Klompenpad Uchtapad

Wat is Ochten?
Een dorp in de Betuwe.
Een dorp met een geschonden gelaat.
Door de gevechten tijdens de tweede wereldoorlog stond er geen huis meer overeind.
De kerktoren waar ik aan het begin van mijn wandeling sta is van na de oorlog. De huizen die ik zie en waar ik langs loop zijn van na de oorlog. Het dorp Ochten is een wederopbouwdorp. Niet alleen nieuwe huizen, maar zelfs het stratenplan werd nog aangepast. Van het dorp Ochten dat wortels heeft tot in de 13e eeuw (toen heette het Uchta) zijn de herinneringen schaars. De Kantttekingen bij mijn wandeling zijn die van oorlog, soldaten, inkwartiering, vluchten voor het geweld, Duitsers, Geallieerden, verzetsmensen. Laat ik op pad gaan, langs een kringloopwinkel van Woord en Daad. Ik steek de 44 RI straat over (44ste regiment infanterie), kom langs een smalle groenstrook, waar het fonteinmonument staat ter herinnering aan de verwoesting. Ik lees in de klinkers het woord VERWOESTING. Spelende kinderen komen langs. Ik steek de Linge over en sla de Overbroeksestraat in. Het geluid van het verkeer wordt minder. Tussen de fruitbomen door kom ik uit bij de Linge.

De Linge ken ik van de vele fietstochten langs de Linge en van wandelingen. Een lieflijke en geheel Nederlandse rivier. Fruitbomen zijn er in grote getale te vinden. Een enkel schaap zoekt onderdak. Geen wolfbestendig hek om deze schapen te beschermen. Oorlof mijn arme schapen (Wilhemus). Ik passeer de plek van een oude inundatiesluis in de Linge. Op het water zwemmen eenden, alert op elke beweging van mij. Bij pluimveebedrijf Het Anker keert de route de Linge de rug toe. Het Anker heeft geheel belangeloos een picknickbank ter beschikking gesteld aan de wandelaar. Dat lees ik op een metalen plaatje op de tafel. Even verderop steek ik de Linge over. Twee jongens zijn bezig met hun hengels. Het is nu nog vakantie. Ik zie ook een beeld getiteld Verrekijker (Gerry van der Velden, Zoelen) dat deel uitmaakt van een project over de vergeten Grebbelinie. Ik ga de Verlengde Melkdreef op. Bij een boomgaard ligt een sloot vol met afval. De Dreef maakt een haakse bocht, steekt de Bonegraafseweg over en dan komt de regen in overvloedige mate naar beneden. Gauw mijn regenjack aan en verder gaan langs boomkwekerijen. De weg komt uit op de Waalbandijk. De dijk steek ik over en ga aan de kant van de uiterwaarden de dijk langs. Het gras is enige tijd geleden geleden gemaaid, maar dat maakt het wandelen hier er niet lichter op.

Tegenover een wiel, voor mij onzichtbaar want die ligt aan de anderre kant van de dijk, ga ik de uiterwaarden in. Ik passeer een ijzeren hek. Een jongen zit op zijn trekker en rijdt heen en weer. Nu wordt het lastig want ik zie geen markeringen meer. Ik loop op mijn digitale kaart en dan is het af en toe even zoeken waar het pad (?) gaat. Er groeien gewassen, soms helder zichtbaar, soms minder zichtbaar. Plaatsen met gebarsten aarde, restanten van een waterplas. Aan de overkant van de Waal ligt Druten. Ik houd mij bezig met deze zijde. Plots zie ik weer een markering. Maar zelfs met een markering is het goed uitkijken juist in een gebied waar het niet helder is waar de paden lopen. Dan volgt een smal spoor langs een opschietend gewas. Twee jonge mensen komen mij tegemoet. De man draagt een verrekijker. Ik doe netjes een stap opzij tijdens het wandelen. Echter, mijn rechtervoet zakt ploseling weg tijdens mijn loopje en ik raak mijn evenwicht kwijt en ik lig languit op de grond. Het stel draait onmiddelijk om en is behulpzaam. Hebben zij weer … een gevallen man. Gelukkig mankeer ik niets en kan ik dat meedelen aan het stel. Ik vervolg mijn weg en op een andere weg, met uitzicht op het water ga ik in de berm zitten voor een pauze met eten en drinken. Vlak voordat dit pad uitkomt op de Waalbandijk gaat de route linksaf en dit betegelde smalle pad ligt halverweg de dijk. Het is behoorlijk overwoekerd. Ik herken dit pad. Was het op het Romeinse Limespad? Op het Grote Rivierenpad? Toen kwam ik van de andere kant. Ter hoogte van het dorp Ochten kom ik op de Waalbandijk, een stukje terug lopen en dan de Molendam op. Ter hoogte van het kerkgebouw van de Hervormde gemeente van Ochten heb ik de ronde geklaard.
Een mooie route met veel uiterwaard.

Ochten
Klompenpad Uchtapad (klik op deze link)
13 kilometer

Ochten

13 kilometer