Waterliniepad 1

Hoe kom ik terug van de eerste etappe van het Waterliniepad?
Dat is een lastige vraag.
Er staat aangegeven in het boekje en op de website van Wandelnet dat er op het eindpunt in Halfweg bushaltes zijn. Maar ik krijg op de app van het OV geen enkele ondersteuning voor deze briljante gedachte.
Is de bushalte verdwenen?
Tijdelijk opgelost?
Verzonken in de polder?
Ik zou na 16 kilometer aan de rand van Purmerend rechtdoor kunnen lopen en niet rechtsaf slaan. Die route geeft het routeboekje aan wanneer het pontje bij Spijkerboor niet vaart. Dan kom ik bij een bushalte uit die wel bestaat.
Ik zou ook door kunnen wandelen naar kilometer 20 op de route en dan linksaf over de Zuiddijk naar een bushalte kunnen gaan.
Ik stel mij in op de 20 kilometer en dan op pad naar een bushalte op het Tramplein in Purmerend.

In Volendam stap ik uit bij Halte Volendam Centrum, dat is net één bushalte te ver. Bij deze halte staat de Maria Sterre der Zee-kerk, met de aankondiging van de Kruiswegwandeling die zal plaatsvinden in het dorp. Ik loop terug naar de bushalte Volendam Marina en dan loop ik op de route van het Waterliniepad. Ik heb gekozen voor dit pad omdat ik van iemand dit routeboekje cadeau kreeg. Het zat bij zijn kerstpakket. Er zijn mensen die liever gaan fietsen dan wandelen. Niet gedraald door historische overpeizingen. Ik ga het Zuideinde op en ik constateer dat de bewoners hier dicht bij de straat wonen. Dan kom ik op de dijk bij de haven. Een enkel terras is al open, winkels met snuisterijen, shirts met de opdruk AMSTERDAM (niet Volendam). Een enkele toerist. Het is nog rustig op de dijk. Een grote groep oudere mannen zit in het Leugenbankhuisje. Ik passeer het beroemde hotel van Spaander. Winkels waar je jezelf in Volendams kostuum kunt hijsen en laten fotograferen. Aan het Noordeinde merk ik dat er gewerkt wordt aan versterking van de dijk. Althans, ik zie twee lassers aan het werk. Verder wordt de vrijdagsrust hier niet geschonden. Gelukkig kan ik een eindje over de Zeedijk lopen, op dit wandelpad waagt zich een enkele oudere fietser. Bij de Keetzijde steek ik de zeesluis over en arriveer in Edam. Als snel verlaat ik het Oorgat en de route om Fort bij Edam van dichtbij te bekijken. Dat dichtbij lukt maar ten dele, want vandaag is het Fort niet open en het hek voor de brug blijft gesloten. Op de hoek van Oorgaat en Klundert zie ik een kleine joodse begraafplaats. Vroeger lag deze begraafplaats net buiten de Oosterpoort. Aan de overkant van der straat is een monument ter herinnering aan al die joodse bewoners die zijn omgekomen tijdens de Holocaust. Dan kom ik op de Voorhaven. Het is een genot om hier te wandelen. Aan deze zijde van het water en aan gene zijde staan vele prachtige oude huizen. Zelfs is er nog een voormalig klooster langs de Voorhaven. Wanneer ik op de Lingerzijde loop zie ik plots een losgebroken buslading toeristen over de Kwakelbrug mijn richting uit komen. Ik sla gauw rechtsaf en vervolg mijn weg over de Lingerzijde. Wanneer ik onder de N247 ben ik gegaan heb ik het oude centrum van Edam achter mij gelaten. Edam en Volendam verhouden zich tot elkaar als Kunst & Kitsch.

Wanneer ik de Purmerdijk op ga is een man van het Kadaster druk bezig met metingen. Is de weg verschoven? Vlakbij staan een paar mannen te praten met elkaar. Verder is het rustig op de dijk. De zon schijnt. Er is nauwelijks wind. Af en toe een fietser op mijn pad. Meerdere verwaarloosde boten zie ik in het water. Vier kilometer lang loop ik langs de Purmerringvaart. Achteraf kom ik tot de ontdekking dat ik een Muziektheater ben gepasseerd. Dat zal dat drukke erf wel geweest zijn, waar van alles her en der stond. Vlakbij de ingang van Kwadijk, een bruggetje over de Purmerringvaart, wordt het ineens drukker, wandelaars, fietsers, alleen, in groepjes. Ik kijk naar links en zie allerhande bedrijvigheid. Wanneer ik de brug en het spoor over ben getrokken wordt het allengs rustiger, een enkele auto, een enkele vrouw die zich huiswaarts spoedt. Ik zie een bordje dat mij blij verkondigd dat er over 750 meter een Rustpunt is voor de fietser en de wandelaar. Op een Informatiebord bij het voormalige kerkgebouw zie ik een briefje met de mededeling dat op nummer 34 een Minibieb is. Wat blijkt? Het Rustpunt heeft een Minibieb. Twee vliegen in één klap. Hier houd ik mijn pauze, iets meer kilometers gewandeld dan gepland, maar het wandelen gaat prima. Het Rustpunt is goed voorzien, ik ook. Na mijn pauze ga ik verder. Het is nog steeds prachtig weer. De temperatuur stijgt hoog boven het langjarig gemiddelde uit. Ik kom aan in Verloreneinde.

Vlak voor de Kwadijkerbrug ga ik linksaf. Wanneer ik de brug over was gegaan dan had ik Fort benoorden Purmerend misschien gezien. Nu gaat dit alles langs mij heen. Even opletten voor snelle fietsers en slome honden. Het water aan mijn rechterhand is de Beemsterringvaart. Bij de ingang van een complex volkstuinen loopt een man met een spuit en een container op zijn rug. Hij spuit het groen tussen de tegels dood. Het stinkt. Ik loop hier aan de rand van de hoge bebouwing Overwhere van Purmerend. Aan de overzijde van het water ziet het er een stuk rustiger uit. Bij kilometer 16 ga ik het Noorderpad op. Een pad met grote huizen links en rechts. Hier ben ik in ZuidOostBeemster. Hier is het gebied van caravanstallingen. De Purmerenderweg blijkt minder druk te zijn dan het zich liet aanzien, maar het is toch prettig om snel bij de Volgerweg uit te komen. Deze weg gaat met een trap over de A7. Voor mij betekent dit: even rustig ademhalen en rustig stap voor stap naar boven en naar de overkant. Aan de overzijde staat een groot landhuis dat behoort bij landgoed Mariënheuvel. Keurig naast de snelweg gepositioneerd. Op het infobordje lees ik dat dit huis een van de laatst overgebleven buitenplaatsen in de Beemster is. Het landgoed bestaat al sinds 1612 en was toen eigendom van één van de oprichters van de VOC. Het landhuis dateert van 1820. Ik volg de Volgerweg en dan … ben ik in het centrum van Halfweg. Ik zie twee bushaltes. Ik nader en dan lees ik de mededeling op het bord. Nog even en er rijdt weer een bus. Het raadsel is opgelost. Omdat ik niet voldoende eten en drinken bij mij heb wacht ik hier niet tot 10 maart, maar loop ik door naar de het Noordhollandsch kanaal. Wanneer ik daar aankom ben ik tussen het Arboretum Beemster door gekomen. Links en rechts van mij op de Nekkerweg zijn er vele bomen. Bij kilometer 20 gaat de route verder naar Spijkerboor, ik ga de andere kant uit om langs het kanaal naar Purmerend te wandelen. Daar kom ik uit bij het Tramplein, waar mijn bus naar Amsterdam CS al staat te wachten.
Ik heb genoten van deze start op het Waterliniepad.

Waterliniepad 1
Volendam Marina – Purmerend Tramplein
22.7 kilometer

Voor de bewegende beelden, klik hieronder :
https://www.relive.com/view/vrqDX1kzALq