Groene Wissel 22

Niet om aan te zien!
Waar ben ik beland?
In de tunnel onder het spoor kan ik kiezen tussen linksaf en rechtsaf.
Voetgangers en fietsers schieten voorbij.
Linksaf gaat naar de Indische buurt.
Rechtsaf gaat naar de Dapperbuurt.
Deze Groene Wissel begint bij Station Amsterdam Muiderpoort.
Ik dien de Indische buurt in te gaan.
De Insulindeweg ligt voor mij.
Ach, de parel van smaragd.
Troep op de straat.
Troep in de berm
Troep op het fietspad.
Troep op het trottoir.
Troep in portieken.
Troep in allerlei afmetingen en in allerlei kleuren, gelukkig ook in groen.
Ik ga de Molukkenstraat in en de Valentijnkade op. Het is immers februari. Langs een buurttuintje en dan langs de Joodse begraafplaats Zeeburg, die gesloten is. Het is de wintersluiting wegens drassigheid. Het duurt tot 1 maart 2026. Daarna is het niet meer drassig. Ik herinner mij dat Wandellief en ik hier ook langs kwamen op het Westerborkpad. Of het toen ook drassig weer was weet ik niet meer. Wanneer je iedere keer je hoofd leegloopt is dat slecht voor jouw geheugen. Langs de randen van het Flevopark gaat het verder. Hardlopers snellen alle kanten uit. Een bootcamp (laarskamp) is druk bezig met allerlei koddige oefeningen. Langs de rand van het Nieuwe Diep zie ik oude panden. In één ervan zit een Proeflokaal, maar de stilte overheerst nu. Verderop staat links het Flevoparkbad, dat nog gesloten is en wacht op drassiger tijden. Twee mensen kunnen niet wachten op de opening en zwemmen in het Nieuwe Diep. Wanneer ik passeer loopt een dame in badpak het water uit als eens Ursula Andress in de Bondfilm Dr. No. Met gepaste pas loop ik verder en ga de trappen van de Amsterdamsebrug op om het Amsterdam-Rijnkanaal over te steken. Eén van de vele keren dat ik met deze tocht het water zal oversteken. Deze Groene Wissels zou ook een Blauwe Wissel kunnen zijn. De brug is erg lang. Ik blijf, ook op de vaste wal, de Zuiderzeeweg volgen. De Schellingwouderbrug is de volgende brug. Deze brug brengt mij, niet geheel onverwacht, naar Schellingwoude. Een dorp dat helemaal is opgeslokt door Amsterdam, maar nog steeds herkenbaar als dorp.

Een trap brengt mij terug aan de vaste wal en ik volg het spoor van de dijk. Onder de A10 door en langs Tuinpark Kweeklust. Over en langs de dijk ben ik op weg naar Durgerdam. In het water van het Buiten-IJ liggen woonboten. Links liggen tegen de dijk vele woningen met een houten inslag. Ik tref één minibieb aan op het trottoir. Daartegenover kan ik melden dat er vele aansluitingen zijn voor electrische auto’s. Achter ruiten zitten mensen in een kroeg. Wandelaars zijn aanwezig, een enkele fietser. De kapel van Durgerdam staat nog steeds in de bocht. Hier was in 1499 al een kapel, later ook een visafslag en nu is het een woning. Ik loop verder langs de huizen aan mijn linkerhand. Rechts ligt de dijk. Bij de Durgerdammergouw neem ik afscheid van Durgerdam. Ik ga het vlakke land in, waar de nevels laag hangen en een speciale sfeer in het land oproept. Ik mis een afslag naar rechts, maar zie kans om op mijn schreden terug te keren en het fietspad op te gaan. In de verte wordt gewerkt met een kleine machine op het land. Een man staat achterop de machine. Hij gaat heen en weer op het veld. Ik steek de Achter Twiske over en even verderop ga ik rechtsaf en op weg naar Ransdorp. In dit dorp wordt wat groots verricht. Bij de Ransdorperkerk is de weg geblokkeerd door een grote werkwagen, inclusief hijskraan. Ik kan er door de berm net langs. De kerk wordt niet meer gebruikt als kerk en is nu in gebruik als Cultureel Centrum. Of er nog wel eens een Paasdienst of Kertstnachtdienst gehouden mag worden in dit voormalige kerkgebouw is mij niet bekend. Op het Weerslootpad (fietspad) is nog net onder de rook van Ransdorp een bankje met uitzicht en prullenbak. Ik heb hiermee ook uitzicht op groots werkverkeer. Een tijdelijke weg is aangelegd door de velden. Een verkeersregelaar staat op de Liergouw. Ik hoor vanaf mijn bankje het geluid van de bouwplaats, vlakbij de Openbare Basisschool. Ik heb een kleine thermosbus bij mij met warme groentensoep. Dat smaakt goed. Na deze prettige pauze ga ik verder op het Weerslootpad. Met behulp van een bruggetje kom ik op het Molenslootpad, hier mogen auto’s zich verplaatsen. Dan is er ook nog de Poppendammergouw. Daar maak ik dan maar gebruik van. Nadat ik de Nieuwesloot ben overgestoken ga ik linksaf om langs deze Nieuwesloot te gaan door het veld. Maar wacht … het toegangshek is gesloten. En, zoals een bordje duidelijk maakt, wanneer het hek op slot zit dan mogen honden er niet in, dit vanwege de vogels. Ik heb geen hond en ben geen hond, dus ik klim het hek over. Het lukt mij nog. Enkele meters later is een platte brug aan mij kant afgesloten met een ijzeren hek. Aan de uiterste rechterzijde van het hek kan ik een zwaai maken en het hek passeren. Er loopt iets door het veld dat lijkt op een pad, ter weerszijden ziet het er drassig uit. Aan het einde van het pad kom ik wederom een afgesloten hek tegen, dat ik maar op de conventionele wijze overmeester. Het fietspad brengt mij naar de Zwartegouw, langs vele huisjes die wachten op mooi weer en onderhoud van de tuintjes er om heen. Dan volgt de Weersloot, gelukkig ligt er een brug over. Mijn tocht gaat verder. Ook hier staan vele kleine huisjes, tuinhuisjes, bouwsels aan mijn rechterhand. Over de Liergouw ga ik de A10 onderdoor.

De Liergouw brengt mij naar Schellingwoude. Ik zie de bruggen waar ik eerder vandaag over ben gelopen. Ik volg nu de Schellingwouderdijk, met de vele huisjes in allerlei soorten en maten. Geen uniformiteit. Tussen de huizen door zie ik de witte Schellingwouderkerk. Al sinds de 14e eeuw hebben hier kerkjes gestaan op een terp achter de dijk, een toevluchtsoord voor mens en dier. Het kerkgebouw dat er nu staat dateert uit 1866 en is een waterstaatskerk. Sinds 2000 is het gebouw te huur voor allerlei activiteiten. Het orgel is in werkende staat en de preekstoel is er ook nog. Aan het einde van jachthaven ga ik de Noorder IJdijk op. Wat een verrassing met de imponerende oude en grote huizen hier. Dan kom ik bij het grote complex van de Oranje-sluizen. In 1870 werd de eerste steen gelegd door de koning. Daarna zijn er veel veranderingen doorgevoerd om de sluizen bij de tijd te houden. Het is indrukwekkend om hier te lopen, over de smalle bruggetjes over de sluizen en de imposante bouwwerken van nabij te zien. Ik kom uit bij de Zuider IJdijk en het Zeeburgereiland waar hard wordt gewerkt om het helemaal vol te bouwen. Het gebouw van de onderwijsinstelling InHolland steekt er boven uit. Ik sta bij het begin van het Amsterdam-Rijnkanaal. Over de Piet Heintunnel en verder over de dijk. Ik zie een prachtig rommelgebied met oude auto’s en allerhande bedrijvigheid. In de berm zie ik andere ‘rommel’. Het zijn brokstukken van een moderne grafsteen. Vreemd om die hier aan te treffen. Dan ben ik terug bij de Amsterdamsebrug die ik nu aan de andere zijde oversteek. Graffittispuiters zijn druk bezig om het werk van collegae onder te spuiten. Zo houd je elkaar wel bezig. Ik ga de Zeeburgerdijk op. Een smal weggetje met aan het begin een voormalige herberg uit aloude tijden. Het pad wordt gesierd met een minibieb in een buurttuin. Ter hoogte van een brug in onderhoud houdt het groen op en kom ik langs oude gebouwen, al dan niet ondergespoten. Maar daar is wel het Leger des Heils present. Aan de overkant van de Zeeburgerdijk is het herstel van de stad verder gegaan. Dan een gedeelte waar aan mijn loopzijde het herstel van de hoge woningen (met meerdere toegangsdeuren) goed geslaagd is. Ik steek de straat over en ga de Lombokstraat in, de Indische buurt. Op de hoek staat de Roomskatholieke Gerardus Majellakerk, waar iedere zondag vieringen zijn. De Javastraat is een imponerende belevenis, een smalle weg en brede trottoirs. Een aaneenschakeling van kleine winkeltjes en eetgelegenheden van alle windstreken. Over de Celebesstraat kom ik terug bij het station waar ik vertrok. Ik heb nog tijd om bij de Kiosk op perron 2/3 een beker warme chocolademelk te halen.

Groene Wissel 22
Amsterdam Muiderpoort
21 kilometer

Voor de bewegende beelden, klik hieronder:
https://www.relive.com/view/vrqozyEkMK6