Klompenpad Kruishaarderpad

Valt er vandaag te vertrouwen op het openbaar vervoer?
Is een rit met de auto voorafgaande aan de wandeling aan te raden?
Ik besluit om een wandeling in de buurt te maken.
Daar is genoeg te doen.
Te voet ga ik naar het startpunt van het Kruishaarderpad.
Dit Klompenpad heeft zijn startpunt bij het station van Nijkerk.
Daar staat een keurig bord met de route en nog meer info.
Wel kan ik opmerken dat de route op het bord niet gelijk valt met de route in het wild. De situatie bij Driedorp/Slichtenhorst is gewijzigd.
Het eerste deel van de route is niet het spannendste deel dat je op een Klompenpad kunt tegenkomen. Eerst het spoor over en dan door de Oude Barneveldseweg die langs oude en nieuwe bebouwing gaat. Het laatste stukje weiland langs deze weg wordt nu in bezit genomen door nieuwbouw. Dan langs het restaurant van Moeke (Ik zit bij Moeke) en dan ja wat dan? Deels gaat de route over een fietspad langs de drukke Barneveldseweg en deels door de houtwal langs de drukke weg. Niet iedere eigenaar van de houtwal zit te wachten op een eerbare wandelaar, zodat de overstapjes er niet tevergeefs staan. In het levendige centrum van Driedorp verlaat ik de Barneveldseweg en ga over op de Nieuwe Voorthuizerweg. Gelukkig kan ik deze weg snel verlaten en een deel van landgoed Oldenaller ingaan. Een bordje aan het begin van het pad laat zien wat hier wel en niet mag. Wandelen mag in ieder geval wel. Aan de sporen in de sneeuw kan ik zien dat hier voorgangers zijn geweerst. De paden maken slingerend gebruik van het kleine oppervlakte van dit gebied. Ik steek de inmiddels iets minder Nieuwe Voorthuizerweg over en ga de Deuverdenseweg in. Telkens goed uitkijken: midden op de weg lopen of aan de linkerzijde die een gemengde aanblijk heeft van sneeuw en smurrie en wellicht verborgen gladheid.

Ik verlaat de verharde en besneeuwde weg en ga de Tweede Kruishaarderweg op. Links van de weg bevindt zich een mysterie, een enigma, een raadsel, een… . Een wal met bomen. Wat is hier vroeger geweest? Meerdere verhalen doen de ronde over de Kruishaarderberg. Ik ga het vandaag niet oplossen en loop rustig door. Over het draad aan de kant van de berg mag ik niet komen. Anderen blijkbaar wel want de voetstapjes in de sneeuw zijn duidelijk te zien. Met een knik in de weg kom ik verder. De Eerste Kruishaarderweg steek ik over. Het pad vernauwt zich. Ook hier zijn voorgangers geweest. Een vrouw met twee hondjes komt mij tegemoet. De hondjes gedragen zich voorbeeldig. Ik komt uit bij de Schoenlappersweg. Mijn schoenen zijn nog goed. Mijn belangrijke vraag: houden mijn voeten het droog? Dat lukte mij op de vorige wandeling niet. Wanneer ik de Achterridderweg bereikt kijk ik even achterom en blijf achterom kijken. Ter hoogte van de Eerste Kruishaarderweg, waar ik even terug heb gewandeld, zie ik een kudde herten en reeën parallel aan de weg die ik zojuist heb bewandeld rennen. Er zijn ongeveer 20 dieren in de groep en zij gaan van links naar rechts. Geen dier gaat de andere kant uit. Een prachtig gezicht. Ik ga verder over de Achterridderweg en dan ga ik de volledig besneeuwde Pasdijk op. Links en rechts zie ik diersporen in de sneeuw, maar ik heb de kennis niet om daar wijs uit te worden. Dan een eindje de Beulekamperweg op en dan mag ik Landgoed Hell in. Eerder heb ik al een bordje gezien van Landgoed Greven en Hell. Blijkbaar lopen die landgoederen af en toen met elkaar op en dan gaat ieder zijn eigen weg.

Hier is ook de Kruishaarsche Heide. Mijn smalle pad slingert zich voort. Zelfs langs een kleine plas. Opletten voor modderige gedeelten. Ik kom uit bij een boerderij aan de Veldhuizerweg. Dan ga ik de Donkeresteeg op, met rechts een verhoogd weiland (dankzij jarenlange verzameling van heideplaggen en natuurlijke mest), vakantiehuisjes, Stal Lozeman en de Polo-club Midden-Nederland. Ik kom uit op de Deuverenseweg. Ik kies voor het Fietspad dat er minder beglibberd uitziet. In een bocht van de weg begint het echte werk. Eerst een smalle plank over en dan stap ik al diep in de sneeuw. Hier zie ik geen spoor van een voorganger. Stapje voor stapje (doe ik anders ook!) ga ik verder. Met mijn wandelstok prik ik in de sneeuw op zoek naar vaste grond. Twintig centimeter. Dertig centimeter. Mijn schoen krijgt ongenode gasten. Sneeuw kruipt langs mijn sokken naar beneden. Dapper doorlopen. Nog een plankje over. Het volgende weiland. Weer een dik pak sneeuw. Nog een plankbruggetje en dan ben ik op de Kokkeveld. Ik probeer zo veel mogelijk sneeuw uit mijn schoenen te halen. Een boer met trekker rijdt voorbij. De Bloemendaalseweg kan ik een heel eind aflopen. Gelukkig is er nu nauwelijks verkeer. Dat kan wel eens anders zijn. Langs de weg is een klein driehoekje bos. Daar gaat de route langs. Ik waag het er op. Weer diepe sneeuw en een plankbruggetje. Ik haal de overkant. Nog even door de diepe sneeuw en dan over de weg. Het Van Hartenpad brengt mij naar Luxool. Dan langs allerhande sportvelden en sportclubs naar de Wallerstraat. Dan over het oude traject van het Havenlijntje en dan kom ik uit bij het station. Nog even doorlopen naar huis en dan is het klaar. Plots zie ik een wachtende lijnbus die van plan is om vlak langs mijn huis te komen. Ik besluit om in te stappen.
Dankzij de sneeuw en de smurrie was het op de meeste stukken asfalt heel rustig.
En die kudde .. een prachtig gezicht.

Nijkerk
Klompenpad
Kruishaarderpad
15 kilometer