Kasteelwandeling Hernen

Met zicht op het kasteel Hernen beginnen wij aan onze tocht.
Voorlopig blijven wij op gepaste afstand.
Langs een lange en oude heg, langs akkers, langs paarden en berijders.
We zien met onze fantasie de oude veldovens waar in aloude tijden de stenen werden gebakken voor de bouw van het kasteel.
Van recenter tijd zijn de dames en heren die wij aantreffen op het terras van de tennisvereniging. De bal is geslagen, maar de dames en heren zijn niet uit het veld geslagen. Op het terras putten zij nieuwe moed en zij groeten ons hartelijk. Ook worden wij hartelijk gegroet door een echtpaar voorzien van navigatieapparatuur en routeboekje. Geen Geldersche Kasteelen en Huizen, maar een lange natuurwandeling van Delfzijl naar Tilburg. Zij zijn al aardig opgeschoten. In het verdere van onze wandeling zien wij hen nog een paar maal. Met lichte tred en vastberaden.
Inmiddels zijn wij het kasteel wederom genaderd. Slechts de slotgracht houdt ons tegen om tegen de muren op te lopen. Dit onderkomen dateert uit de middeleeuwen. In de 14de eeuw zal er al een toren met dikke muren hebben gestaan. Zoals het betaamt met een fatsoenlijk kasteel is er bijgebouwd en afgebouwd en veranderd, maar het is nooit verwoest. Blijkbaar was deze uithoek van het Land van Maas en Waal niet zo belangrijk op de wereldschaal. Zelfs Rutger Hauer in de persoon van Floris kreeg geen verwoesting voor elkaar. De kasteelopnamen van de fameuze tv-serie werden hier gemaakt. Het kasteel was toen al eigendom van Geldersch Landschap & Kasteelen.

Wij nemen een korte pauze op een bankje met zicht op de kerk die bewaakt wordt door de heilige Judocus. Hoewel wij geen zwarte band ontwaren, weten wij wel dat hij de beschermheilige van pelgrims en nog enkele andere passanten is. Hij beschermt zelfs fruit. Ik neem een banaan, nadat ik eerst een boterham heb gegeten. Wandellief heeft er alle vertrouwen in en wacht op de volgende pauze voor haar banaan. Wij doorkruisen het dorp en gaan de snelweg A50 onderdoor. Dan komen wij in het Hernensche Bosch. Bossen laten zich de kop niet zo gauw gek maken en behouden de ouderwetse uitgang -sch. In het bosch ligt een ven langs de kant van het pad, daarachter ontwaren wij de molen van Hernen. Het is een korenmolen, geboren in 1745. Naast de molen staan nog enkele oude panden. Even voorbij de molen ligt het Hernensche Meer. Een man laat zijn hond uit langs de oever, waarschijnlijk hoort zijn huis bij de oever van het meer. Een voormalige boerderij, op een steenworp van het meer, herbergt nu een particuliere woonzorgvoorziening. Enkele mensen zitten daar op een terras. De zon doet goed.
Wij trekken door de lange lanen van het Leursche Bosch dat bij de Heerlijkheid Leur hoort. Vlakbij de beide oprijlanen van het Huis staat een bankje, dat vraagt om een tijdelijke bezetting. Een man rijdt op een kleine trekker heen en weer op het grintpad waar de beide oprijlanen beginnen. Heen en weer. Achteruit. Vooruit. Gras wordt omhoog gewoeld. Na zijn vertrek lopen wij voorzichting over de nette rijen steentjes. Dan gaan we op weg naar Leur zelf. De oude kerk (ook met papieren uit de middeleeuwen) vraagt om bewondering, een kerkhof ligt in alle rust tegen de muren. Tegenover de kerk is een infocentrum van het Geldersch Landschap en ook nog van de Kasteelen. Slechts geopend op zondagen, maar niet op aanstaande zondag, want dan is het Pasen. Daar wijken zelfs Kasteelen voor. Via een bospad gaan wij terug naar Huis te Leur dat nog steeds niet teleurstelt. Sinds het midden van de 18e eeuw wordt het huis bewoond door de familie Van Balveren en erfgenamen, die nu de naam Van Verschuer dragen (familie van de eigenaren van landgoed Mariënwaerd). Of de man op de trekker een nazaat of beheerder is weet ik niet. Wij hebben het niet aan hem gevraagd.
Door de bossen komen wij weer langs het zorgcentrum en dan over de verharde weg naar de bekende molen. Van hier gaat de weg dwars door het Bosch van Hernen naar de ons bekende tunnel waar wij doorgaan. Een tegemoetkomende fietser schrikt van onze aanwezigheid in het duister van de tunnel. Aan de andere kant is het licht en dringen wij een buitenwijk van Hernen binnen, dan in een rechte bocht naar de kerk van Judocus en, iets verder, het einde van deze mooie wandeling.

Hernen – Kasteelwandeling Hernen – 16 kilometer


Deze wandeling staat in : Rob Wolfs en Wim Huijser – De mooiste kasteelwandelingen in Gelderland – Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig 2021 & GLK 2021 (wandeling 4). Deze wandelgids bestellen kan hier.

2 gedachten over “Kasteelwandeling Hernen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.