Traagste Tocht 16

In de trein naar Amsterdam Science Park lees ik een boek.
Het is lichte kost.
Meer dan 500 pagina’s tekst en dan nog eindnoten en literatuur.
Het is een levensbeschrijving van Jean-Paul Sartre.
Wanneer ik mij verdiep in de vele escapades van J-P hoor ik een stem achter mij.
Die stem klinkt als de stem van een conducteur.
Plots besef ik dat ik mij niet heb aangemeld bij de meldpaal op station Vathorst.
Ik reis illegaal.
Plots is er een kleine existentiële crisis.
Ik pak mijn OV-kaart en geef die aan de conducteur met de mededeling dat ik ben vergeten mij aan te melden op het vertrekstation. Mijn kaart wordt gescand door zijn handapparaat.
Waar gaat u naar toe? is het begin van zijn korte verhoring.
Station Amsterdam Science Park, antwoord ik.
Hij geeft een opdracht aan zijn jonge metgezel die een bonnenboekje tevoorschijn haalt en een bijbehorende pen.
Hij scheurt een bon uit het boekje en kruist een vakje aan.
De bon gaat in mijn richting en ik pak de bon aan.
U kunt met behulp van de QR-code op de bon station Amsterdam Science Park verlaten, zegt hij.
Zouden zij ook Sartre lezen?

In de tunnel onder het spoor bij het eindstation ontmoeten Henk en ik elkaar voor de laatste etappe van de Traagste Tocht. We gaan eerst naar een pauzeplek, bij café restaurant Polder. Deze staat op een plek waar ooit polder was. Nu is hier een wetenschappelijk gebied van de Universiteit van Amsterdam. Na de vroegtijdige pauze lopen we over de campus, waar Henk in vroegere tijden regelmatig kwam om wiskundig te doen. We komen uit bij de Ooster Ringdijk en steken de Henrietta Leavittbrug over en komen terecht in het Flevopark. Naast dit park ligt de grote Joodse Begraafplaats Zeeburg. We zien in de verte op een grasveld een Angstig Konijn. Door dit groene gebied komen we uit bij de oevers van het Nieuwe Diep. Dan pakken we de Amsterdamsebrug om het Amsterdam-Rijnkanaal over te steken. Aan de andere kant van het water volgen wij de Zuider IJdijk. Langs deze dijk gebeurt van alles. Rafelranden van een stad die in ontwikkeling blijft. Zeeburgereiland werkt hard om de zandvlakte er onder te krijgen. Gebouwen verrijzen. Bijna aan het einde van deze dijk staan een paar oude huisjes als laatste tekenen van een voorbije beschaving.

Vlak voor de Oranjesluizen nemen we een pauze, gezeten op een stenen trapje. Een jochie fietst langzaam naar het rijdende hek dat door zijn bewegingen open en dicht gaat. Een eindeloos spel om de wereld te ontdekken. Dicht naar de ingang en het hek fietsen en dan gaat het hek open en dan weer rechtsomkeert maken, soms ook linksomkeert. Na onze pauze gaan we de Oranjesluizen op. Er is veel scheepvaartverkeer. Dat betekent dat we in een zeer rustig tempo uiteindelijk de overzijde bereiken, alwaar de Noorder IJdijk ligt. Langs de achterzijde van huizen met veel authentieke details komen we uit in het Schellinwouderpark. Eerst wel een trekpontje heen en weer bewegen. Zo komen ook de armspieren in beweging. Langs het smalle pad groeit en bloeit van alles, zelfs Slangekruid. Bij een haven voor klein vaartuig gaan we de tweede trekpont over. De ponten kunnen wel wat groot onderhoud gebruiken. Ons pad komt uit op de Schellingwouderdijk, die overgaat in de Nieuwendammerdijk (de zuidelijke variant). Dit loopt uit in een groen gebied langs het Zijkanaal K naar Nieuwendam. Wij komen terug op de Nieuwendammerdijk, nadat wij vele honden op ons pad hebben getroffen. Op de smalle dijk is het druk met fietsers en wandelaars en auto’s. We nemen een pauze bij het fameuze café ’t Sluisje, waar we uitzicht hebben op de Grote Haven. Café ’t Sluisje kreeg onlangs grote bekendheid door een wel of niet geoorloofd geplaatste picknickbank. Zelfs de burgemeester van Amsterdam heeft zich er nog over uitgelaten. Er komen hier veel toeristen langs op gehuurde fietsen. Zij gaan groepsgewijs voort.

We gaan na deze verfrissende pauze weer aan de wandel. Nog even verder over de dijk en dan gaan we het Vliegenbos in. Wanneer we het bos uitkomen treffen we daar geen vlieg maar De Zeemeeuw, een kraam met zeevruchten. We nemen elk een haring met uitjes en schijfjes augurk. Na dit zeewaardige oponthoud gaan we verder, de drukte van het verkeer in. Dan wordt het rustig in het Noorderpark. We passeren de Gele Pomp (cultureel centrum), steken een brug over en dan achterlangs de Roze Tanker in Nood (evenementenlocatie). Twee voormalige benzinestation (zo te zien). Dan zijn we opnieuw in het Noorderpark en we gaan zuidwaarts en volgen de beweging van het kanaal. Vlakbij het IJ stuiten we op de Tolhuistuin, maar eerst nog even het LEESHUIS. Een grote minibieb waar wij naar binnen gaan en mensen aantreffen die net klaar zijn met taalles. Verder krijgen we uitleg over de mogelijkheid om een boek mee te nemen. Op een terras van de Tolhuistuin nemen we een laatste pauze en zien in de hoogte de schommels van A’DAM Lookout. Nog de pont over het IJ en dan nemen we elk een andere trein.
Een mooie laatste etappe op de Traagste Tocht.
Een waardige afsluiting.

Traagste Tocht etappe 16
Station Amsterdam Science Park naar station Amsterdam Centraal
13 kilometer

Voor de bewegende beelden, klik hieronder:
https://www.relive.com/view/vMv8NPrY8N6