Waterliniepad 3

Vanuit de trein zie ik de gebouwen van FORBO.
Boven op één van de gebouwen staat het grote logo.
De toren met daaromheen de gekleurde ringen is ook nog steeds aanwezig.
Vanaf station Krommenie-Assendelft ga ik de Jan Brassertunnel, genoemd naar een communistische verzetsman tijdens de Tweede Wereldoorlog, in. Dan ben ik meteen in een educatieve zone van Krommenie. Boven de tunnel is een middelbare school. Voorbij de rotonde zie ik het Bertrand Russel College. Wanneer ik de Jupiterstraat in wandel heb ik aan mijn rechterhand wederom een College, deze is voor speciaal onderwijs. Op het kruispunt met de Neptunuslaan wordt het druk met scholen. Eerst rechts een openbare basisschool en links de bijbehorende peuterafdeling. Aan de overkant van het kruispunt ligt de christelijke basisschool De Evenaar. Hier hebben onze kinderen een paar jaar opgezeten toen meester Gerrit daar de scepter zwaaide. Ik loop de Jupiterstraat af tot de Marslaan. Een paar meter verderop ligt onder het witte zand het restant van eern Romeinse wachttoren. Daar wisten wij toendertijd niets van. Over de Marslaan kom ik bij de Militaireweg waar ik aan de praat raak met een fietsende dame die enkele boeken in een minibieb plaatst. Aan het einde van deze weg ben ik op de route van mijn derde etappe.

Ik steek het verscholen witte bruggetje over en kom uit op Busch en Dam, dan de provinciale weg over en ik zie Fort aan de Ham. Een lange streep in het landschap. Zoals met veel forten is ook dit fort gesloten. Sommige forten hebben wel activiteiten maar die zijn geconcentreerd in de weekenden. En het is nu vrijdag. Ik wandel nog steeds over Busch en Dam en de zon schijnt. Ik passeer een veehouderij waar grote accu’s worden (of zijn geplaatst) om de zelf opgewekte electriciteit te bewaren voor het bedrijf. Het kan wel. Busch en Dam wordt Hoogedijk en gaat over in de Genieweg. Meteen is daar Fort Veldhuis waar een Luchtoorlogmuseum is gevestigd. Op dit moment zie ik alleen passagiervliegtuigen in de lucht. Op 3 mei gaat het Fort weer open. Ooit waren we hier toen er een groot evenement was met oude legervoertuigen, oude legertenten en oude en jonge verklede mannen met uniformen uit de tweede wereldoorlog. Aan de andere kant van de Genieweg is de golfclub van Heemskerk. Langs de Genieweg kan ik over de dijk wandelen. Ik passeer een grote installatie van de Gasunie, bestemd voor die mensen die nog niet van het gas af zijn. De A9 is nadrukkelijk aanwezig in deze wandelbuurt. Ik ga er onder door. Aan de andere zijde ligt Fort aan de Sint-Aagtendijk. Allerlei muziekgroepen kunnen hier naar hartelust oefenen. Ik ga snel de snelweg over en dan kom ik in de Vuurlinie. Halverwege deze Vuurlinie pauzeer ik op een picknickbank waar de wind ook plaats heeft genomen. De zon schijnt uitbundig, maar de wind laat zich ook gelden.

Aan het einde ligt Fort Zuiderwijkermeer, vlakbij het Noordzeekanaal. Momenteel zit een bedrijf in dit Fort, een kaasboerderij, oftewel een kaasfort. Dan is het Noordzeekanaal aan de beurt. Eerst loop ik over de parallelweg, maar gelukkig kan ik ter hoogte van de Kagerweg de grote oversteek maken en direct langs het kanaal wandelen in het groen. Mooi dat er hier nog een aardige groenstrook is. Ik kom zelfs een vogelkijkscherm tegen dat voor mensen is bedoeld. Aan beide zijden van het kanaal zijn natuuroevers gemaakt: Buitenhuizen en Spaarnwoude. Ik wandel door Buitenhuizen. In de verte zie ik de Assendelftse pont. Op de oever aan de kant van Assendelft staat de Koffiepost. In het zonnetje genieten meerdere mensen, zelfs een echtpaar me twee mokken warme chocolademelk op het tafeltje. Ik heb geen tijd (?) om hierover na te denken, want de pont komt al aangevaren. Wanneer ik net aan de overkant ben kom er een enorm lang en hoog vrachtship aangevaren. Gelukkig hebben wij een aanvaring vermeden. Ik loop de brug over Zijkanaal C over en ga het groen in. Het pad volgt het kanaal op slingerende wijze om de jachthaven heen. Dan zie ik een man en een vrouw met een hond. De vrouw probeert de hond aan de riem te doen. De man staat roerloos midden op het pad en kijkt mijn kant uit. Zijn capuchon (pardon, hoody) om zijn hoofd. Wat gebeurt hier? De vrouw slaagt er in om de grote hond aan de riem te leggen. Nu staan zij alle drie in de grassige berm. Wanneer ik tot een paar meter genaderd ben vraagt de vrouw: “Heeft u een hond bij u?” Ik kijk om mij heen en zie niets. “Nee”, kan ik eerlijk antwoorden. Dan kan ik door. Ik wil niet weten hoe bloeddorstig deze hond. is.

Voor de verandering kom ik bij een golfterrein. Ditmaal is het Spaarnwoude dat zich over heeft gegeven aan het kleine balletje. De route gaat over het terrein dus het is een kwestie van goed kijken, niet alleen naar de route maar ook naar eventueel rondvliegende balletjes. Verder moet ik proberen de plaatselijke naaktrecreactie te vermijden en op een groot bord zie ik een waarschuwing: “Wegens recente vernielingen aan de baan zijn er maatregelen getroffen om herhaling te voorkomen! Golf-hooligans in Spaarnwoude!!
Nog even een groot parkeerterrein (voor automobilisten die op zoek zijn naar duurzame producten in de boerderij en op de Tuinderij) over en dan kan ik Stelling nemen en rechtsaf gaan. Dit is een bijzonder gebied. Hier ben ik bij Zijkanaal B. Aan beide oevers zijn woonboten in allerlei soorten en maten. Het bijbehorende stukje land is of keurig aangeveegd of aangeharkt of voorzien van overschotten van het dagelijkse leven of aantoonbaar verwaarloosd of en ga zo maar door. Geen perceel lijkt op het volgende perceel. Rafelranden van het leven. Perceel na perceel. Op een picknickbank bij één van de percelen neem ik een pauze in het zonnetje. De soep gaat van de ene behuizing naar de andere. Aan de noordkant van het Zijkanaal B maakt ik de overstap naar de andere oever. Het verhaal gaat verder en verder. En in de buurt van dit alles is nog Fort benoorden Spaarndam. Volgens de indeling in vier windrichtingen klopt deze positiebepaling. Het pad Linie gaat door langs het kanaal, maar ik volg de Retoude. Ook op deze wijze kom ik langs het Landje van Gruijters. Langs de kant van het weggetje staan twee mannen. De één heeft een groot statief met een camera en lange lens. Zijn praatgenoot heeft de camera met lange lens in zijn handen. Zij praten en kijken. De vogels in het water gaan hun onverstoorbare gang. Ik nader de bebouwing van Spaarndam, dan over het Visserseinde en dan ga ik pal voor de brug de Boezemkade op. Deze kade gaat langs het Boezemkanaal. Voordat ik Pol op ga zie ik nog Fort Zuid. Ik krijg een mooi beeld van het oude deel van Spaarndam. Aan het einde van de Westerkolk ga ik de IJdijk op. Daar tref ik het wereldberoemde standbeeld van Hansje Brinker aan. Volgens een Amerikaans kinderboek heeft hij door een duim in de dijk te steken ons lieve vaderland voor een ramp behoed. De schrijfster Mary Mapes Dodge heeft het verhaal uit haar eigen duim gezogen. Wandelen over de IJdijk valt trouwens niet mee, want het is er druk met auto’s, fietsers en toevallige passanten. Gelukkig kan ik rechts naar beneden om vlak voor de huizen te gaan. Aan de overzijde van IJ ga ik op zoek naar een passende bushalte. De kleine bus brengt mij terug over de IJdijk. Een hele klus die rit over de smalle dijk, maar het lukt haar. De app van het openbaar vervoer heeft mijn thuisreis inmiddels gewijzigd. Ook goed.
Wederom een prima wandeling door Noordhollandse dreven en dijken en forten en een enkel schaap.

Waterliniepad 3
Krommenie – Spaarndam
25 kilometer

Voor de bewegende beelden, klik hieronder:
https://www.relive.com/view/vmqXzVj7RoO