Trage Tocht Elspeet

P1100100

Elspeet blijft in beweging. Nu ligt het oude centrum op de schop. Straten worden bestraat, klinkers en medeklinkers worden woordsgewijs gelegd. Het schouwspel levert een tijdelijke zandpadgarantie op. Wat niet verandert is deze oude boerderij in het centrum dat de veranderingen gadeslaat en de eigen weg volgt. 

Ik kom aan bij de Bosrand die aan de rand van het bos ligt. In Elspeet houden de mensen van duidelijkheid. Zo leidt de weg mij naar het noordoosten van het dorp. Meerdere wandelaars zijn reeds op pad om de bossen te verkennen. Door andere bossen ga ik voorbij aan Elspeet aan de noordelijke zijde en ik kom aan bij de Schotkamp, een heidegebied. Verder en verder strekken de bossen zich uit in westwaartse richting. P1100114

Dan volgt een lang pad in zuidelijke richting. Dit pad (dat de naam Allee mag dragen) zal mij dichterbij het kasteel Staverden brengen. Staverden is het kleinste stadje van onze lage landen. Maar voordat ik bij het kasteel kom passeer ik deze boerderij. Het is de Frederik Bernard Hoeve. Nu klinken de namen Oranje, maar er is iets anders aan de hand. Deze hoeve werd gebouwd in 1914 als een modelboerderij en droeg de naam van de toenmalige eigenaar van landgoed Staverden. Deze eigenaar was oud-burgermeester van Rotterdam ir. Frederik Bernard s’Jacobs. Momenteel is het Gelders Landschap en Kasteelen de eigenaar van dit monument.P1100116

Een ander rijksmonument zie ik even verderop bij de Allee, aan de andere zijde van de Allee. Het is de Ontspanningzaal. Ook dit is een gebouw met een geschiedenis. Dit gebouw werd getimmerd door Gerard Plancius (Gait Plank voor zijn buren), als een barak voor Belgische militairen die waren gevlucht voor de eerste wereldoorlog. De Veluwe kende op meerdere plaatsen vluchtelingen, zoals op de Ginkelse hei en bij Nunspeet, waar straatnamen zoals de Vlaanderenlaan nog herinneren aan die tijd.

Na de oorlog kocht de Heer van Staverden het gebouw en liet het verbouwen tot ontspanningszaal voor de bewoners van het landgoed. In de zaal was een podium voor theatervoorstellingen en er zijn nog restanten van het oude pauwenbehang. 

Verscholen in het groen ligt nog een ander optrekje namelijk het huis De Witte Pauwen. In de verte lonkt het kasteel en met een omtrekkende beweging ga ik ten zuidoosten de bossen weer in. P1100122

Deze beweging brengt mij bij de Oude Gardenseweg. Een zandweg, met bordjes die opmerken dat het verstandig is om hier langzaam te rijden, vanwege het stof. Mijn subtiele voetbewegingen doen weinig stof opwaaien. Hier ligt de buurtschap Kleine Kolonie. Even ten noorden hiervan ligt de Grote Kolonie. Uit welke streken hier kolonisten zijn neergestreken weet ik niet, ik ben slechts op doortocht. Geen kolonist, maar een pelgrim. P1100127

Via nieuwbouw kom ik dichterbij de kern van Elspeet en loop ik naar de kerk, die in het centrum staat. Bij de routebeschriving staat vermeld dat het parkeerterrein bij de kerk kan worden gebruikt. Ik neem aan dat er op de zondag wat minder ruimte zal zijn voor auto’s van buiten. Op een paneel bij het museum worden bezoekers meegedeeld dat Elspeet een kerkdorp is en de mensen houden “de zondagsrust in ere. Wilt u hier alstublief rekening mee houden?” Wanneer wandelaars toch op zondag willen parkeren kunnen ze de ochtenddienst bezoeken, daarna traag gaan wandelen, dan zijn ze mooi op tijd voor de tweede dienst. 

Rob Wolfs – Wandelen over de onbekende Veluwe – uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig 2017 (wandeling nummer 18 : 16 kilometer)

Voor meer informatie over deze gids en bestelmogelijkheid, klik op Gegarandeerd Onregelmatig

Advertenties

2 reacties op ‘Trage Tocht Elspeet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s