Waterliniepad 4

Forten.
Dijken.
Iepen.
Waterwegen.
Bewolkte bovenwereld.
Koude wind.
Vliegtuigen, onzichtbaar en zichtbaar.

Wanneer het OV-busje vanuit Spaarndam stil komt te staan voor de opgehaalde brug, vraag ik aan de zwijgzame chauffeur of ik er hier uit kan. De fysieke bushaltes en de digitale bushaltes op het scherm in het busje lopen niet gelijk op. Daardoor heb ik waarschijnlijk Halte IJdijk gemist. Nu sta ik buiten in een nevelige wereld. Over de Spaandammerdijk verlaat ik het dorp. Na een brede sloot ga ik het wandel- en fietspad op dat mij in de nevelen houdt. Er lijkt iets van regen te zijn, maar het kan ook een hoge vochtigheid in de lucht zijn. Ik volg het pad van Mooie Nel. Samen lopen wij een paar kilometer met elkaar op. We steken de Lagedijk over en komen uit bij haar oevers. Het pad gaat langs de oever en dan langs een verlaten boerderij die standhoudt in vervallen toestand. Vanaf de Liedeweg zie ik Fort bij Penningsveer. Dat doet vermoeden dat hier Penningsveer is. Ik ga van de gebaande weg af en vervolg de route over een smal paadje langs de Binnen Liede. Bij een oud gebouw waar kinderen worden opgevangen (af en toe stuitert er een kind) kom ik terug op de smalle asfaltweg. Aan de overzijde is een groot kerkgebouw gewijd aan Sint Jacobus de Meerdere. Dat is de man van de Camino. Ik volg de weg, dan aan de linkerkant, dan aan de rechterkant. Dan komt aan mijn rechterhand Fort bij de Liebrug. Eén van de taken van dit Fort en de bewoners was om de beroemde spoorlijn tussen Amsterdam en Haarlem te beschermen. Datzelfde spoor ga ik onderdoor, ook de A200 ga ik onderdoor. Even richting het westen, twee fotografen staan op de brug en leggen het water vast. Verderop loopt een man gewikkeld in een deken. Hij stapt over het hek van het benzinestation en verdwijnt uit mijn zicht. Dan snel naar het zuiden. Ik wandel nu in de buurt van de Buiten Liede. Weinig kans dat ik hier de Liede zie, want er zijn vele woonboten met allerlei aanhangsels en bijgebouwen afgemeerd langs de oever. Op één adres is een schaatsenruilbeurs. Aan de overzijde van het water ligt Nieuwebrug. De weg en soms een paadje (Ringvaartpad) gaat verder naar het zuiden. Of het water aan mijn linkerhand nog steeds Buiten Liede is weet ik niet. Onder de A205 door (o, ja, snelwegen had ik niet vermeld op mijn lijstje in het begin van dit schrijfsel). Ik passeer een windmolen (de Vijfhuizermolen) die op dit moment geen electricteit opwekt, alhoewel er wel een busje en apparatuur van een electriciteitsbedrijf aanwezig zijn.

Over een brug kom ik in Vijfhuizen, dat groter is dan de naam doet vermoeden. De brugwachter groet mij vriendelijk. Even een ontspannen moment in zijn drukke bestaan. Of hoort het groeten van passerende wandelaars ook bij zijn taak? Over de Vijfhuizerdijk ga ik langs huizen en huizen en een verlaten horecagelegenheid, ik loop over een tunnel en dan verlaat ik dit water, dat wel een Ringvaart kan zijn. Bij Fort bij Vijfhuizen staat een bankje met rugleuning voor mij klaar, vlakbij de ingang naar het Fort. Achter mij staan meer dan vijf grote houten huizen. Er is enige bedrijvigheid op het Fortterrein. Twee mannen gaan het wachthokje op de juiste plaats zetten. In twee delen halen zij het hokje met een steekkarretje uit het magazijn. Eerst het grote deel op de juiste plaats, en dan met behulp van een derde komt het dakje er op. Nu kan een toerist hier gaan staan en zich laten fotograferen. Kijk oma! Ik sta op wacht! Na mijn pauze ga ik de Geniedijk op. De Genie heeft goed werk gedaan want de dijk gaat kilometers voort. Bomenrijen links en rechts onder aan de dijk. Dan zie ik rechts van mij op een kunstmatige heuvel (Big Spotters Hill) een staketsel staan. Erfgoed van Floriadedagen. Daar waren in 2002 Fietslief en ik (inderdaad op de fiets vanuit de Zaanstreek) ook opgeklommen via keurig aangelegde treden. Wat ons het meest bijgebleven is dat er ook handelaren uit Kenia aanwezig waren met wie wij in het Kalenjin konden babbelen. Soms ga ik van de dijk af om een weg te kruisen. Het Haarlemmermeerse Bos is ook nog een erfenis van de Floriade. Daar zie ik een paar mensen lopen tussen wat vroege kleurenpracht. De dijk dringt door tot in Hoofddorp. Ook middenin Hoofddorp staat een Fort. Fort bij Hoofddorp oftewel Fort De Eersteling. Verder over de dijk tot ik uitkom bij het station Hoofddorp. Aan de voet van dit station kun je in de rij gaan staan voor een bus naar de Keukenhof. Er zijn mensen die dit doen.

Op weg naar Aalsmeer kom ik over de Geniedijk en langs Batterij aan de Aalsmeerderweg. Dan kom ik bij de imposante fiets- en wandelbrug (gekruld 2x), genoemd naar de jonge Kick Pruijs die in 1935 meerdere mensen redde uit een brandend vliegtuig dat vlak bij hem was neergestort. De Geniedijk komt nu bij Rijsenhout. In enkele batterijen die ik passeer zijn kleine bedrijfjes gevestigd. Zo zit Lola Bezemer, beeldend kunstenaar, in een batterij. Aan het einde van de lange tocht over de Geniedijk kom ik uit bij Fort bij Aalsmeer (Fort Dijkzicht). Ik loop de Aalsmeerderdijk op naar Aalsmeerderbrug. Vlak voor het bordje met deze plaatsnaam zie ik een bankje bij het water en bootjes. Ik ga zitten terwijl een man zijn bootje schoonmaakt met een hogedrukspuit. Hij houdt het niet zo lang vol als ik mijn pauze. Met warme soep en een hapklare wortels en een beker warme thee onder handbereik ga ik op zoek naar busmogelijkheden in Aalsmeer. De gegevens in het routeboekje van 2022 zijn verouderd. Na de pauze ga ik verder langs de dijk, met een keer een uitstapje naar lager gelegen polderland en nog een keer. Die tweede mogelijkheid heet Ringdijkpark. Ik steek de Aalsmeerderbrug over en da ga ik de opgebroken Dorpsstraat in, vervolgens over de Zijdstraat die overgaat in de Stationsweg. De route verlaat ik bij de Stommeerkade die mij brengt naar een bushalte aan de Burgemeester Kasteleinweg. Nog even puzzelen over de beste reis naar huis en dan komt er een bus aan.

Waterliniepad 4
Spaarndam – Aalsmeer
25 kilometer

Voor de bewegende beelden van een deel van de route, klik hieronder:
https://www.relive.com/view/v1vjZLPjdYv