Moselsteig : Tettingen naar Palzem

‘Kunt u ons afzetten bij de halte Ortsmitte, Tettingen?’ vraag ik door mijn mondkapje heen aan de buschauffeur die ons gisteren al twee keer vervoerde. Inmiddels zal hij gewend zijn aan ons Duitse dialect. De man houdt woord en stopt de bus bij de halte Ortsmitte, Tettingen. Zoals te verwachten is ligt deze halte aan de rand van het dorp, maar wel tegenover de kerk. Waar de kerk ook staat, deze staat in het centrum. Wij beginnen hoopvol aan onze volgende tocht op het Moezelpad.

Eerst het dorp uit in zuidelijke richting en dan pakken wij de route op en gaan zonder aarzelen een bos in, in oostelijk richting, om later te kiezen voor de noordelijk richting. We hebben nu Tettingen driekwart omsingeld. Nu stoten we door naar het noorden, door een bosrijk gebied met als afwisseling een enkele akker. Het is rustig in de bossen qua hoeveelheid wandelaars. De vogels daarentegen zijn luidruchtig aanwezig en de vlinderen fladderen ons voor de voeten.

We steken (na een fikse schriftelijke waarschuwing op een bord) de B406 over, waar nauwelijks een auto langskomt. Op het parkeerterrein aan de overzijde stop een auto met aanhanger van de gemeente Pelz. Op de aanhanger staat een grote motormaaier. Een man stapt uit, getooid met helm en oorwarmers. Wij groeten elkaar en laten de man achter in het bos. Nadat we de Lonnenbach zijn overgestoken treffen wij een mooi pauzebankje aan aan de rand van een bos met zicht op velden en gewassen en twee koeien. Stilte heerst alom. In de verte draaien windmolens hun eenzame rondjes. Dan …. komt de man van de gemeente Pelz op ons af. Zijn auto met aanhanger zet hij op een paar meter afstand van ons lieflijke bankje in de berm. Dan doet hij de achterklep van de aanhanger naar beneden, trekt twee liggers uit de aanhanger en haakt beiden vast. Hij start de maaier die hij achterwaarts naar de begane grond manoevreert. Wat valt hier te maaien? Voor ons een vraag, voor hem een weet. Hij zet de maaier op het midden van een karrenspoor, daar groeit wat groens. De maaier gaat messcherp over het groen. Langzaam verdwijnen de man en de maaier en hun geluid achter de bocht in het karrenspoor.

Wij volgen onze weg en komen op een hoogte van 279 meter. De even verderop gelegen Walsberg laten wij rechts liggen, we kunnen niet overal aandacht aan besteden. In de buurt van Kreusweiler komen wij onze eerste wijngaard van de dag tegen. Het zal niet tevens de laatste zijn. Vlak voor deze wijngaarden hebben wij door Buchenwald gelopen. Tussen Kreusweiler en Dilmar stroomt (in goede tijden) de Dilmarbach. Het boekje over de Moselsteig waarschuwt dat in natte tijden de doortocht door de beek glibberig kan zijn. Het is nu droog. De beek is droog. Een smal houten bruggetje met één leuning is droog. Wij nemen pauze op dit bruggetje, heerlijk gedegen Duits brood, met kaas uit de Alpen. Vogels en vlinders leven zich uit in ons bijzijn.

We gaan verder. Meer wijngaarden omringen ons. Vlak voor Palzem lopen we even verkeerd. Wij volgen de hoofdroute, maar we hebben de route naar het dorp en het station nodig. Een vrouw in het dorp die haar bloemetjes buiten zet vragen wij of er een supermarkt is in Palzem. Haar antwoord is duidelijk: nee. De dichtsbijzijnde is in Remich, zegt zij. Dan gaat u van hier met de trein naar Nennig en daar steekt u de Moezel over en loopt u rechtdoor. Daar is een Cactus. Om de gezellige sfeer niet door te prikken met een opmerking over onze kennis van Cactus danken wij haar hartelijk en gaan verder. Op de plek van verder staat een auto met caravan haaks op het weggetje, van berm tot berm. De chauffeur gaat als een veerbaas heen en weer. Ik wens de man sterkte, het is een Nederlandse man. Na een korte wandeling komen wij bij het station. Op het ene perron kun je wachten op de trein naar Trier. Op het andere perron kun je wachten op de trein naar Perl. Wij hoeven maar zeven minuten te wachten op de trein die ons naar Nennig brengt. Wij steken vervolgens de Moezel over en lopen door tot Cactus.

Moselsteig : Tettingen naar Palzem – 14 km

2 gedachten over “Moselsteig : Tettingen naar Palzem

    1. We wilden langzaam op gang komen, daarom hebben we de eerste etappe in tweeën gedeeld. Nu bouwt het langzaam op.
      Heerlijk brood hier.
      Wandellief bakt zelf brood, ook heel goed! 🍞

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.