Wandelen door de Gelderse Vallei 5: Woudenberg naar Amersfoort CS

Vanaf bushalte Laanzicht in het dorp Woudenberg loop ik eerst ruim een kilometer naar het zuiden in de richting van Maarsbergen om de route op te pakken. Bij de Monnickendijk ben ik op de route en kan ik de weg oversteken om landgoed Anderstein in te slaan. Anderstein (220 hectare) is een onderdeel van de landgoederen van de familie Van Beuningen (ja, die, van het museum in Rotterdam). Het landgoed Appel (296 hectare, in de gemeente Nijkerk) is ook eigendom van deze familie. En dan nog landgoed ’t Stort (4,5 hectare) vlakbij het oude station van Maarn. Dit laatste landgoed was ooit eigendom van de familie De Beaufort (de eigenaren van het landgoed Den Treek Henschoten, 2200 hectare). Goed, vandaag eerst door landgoed Anderstein. Wat meteen opvalt is de golfbaan die gepacht wordt van de familie. Dames en heren zijn stijlvol gekleed bezig om de bal in het gaatje te krijgen. Tussentijds wordt er veel heen-en-weer gewandeld met de bagage. Ik wandel heen, maar slechts zelden weer vandaag. Ik kom langs akkers en oude boerderijen en grote behuizingen, langs campings en andere tijdelijke onderkomens. Paarden zijn hier nooit ver weg. Op het terrein van vakantiepark de Heigraaf staat een rode dubbeldekker met de tekst Dubbel Lekker Dekker, vanuit de bus wordt er allerlei lekkers verkocht. Aan de andere kant van de weg is een grote recreatieplas: Henschotermeer.

En dan gaat het gebeuren. Ik kom bij de Zeisterweg. Aan de overkant lokt het immense landgoed Den Treek Henschoten. Dit landgoed heeft de laatste weken nog grotere bekendheid gekregen door de aanwezigheid van GW3237m. Het advies van de provincie Utrecht en drie gemeenten is om niet met kinderen en honden naar Den Treek Henschoten te gaan. Volwassenen moeten zeer alert zijn. Wat zie ik vanaf mijn positie langs de Zeisterweg? Een amazone leidt haar paard aan de teugel de weg over en loopt het landgoed op bij de Oude Utrechtseweg. Een stelletje komt uit het bos en steekt de weg over, nadat de man een stevige stok tegen het hek heeft achtergelaten. In de verte zie ik twee dames te paard. Wanneer ik de Zeisterweg ben overgestoken zie ik geen enkele mededeling op het hek. Op de website waarschuwt Den Treek wel. Je kunt ook niet op elk bospad een waarschuwing zetten. Het is duidelijk dat ik niet de enige aanwezige zal zijn op het landgoed. Daar ga ik, met mijn wandelstok (inclusief fluitje). Strak naar het noorden lopend ontmoet ik een wandelende dame en even verderop het prachtige Treekermeertje. Vanaf een kleine verhoging in het landschap heb ik een mooi uitzicht over dit gebied. Ik maakt een omtrekkende beweging rond het heidegebied bij het meertje. Op dit traject ontmoet ik een vader en dochtertje en hun aangelijnde hond. En dan … wat zie ik op het zijpad. Wat steekt daar langzaam het pad over? Het is een ree. Kort draait zij haar kop om en kijkt mij aan. Ik kijk met mijn allervriendelijkste gezicht terug. Zij draait haar kop weg en langzaam loopt de ree de struiken in en verdwijnt uit mijn zicht. Wanneer ik naar de Heetvelderweg loop komt een hardlopende jongeman mij tegemoet. Zijn beide kuiten zijn intact. Dan de Akkersesteeg op om uit te komen bij de Woudenbergsegrift. Een wielrenner gaat langs de grift mij vooruit naar de Rode Brug. Daar ga ik naar het westen. Een zingende vrouw op een fiets gaat mij voorbij. Nu kom ik bij het deel van Den Treek waar aardig wat bebouwing is, hier staat bijvoorbeeld het grote landhuis. Hier wordt het druk met veel fietsers, zelfs mensen die op fietsvakantie zijn met volgeladen fietsen. Het leven gaat door op Den Treek. Op de Houtweg (er staan genoeg bomen hier), vlakbij de Ooievaarshorsterweg, neem ik een pauze. Vanaf mijn strategische plaats op het bankje heb ik goed zicht op de passerende fietsers. Na mijn pauze kom ik uit op de Paradijsweg, een lange weg door het bos. Enkele huizen staan ver van de weg. Vlak voor dat ik bij de Dodeweg uitkom ontdek ik een kort filosofenpad dat is aangelegd mede door de hier naastgelegen Internationale School voor Wijsbegeerte.

Over een smalle loop-en fietsbrug kom ik over de A28 en naastgelegen verkeersstromen. Zo ga ik van Leusden naar Amersfoort en kom ik terecht in Nimmerdor, een bosgebied met veel loslopende honden. Langs de tennisclub Flehite kom ik uit bij de Zandbergenlaan die ik kan uitlopen. Langs deze laan staat de grootste minibieb die ik ken. Ik steek het spoor van het Ponlijntje over en ik kom uiteindelijk op het terrein waar ooit het Elizabethziekenhuis stond. Nu is het een prachtig natuurgebied genaamd Beekdal, waar de Heiligenbergerbeek doorheen stroomt. Dan komt Park Randebroek met daarnaast de velden van voetbalverening CJVV. Na een paar straatjes kom ik uit op de Stadsring en dan ga ik door Plantsoen Oost, tussen de Stadsring en de oude stad door, langs de beroemde Waterpoort De Monnikendam. Dan volgt een mooie tocht door de oude stad, waarbij ik al snel wordt aangemoedigd om het oude Burgerweeshuis binnen te gaan. De weeshuismoeder zit buiten op een stoel, het is al een oude vrouw. Een jonge wees staat buiten met een haak in zijn handen. Achter het poortje schuifelt een jonge wees met een blok aan zijn been. Nu loop ik door, maar een andere keer maar naar binnen. Ik ben tenslotte inmiddels ook wees. Over de Korte Gracht, door de gezellige Krommestraat, langs de Havik en ’t Zand en dan ben ik bij de Eem. Ik volg de Grote Spui en met een foto van de Koppelpoort neem ik afscheid van de route en loop ik naar het Centraal Station.
Een prachtige wandeling heb ik achter de rug, hoewel ik GW3237m niet heb gezien.

Pieter & Coby Metz
Wandelen door de Gelderse Vallei
etappe 5
Bushalte Laanzicht Woudenberg naar Amersfoort Centraal Station
21 kilometer

of bestel bij Gegarandeerd Onregelmatig (klik hier), waar je de gids ook kunt inzien.

Klik hieronder voor de bewegende beelden:
https://www.relive.com/view/v26MdkxpAEO