Traagste Tocht 2

Bij de bekende begraafplaats Moscowa, langs de Apeldoornseweg, is niet alleen een crematorium en een Galgenberg, maar ook een joodse begraafplaats. Het bordje aan de poort van deze begraafplaats meldt dat op zaterdag (sjabbat) en feestdagen de begraafplaats is gesloten. De graven van een vorige joodse begraafplaats zijn hier ook terecht gekomen. Op de gevel van het witte gebouw (metaheerhuis?) staat een tekst uit het boek Prediker uit de Tenach. De stof keert weder tot de aarde zooals zij was en de ziel keert tot God die haar gegeven heeft. De tekst staat geschreven in het Hebreeuws en het Nederlands.

Wij verlaten de overlevenden en gaan de weg van de levenden. Deze weg voert door het prachtige Klarenbeek (niet te verwarren met dorp (inclusief treinstation) tussen Apeldoorn en Zutphen). Een route met vergezichten voert omlaag en omhoog, door bossen en open velden. Wandelaars worden vergezeld door onstuimige honden. In de verte zien we een voormalige watertoren die nu in gebruik is als restaurant. Ik neem aan dat hier een glas water gratis is. Bij de Monnikensteeg verlaten wij Klarenbeek. Over een bebloesemd pad gaan wij naar Hoogte 80. Zoals de naam al aangeeft is de hoogte hier 80 meter NAP (Nationaal Arnhems Peil). Langs het gebouw van de Hersteld Apostolische Zendingskerk gaan wij een groenstrook, ingeklemd tussen geelgorzen, in. De volgende groenstrook is zelfs een echt park: Plantsoen Roerdomplaan. Rechts van ons is de beroemde wijk Geitenkamp. Een mooie Arnhemse volkswijk. Hoeveel geiten er nog een onderdak hebben in de wijk weet ik niet. Misschien is er een geit op de zorgboerderij Tokhok, hoewel de naam meer kippig is. De vrouw die evenals wij naar het toegangshek is gekomen vertelt dat er geen horeca is voor ons en anderen. Over geiten wordt van beide zijden gezwegen. Bij de minibieb stel ik mij bescheiden op en neem geen boek mee, hetzelfde kan niet worden vermeld van mijn wandelgenoot. Onlangs las ik dat de laatste supermarkt uit Geitenkamp is verdwenen. Gelukkig is er nog leesvoer. We lopen langs de Beukenlaan en ontmoeten een groep scholieren en een docente. Zij worden even uitgelaten en kunnen genieten van de frisse lucht en de zon. Beter dan binnen zitten. Nog even door een klein bosgebied en dan kunnen we de A12 oversteken om daarna snel het bosgebied ten noorden van de Schelmseweg in te slaan. Dit is een flink bosgebied met lange statige rechte lanen. Ook zijn er meerdere hoogtepunten te beklimmen, zoals de Tonberg, net een meter kleiner dan Hoogte80. Af en toe zijn er andere mensen in het bos, een enkele hardloopster, maar de stilte overheerst. Dan komen wij bij kasteel Rosendael, bekend van de bedriegertjes. Waren bedriegertjes en bedriegers maar altijd zo gemakkelijk te herkennen. De Oranjerie is nog gesloten, maar we kunne terecht in een deel van het kasteel voor een lunch. De preisoep smaakt meer dan uitstekend. Was het in het bos stil, hier komen ineens mensen vanuit hoeken en gaten terecht en gaan zitten aan een tafeltje.

Na onze luch op stand vervolgen wij de route. We hebben de stijgende lijun te pakken wanneer de route afbuigt en over de begraafplaats gaat. Hier liggen vele adellijke personen al dan niet in grote monumenten. Van Pallandt komen wij meerdere malen tegen. Bewoners van rang en stand. Mijn muzikale wandelgenoot blijft stilstaan bij een muzikaal grafmonument gewijd aan Ludwig Felix Willem Cornelis Brandts Buys. Hij heeft meteen in de gaten dat hier iets aan de hand is. Hij graaft in zijn geheugen en in het internet. Het is dé Brands Buys. Deze kreeg bij zijn geboorte al een muzikale last op de tengere schoudertjes gelegd. Hij werd genoemd naar Ludwig van Beethoven en Felix Mendelsohn. En die Willem? Het zal toch niet …? Naar mijn oom Willem die ook organist was als deze? Naast het ene grafmonument staat het andere. Het is mevrouw Pauline Hendrika Elisabeth Brandts Buys, geboren te Zutphen, omringd door haar eigen kinderkoor. Alle kinderen kregen een verwijzing naar een beroemde component. De oudste droeg de namen Johann Sebastian. Een paar levenden lopen aandachtig kijkend naar de graven over de begraafplaats. Wij gaan de levendige bossen in en komen uit bij de Emma piramide, die helaas gesloten is voor het klimmend publiek. Slecht op gepaste afstand kan er worden gekeken. De heuveltop is al 98 meter hoog en staat op de grens van Rozendaal en Rheden, de toren is 30 meter hoog. Belangrijker dan dit is de naastgelegen herdenkingssteen voor tien mannen die hier in 1944 zijn geëxecuteerd.

Na een moment van bezinning en een klein hapje gaan we verder door de bossen die ons alle richtingen uitbrengen. Via de waterwerken van de Beekhuizensebeek komen we vlak bij het hotel in het dal. We maken aardig wat hoogtemeters en dieptemeters. Aan vlakke meters wordt hier niet gedaan. Dat is ook de charme van deze wandeling. We komen over een heideachtig gebied, achterlangs begraafplaats Heiderust. Bij Snippendael (een aardig landhuis) gaat we flink omhoog over een smalle rand. Door de Holtbak komen we in de openruimte en dan naderen wij het eindpunt van vandaag: station Rheden. Een minimalistisch station. We krijgen even gezelschap van een vrouw met een zeer angstige hond. Het beestje leeft met de staart tussen de benen. Een stuk vrolijker stappen wij de trein in die ons naar Arnhem brengt en dan met de bus naar Moscowa.
Ook deze etappe van de Traagste Tocht is weer een prachtige wandeling geworden.

Traagste Tocht etappe 2
Bushalte Moscowa (Arnhem) naar station Rheden
15 kilometer

Voor de bewegende beelden, klik hieronder :
https://www.relive.com/view/vZqNK4gQoGv