Utrechtpad 7 De Boom – Eemkwartier

Het openbaar vervoer brengt ons van Amersfoort naar halte De Boom. De verwachting die er door deskundigen is uitgesproken over het weer zijn niet zeer bemoedigend, althans niet voor wandelaars. We stappen uit op de hoogte van de invalspoort van de oprit naar huis De Boom. Aan de overkant is nog een koetshuis en andere gebouwen. In het Koetshuis komt des zondags een kerk samen. Oorspronkelijk was dit een samenzijn van Amerikaanse militairen van Soesterberg, maar die tijden zijn voorbij. Onze tijden gaan ook voorbij daarom gaan we op pad.

We wandelen op de weg van Woudenberg naar Amersfoort, die dan ook de Arnhemseweg wordt genoemd. Bij de afslag naar de Vieweg treffen we in de beek een fraai mechanisme aan. Hier kan een kano aan vast worden gemaakt, de kano wordt onder de weg door gedraaid met een kabel. De kanobeheerder steekt eigenhandig de weg over en ziet zijn/haar kano ook aan de overzijde en kan verder gaan met de kano.

 

We gaan de Vieweg op en zien aan onze linkerhand in het weiland een ree, die rustig graast, in de regen, want dat is inmiddels begonnen. Het is een zeer rustige weg en dat vinden wij wel prettig. Een oude hooimijt is aan het einde van zijn leven gekomen, maar de eigenaar laat het bouwsel langzaam inzakken.

Samen met de Vieweg gaan we het landgoed Den Treek Henschoten binnen, inderdaad, eigendom van de familie De Beaufort. De regen komt nog steeds met bakken uit de hemel. Gelukkig breken de bomen de tomeloze val van het water enigszins.

We zien het grote huis van het lanbdgoed, dat niet meer bij het landgoed hoort want het heeft een andere eigenaar, die het pand fraai heeft op laten knappen. We volgen nog steeds de Vieweg die dwars door de bossen gaat. We buigen af om langs het Langeveen te gaan. Hier ligt nog aardig wat water in het lange veen.

 

Niet alleen het Langeveen ligt in de bossen, ook een kampeerterrein. We zien temidden van de bossen nog enig kampeerleven. Het is een natuurcamping, niet te verwarren met een naturistencamping. Dit is niet de hoofdingang, die ligt aan de andere zijde van het terrein.

 

 

We nemen een lunchpauze bij ’t Waswater. Een opvallend gebied in de bossen. Hier is een klein landbouwgebied. We hebben uitzicht op de velden en het regent even niet. Er zijn niet alleen velden, want wanneer we verder wandelen zien we kleine percelen heide, die er over het algemeen mooi bij staat.

We lopen een stuk over de Buurtweg / Waterlooweg en buigen af via de Droogmakerij (eerste landbouwgrond, nu een plas, met het oog op vogels en waterdieren) naar ’t Hazenwater. Hier worden we aangesproken door een hardlopende jonge vrouw die graag op de foto wil komen te staan. Mijn fotogenote maakt een paar opnamen met de mobiel van deze hardlopende medemens.

Hoe dichter wij bij een parkeerplaats komen hoe drukker het wordt met wandelaars, al dan niet met hond. We steken via een bruggetje meerdere (snel)wegen over en komen uit in het bos van Nimmerdor. Daarna gaat het de bebouwing van Amersfoort in, via het aangepaste beekdal van de Heiligerbergerbeek komen we uit bij de stadsmuur van Amersfoort. De groene vinger van het beekdaal komt tot aan de muur.

We lopen bij de Monnikendam, een oude waterpoort. Nu is het de hoogste tijd voor een kleine verversing in het restaurant (met terras) De Monnikendam. Vlak onder ons gaan meerdere rondvaartboten, inclusief gids die de mensen wijst op de oude geschiedenis. Wij hebben het zicht op de tuin van een rusthuis voor nonnen, zoals de kelner het noemde: zij zijn op non-actief.

 

Het centrum van de stad is zeer de moeite waard. Gelukkig loopt de route hier ietsjes anders dan bij de vorige tocht die ik maakte. We komen over het centrale plein (Hof) aan de voet van de Joriskerk. Hier zijn veel terrassen en het water komt niet met bakken uit de lucht.

 

We wandelen verder in eeuwenoude sferen, we passeren het museum Flehite waar momenteel een tentoonstelling gaande is over Gerard Hordijk, een buurjongen en vriend van Mondriaan. Vandaar is het een klein stukje naar de famueze Koppelpoort, waar menig treinreiziger naar heeft gekeken. 

We lopen nog even langs de Eem en verlaten dan de route om naar het Centraal Station van Amersfoort te gaan. De wandeling zit er op. Het is droog. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s