rondje Veluwe (04) Vaassen naar Echoput

P1020962

Het bekende patroon gaat weer in werking hedenochtend. Ik ga met de bus naar het treinstation, dan met de trein naar Apeldoorn, daarna neem ik de bus naar het centrum van Vaassen.  De vorige etappe heb ik afgesloten in Vaassen, met als laatste een blik op De Cannenburgh. Nu ga ik verder naar het zuiden via de centrale winkelstraat en de oude dorpskerk.

P1020963

Ik ben al snel in koninklijke sferen. Eerst de Marijkeweg op, en ik passeer de  Beatrixweg. De naam Marijkeweg is door de burgers in Vaassen niet veranderd in de Christinaweg. Hier huldigt men nog tradities en waait men niet met alle winden mee. 

 

 

 

P1020964

 

Na het koninklijke gedeelte kom ik in het Zuid Afrikaanse gedeelte. Dat is niet zo vreemd want koningin Wilhelmina en Oom Paul Kruger hadden wel een goed contact. In het museum Paleis Het Loo is daar nog wel iets van te zien. Maar niet alleen de Krugerstraat is te zien, ook de Potgieterstraat en vele andere verweg namen. 

P1020966

In het routeboekje staat bij de derde etappe al vermeld dat Vaassen een centrum is van de houtsnijkunst met de kettingzaag. Nu zien ik er weer iets van. Deze sculptuur aan het begin van een oprijlaan in het buitengebied laat iets van die kunst zien.

 

 

 

P1020967

De bank naast deze sculptuur laat iets zien van  het binnendringen van de Engelse taal in de Nederlandse taal. Nu is dat niet verwonderlijk op een steenworp afstand van Paleis Het Loo waar Koning Willem en Queen Mary hebben gewoond.  Maar kijk eens naar de tekst op deze fraaie bank. “Boomwoodcarving”, een fraaie samentrekking van Engels en Nederlands. Er staat niet “treewoodcarving”. Er staat ook niet “boomhoutsnijwerk”. Misschien is er een mooi Nederlands woord te vinden, desnoods in het dialekt van Vaassen.  

P1020968

Even ten noordwesten van Wenum tref ik de samenkomst van twee bekende straatnamen.  De Greutelseweg en de Elburgerweg. Een klank van lange fietstochten over de Veluwe, zelfs helemaal naar Vierhouten en verder. 

 

P1020969

 

De Elburgerweg begint bij de Zwolseweg, bij het al lang bestaande restaurant Le Triangle. Op dit punt begint ook de Kopermolenweg, die ik later op mijn tocht nog zal tegenkomen. 

 

P1020970

 

Ik loop door een bosgebied, waar in het landschap een brede strook is te zien. Hier was een weg gepland die uit zou komen bij het erf van het paleis. Koningin Wilhelmina was daar niet zo enthousiast over en de uiteindelijk werd verlegd, verder naar het oosten. Er rest mij nu een rustige strook om te wandelen. Een Klompenpad voer ook door deze streek, een pad genoemd naar de Kopermolen.

P1020971

Zo kom ik terecht bij de kruising van de Wieselse Enkweg en de Kopermolenweg.  Ik ga voor de Wieselse Enkweg, waarbij ik na een tijdje rechts aanhoud, om via een doodlopende weg verder te gaan. 

 

P1020972

 

Op dit doodlopende zandweggetje kom ik een schuiver tegen die zijn best doet om voor mij uit rijden en de weg te egaliseren. Op de schuiver staat geschreven “Laat mij maar schuiven”. 

 

P1020973

 

Aan het einde van het aangeschoven pad neem ik mijn eerste lunchpauze. Ik zit op een oude kar en de paarden in de wei tonen hun belangstelling. 

 

 

P1020975

Via een paar passen over de Huisakkers, een pad over particulier terrein en weer de Greutelseweg kom ik er. De langverwachte plek om aan te komen: de Wieselseweg!

Ik sla rechts af en kom steeds dichterbij Kroondomein Het Loo. 

 

P1020978

Ik loop op de brede onverharde weg. Het is rustig. De wegen aan de linkerzijde en de wegen aan de rechterzijde zijn afgesloten. De reden hiervoor is dat het jachtseizoen is begonnen. Tijdens mijn hele tocht door het Kroondomein heb ik geen wild gezien, dus ik kan de conclusie trekken dat de jacht is geslaagd. 

 

 

 

P1020979

De Wieselseweg doet mij denken aan een wildavontuur van lang geleden. Met onze jongste had ik afgesproken dat ik hem zou meenemen op zijn eerste wildavontuur in de Veluwse bossen. Op een vroege zaterdagochtend fiets ik van Zevenhuizen (Apeldoorn) naar de Wieselseweg. De jongste zit achterop, zijn voeten bungelen in de fietstassen. Hij is dik ingepakt, want het is nog behoorlijk frisjes. We hebben eten en warm drinken bij ons, en warme soep. De tocht is lang. Heel lang. En het wordt steeds kouder achterop de fiets. De fietstassen bieden weinig beschutting tegen de frisse bossen. Zelfs de soep kan geen keer brengen in de temperatuur. Zonder wild gezien te hebben gaan we terug. Ik fiets met een koud jongetje achterop. Thuis kruipt hij snel in bed om weer warm te worden. 

 

P1020980

Hieronder is de aftakking van de route, naar links. Het grootste gedeelte van het jaar is deze weg open, maar nu niet. Ik zal rechtdoor lopen. Daardoor mis ik enkele hoogtepunten in onze cultuur. Tot deze hoogtepunten horen de Koningseik (waarschijnlijk uit de periode van koning Willem III, 1849-1890) en de Plaggenhut (waar vroeger het voer voor het wild werd opgeslagen). 

P1020981

Ik mis dat allemaal. Ik moet het doen met bossen en struiken en een heerlijk zonnetje. Een omgevallen boom met zwammen. Bladeren die al zijn neergedaald op de grond. Het doet mij bijna de Koningseik vergeten. 

 

 

P1020982

 

Dit bordje staat bij het Ruitersgat, net naast de onverharde weg naar de Echoput. Hier ben ik op het hoogste punt van de route, 95 meter. 

 

 

P1020983

En daar is-ie dan, de man achter het concept van de Echoput. Voor velen is de Echoput in de eerste plaats een sjiek restaurant, maar voor de liefhebben is het de put waar in je kunt roepen. Het kleine gebouw is dicht, maar de man achter het concept staat er nog in bewerkte versie. In 1809 werd de put gegraven. 

 

P1020985

De put ligt op de weg tussen Londen en Moskou, het is maar dat u het weet. Zo keek de Franse koning er wel naar. De familie Napoleon had wel wat met Moskou.

 

 

P1020986

 

Hier ben ik aan het einde van deze vierde etappe. Hier stap ik op de bus naar Apeldoorn. Ik heb ook de mogelijkheid om de bus naar Amersfoort te nemen (met de mogelijkheid om in Voorthuizen over te stappen naar Barneveld, om vandaar verder met de trein naar Amersfoort te gaan). Verder heb ik ook de mogelijkheid om de bus naar Harderwijk te nemen en dan de trein naar Amersfoort. De bus naar Apeldoorn lijkt mij het minst omslachtig. De Echoput blijkt nog steeds een belangrijk knooppunt van het openbaar vervoer te zijn. 

 

Nog even wat statistieken:
mijn wandelduur is 2.43 uur
mijn afstand is 14.16 kilometer
mijn gemiddelde snelheid is 5.20 kilometer per uur.

De volgende etappe gaat van de Echoput naar de Arnhemseweg in het centrum van  Beekbergen.

Voor meer informatie over deze wandelgids en dergelijke gidsen, klik hier onder op Gegarandeerd Onregelmatig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s