Barchemse Bergen

In de serie ‘de mooiste netwerkwandelingen’ van Uitgeverij Elmar verscheen in 2021 een deeltje over ‘De Achterhoek & De Liemers’. Tijd om de IJssel en de Oude IJssel over te steken. Hieronder een verslag van Wandeling 7 uit deze wandelgids.

Dit belooft wat!
Barchemse Bergen.
In de landstreek tussen Lochem en Barchem zijn bergen ontdekt. Na een dagenlange zware tocht hebben mannen en vrouwen van een internationale expeditie deze imponerende bergen ontdekt en beschreven en op de kaart gezet. Nu mag ik in het spoor gaan van deze onverschrokken helden die met gevaar voor eigen leven deze ontdekkingstocht hebben gemaakt. Nu lopen er begaanbare paden door het gebied, maar hoe anders zal het vroeger zijn geweest. De ene berg is de Lochemse Berg, de andere berg is De Kale Berg. De eerste ligt in de buurt van Lochem, de andere in de buurt van Barchem. Ergens halverwege deze twee nederzettingen begin ik mijn tocht aan de Dollehoedsdijk, in de buurt van Hotel BonAparte. Het gerucht gaat dat één of andere Franse keizer (met zijn dolle hoed) hier heeft gelogeerd of in ieder geval heeft stil gestaan en zijn paard gras heeft laten eten. Maar misschien is dit een staaltje legendevorming van Saksische kwaliteit.
Spoedig ga ik de bossen rond de Lochemse Berg in. Op een top (is dit DE top?) staat een uitkijktoren, een recht oprijzend metalen gevaarte. Het is gesloten. Zelfs wanneer ik boven in deze uitkijktoren zou geraken is er niet veel uit te kijken, want de bomen rond de toren zijn inmiddels hoger dan de toren. De wandeling verloopt in alle rust. Ik blijf aan de zuidkant van Zwiep, een kleine nederzetting in de buurt van de Berkel. Door de landerijen met raaigras en snijmais nader ik Barchem.

Barchem klinkt onbekend, maar voor mij niet helemaal want ik kende een baggeraar (van Werkendamse afkomst) die naar Barchem verhuisde op latere leeftijd. In de directe omgeving van Barchem valt niet veel te baggeren, maar hij was dan ook in ruste. Door een bos (zonder berg) kom ik in het centrum van het dorp, waar het rustig is. Aan de overkant van de straat zie ik een voormalig stationsgebouw (zie foto boven). Barchem lag op de route tussen Deventer en Borculo. later kwam er een hotel in het gebouw en ik vermoed dat er nu appartementen in zitten. Het terras van ‘In de groene jager’ is helemaal leeg. Dit is niet omdat het jachtseizoen is afgelopen, maar omdat het hotel-restaurant leeg staat in afwachting van een grootse verbouwing. Het protestantse kerkgebouw op de hoek staat er nog in volle glorie, als sinds 1861. Langs dorpshuis ’t Onderschoer verlaat ik langzamerhand het dorp.
Van het agrarische buitengebied rond Barchem kom ik plots in Hagenbeek. Dit is al zo’n dertig jaar een natuurontwikkelingsgebied en hier tref ik dan ook de bijzondere soort van tweebenige wandelaars aan. In dit gebied is er algeheel herstel geweest, waaronder het herstel van houtwallen. Ik neem na ruim 10 kilometer mijn gegunde pauze. Tegen een hekje ga ik zitten. Ik eet een boterham en Betuwse kersen. Tijdens mijn pauze komt er geen wandelaar voorbij. Wel zie ik in de verte een landbouwmachine heen en weer rijden.

Tijdens mijn tocht kom ik in de buurt van de Barchemse Enk langs een hotel met een bijzondere geschiedenis. Hier was vroeger een centrum van de Woodbrokers, een groepering die was geïnspireerd door de Quakers, een christelijke groepering. In Engeland was een centrum dat Woodbrooke heette, vandaar deze naam in de lage landen. In Engeland speelden de Quakers een belangrijke rol in de beweging voor de afschaffing van de slavernij.
Een volgende plek van historische betekenis is de Wievenkoele (de Vrouwenkuil). ‘Wieven’ is een verwijzing naar vrouwen die verstand hadden van de werking van allerhande kruiden, die zij ook gebruikten in hun medische zorg voor anderen. Daarnaast ontstonden allerlei verhalen over ‘witte wieven’ die bovenaardse krachten zouden hebben en in witte slierten boven het landschap voorbij kwamen. In de kuil die ik passeer zouden allerlei spannende gebeurtenissen hebben plaatsgevonden, ook weer ontsproten aan het Saksische brein. Wat nog interessanter is dat ik hier een akker passeer waar geen raaigras en geen snijmaïs groeit, maar graan. Ik ben dan inmiddels De Kale Berg gepasseerd.
Tussen het terras en het gebouw van Hotel de Lochemse Berg door kom ik terug bij het begin van de route. Op het terras van BonAparte zitten nu mensen. Het is warmer geworden en het is goed toeven in de wandelschoenen. Mijn kuiten hebben zich goed gehouden tijdens deze bergwandeling.

Lochem – Barchemse Bergen – 15 kilometer

2 gedachten over “Barchemse Bergen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.