnachtingstips gegeven, zo kun je naar Buitenplaats Beekhuizen (Velp), dit is hun favoriet. Of deze overnachting ‘back to nature ‘is ? Ik vraag het mij af. Zo wordt bij een etappe van het Pieterpad in het zuiden van Limburg een overnachting in Chateau St. Gerlach aangeraden (“favoriet der favorieten”).
Dan komt het tweede deel van dit hoofdstuk: de ‘wildernisskills’. Dit keer gaat het over het maken van vuur. “Release your inner Robinson”, een verwijzing naar meneer Crusoe (ja, die van Daniel Defoe). In twee pagina’s wordt uitgelegd (met aardig wat Engelse woorden, zoals in het hele boek) hoe je het beste een vuur kunt maken. Soms wordt in een tweede deel van een hoofstuk een kruid behandeld (helaas zonder schets of foto van het desbetreffende kruid), waar je iets mee kunt doen.
Vervolgens is het derde deel van het hoofdstuk aan de beurt. Hier worden we teruggebracht naar onze eigen natuur. Ditmaal staat het in het teken van ‘Ademwerk’, aan de hand van ‘Transformational Breathing’, waardoor je dichter naar jezelf wordt gebracht.

De beschrijving van dit hoofdstuk uit het boek geeft een aardige indruk van wat u kunt verwachten in de andere hoofdstukken. Veel van wat zij tegenkomen is ‘super’, ‘waanzinning’ of ‘fantastisch’, soms is iets ook ‘favo’ (maar niet in de latere hoofdstukken waar het ‘favoriet’ is. Een aardig voorbeeld hiervan is een ontmoeting op hun wandeling op het Trekvogelpad vanuit Bergen aan Zee. Zij komen aan in een dorp en hebben geen idee welk dorp dit is (staat toch gewoon op de kaart in het wandelboekje?!), om er plots achter te komen dat zij langs hun ‘favoriete cafetaria’ lopen. Het kan allemaal in Egmond aan den Hoef.

In Bergen aan Zee wanen Eva en Nicola zich in het buitenland met ‘de ongerepte natuur’. Die voorliefde voor vergelijkingen met het buitenland kwam ik op meerdere plaatsen in het boek tegen. Wandelen in het zuiden van Limburg doet hen denken aan een Franse vakantie. (In de beschrijving van de Frans/Limburgse wandeling wordt driemaal dezelfde lange tekst over ‘markeringen’ gegeven, WdeW.) Het zijn met name de Afrikaanse savannen waar de dames aan denken tijdens hun avontuurlijke ‘hikes’. Dit gebeurt bijvoorbeeld op een tocht door de Kempen (met een ‘Indian Summer’) en op een tocht door Drenthe (bij Ruinen), op de Veluwe kun je je zelfs wanen op de Keniaanse savanne of in een wild Frans bos. Maar in Noord-Holland is er ook van alles te zien met betrekking tot een Afrikaanse savanne. “Wil jij de grootste levende landzoogdieren van Europa zien? (denk nog even aan die grote edelherten, pagina 157, WdeW) Loop dan het Wisentenpad. Wisenten lijken een beetje op bizons, dus je waant je op de savanne van Afrika.” (pagina 129). Nu wil het geval dat ik meerdere malen op een savanne in Afrika ben geweest, maar een wisent of bizon heb ik daar niet waargenomen (‘gespot’, zou er in dit boek staan). Ik waan mij nu op de prairie in Noord-Amerika.
Nederland is in feite één groot buitenland.

In het uitgebreide dankwoord worden vele mensen bedankt. De (top)fotograaf, die bij iedere wandeling meeliep en Eva en Nicola veelvuldig fotografeerde, wordt zelfs tweemaal bedankt. Ook een rij boswachters en natuurorganisaties ‘die onze teksten naar een hoger plan hebben getild en alles hebben gefactcheckt.” worden bedankt.

Aan het einde van deze recensie wil ik terug naar het begin van het boek. Daar staat geschreven: “Dus jij hebt zin om te wandelen? Dat begrijpen wij als geen ander.”

Eva Spigt en Nicola Dow
Back to nature.
Avontuurlijk wandelen in Nederland.
Terug naar je eigen natuur.
Uitgeverij Spectrum 2021
ISBN 9789000376445
224 pagina’s

Dit boek heb ik ontvangen van Uitgeverij Spectrum voor een recensie op deze website.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.