Westerborkpad (02)

Met de Sprinter gaan we naar de plaats waar we de route hebben achtergelaten. Die plaats is Diemen. Vanaf het station richten wij onze blik op het zuiden en lopen ook die kant uit. We doen dat tot wij op de Trekvaart stuiten, hier slaan wij links af en gaan in de richting van het oosten.

P1040074

In het stedelijke gebied zijn er ook pareltjes te ontdekken, zolang je er maar oog voor hebt. Hier hebben mensen zelfs gedacht aan vermoeide wandelaars. We zouden zo op de bank kunnen plaatsnemen, ware het niet dat we nog maar net op pad zijn. Deze gelegenheid om uit te rusten slaan we vriendelijk af.

P1040075

Na de onherkenbare ijsbaan (zo koud is het nu ook weer niet) slaan we iets te enthousiast linksaf en lopen een eind over de Overdiemerweg, voordat we in de gaten hebben dat we verkeerd zitten. Gelukkig zitten we hier al een beetje in het buitengebied.

Onze eerste pauze hebben we aan de rand van het bos aan de rand van Diemen, hier is een verzamelplaats van honden, mensen, auto’s. Alles gaat het bos, loslopend, losrijdend of  belemmerd door een riem.

P1040076

In het bos is de route verlegd. Het boekje geeft de ene route aan, de werkelijkheid op en langs de paden laat een andere route zien. De A9 wordt drastisch aangepakt en daar merken  wij als wandelaars ook de gevolgen van. We komen uit bij de Stammerdijk en lopen langs hetzelfde  water waar we eerder langs liepen. Het is natuurlijk niet hetzelfde water, want zoals een oude Griek al zei: “Je loopt nooit tweemaal langs hetzelfde water.”

P1040077

P1040079
het einde van de snelweg

Omdat de Stammerdijk maar niet op houdt gaat deze dijk aan de andere kant van de snelweg over in de Lange Stammerdijk.

 

P1040083

Om weer bij de oorspronkelijke route uit te komen volgen we het Gaaspermolenpad. Dit pad gaat dwars door de Gemeenschapspolder. We merken een stevige aanwezigheid van het bevoegd gezag in dit bos, auto’s van Natuurmonumenten hebben we al meerdere malen gesignaleerd.

 

P1040086

Het Gaaaspermolenpad doet niet alleen een pad (netjes geasfalteerd) vermoeden maar ook een molen, die iets met Gaasp heeft te maken. Deze molen werkt nog als een gemaal. Het water uit de sloten wordt overgebracht naar het water aan de andere kant van de Lange Stammerdijk en dat water heet ‘Gaasp’. De molen heeft al meer dan drie eeuwen achter de rug (bouw in 1707), en in het jaar 2003 heeft een flinke restauratie plaats gevonden.

 

 

P1040087

Ik zie hem al boven de bomen uitstijgen: een brug. Een brug over water , breed water. Het is het water van het Amsterdam Rijnkanaal. Onder de brug stroomt veel water en veel vrachtboten, dat betekent dat de brug hoog ligt en dat vind ik een nadeel. De brug mag dan geen hoogtevrees kennen, ik ken die vrees wel. Met een geconcentreerd loopvermogen en coaching kom ik ongeschonden aan de overzijde. Het laatste stuk naar het stadje Weesp kan worden ingezet.

P1040090

Weesp is een mooi stadje aan de oever van de meanderende Vecht en aan de westelijke kant aan de oever van het voornoemde kanaal. Op de achtergrond zie je de rivier de Vecht stromen, op deze zonnige dag passeren veel plezierboten dit kleine stukje water langs het terras en gaan via de opgeheven brug naar het ruime sop van de Vecht.

P1040097

We nemen alvast een voorschot op de volgende etappe en lopen door het centrum van Weesp. Hier zien we de oude synagoge, half verscholen achter marktkramen. Er is voor het eerst sprake van een synagoge in Weesp in het jaar 1774, wanneer een huissynagoge wordt gestart. Het leden aantal neemt steeds meer toe en in  1840 wordt een nieuwe synagoge gebouwd. Er is ook een joodse school in het stadje. De tweede wereldoorlog en de verschrikkingen van die tijd betekenen dat voor het einde van 1941 alle joodse inwoners van Weesp zijn afgevoerd.

P1040098

In het jaar 1974 wordt de joodse gemeenschap van Weesp ondergebracht bij die van Bussum. En wat gebeurt er met de synagoge? Deze kende een bewogen geschiedenis. Eerst werd het gebouw gebruikt als een garage, na een restauratie in 1986 werd het gebouw het onderkomen van het Arbeidsbureau. In 1997 werd het gebouw weer een synagoge, die niet alleen voor de diensten wordt gebruikt, maar ook voor allerlei culturele activiteiten die passen bij het gebouw en zijn geschiedenis.

 

P1040104“De doden herdenken is een teken van leven. Het is levend houden wat nooit geschiedenis of dood kan zijn. Het is ons eigen overleven als mens.”

Mies Bouhuys

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s