Pelgrimspad (16) Maarheeze naar Ell

P1100683

Het is een kleine stap voor een wandelaar en tevens een stap van de ene provincie naar de andere provincie. Een provincie die anders dan anderen is, met een eigen gouverneur in dienst van de Koning. Een duidelijk teken van deze overgang zie ik bij de grenskerk die net aan de Limburgse kant van de grens met Noord Brabant ligt. Het is een oude geschiedenis dat volgens mij niet in de canon van de Nederlandse geschiedenis staat. Bij de Vrede van Münster in 1648 werd Brabant toegewezen aan de Republiek. In de praktijk betekende dit dat de roomskatholieken in het Brabantse land hun eucharistievieringen niet meer mochten houden. Veel mensen weken daarom uit over de grens met het Duitse Keizerrijk om daar een viering bij te wonen. Hier in het Weerterbos werd vlakbij boerderij ‘De Grashut’ een grenskerk gebouwd. Tot het jaar 1681 werden hier vieringen gehouden, door de inzet vanuit Weert. Inmiddels zijn de oude fundamenten weer zichtbaar gemaakt, banken zijn geplaatst, een altaar gebouwd en het kruis staat nu in de zon. Ik neem de tijd om hier rustig te zitten en te bidden. Wellicht zou elke kerk een grenskerk dienen te zijn om beschikbaar te zijn voor mensen.

P1100692

Ik vervolg mijn pelgrimstocht op de grens, wordt voorbij gereden door een groep jongens op brommertjes en kom bij een plek waar ik door een hek terecht kom in het Limburgs Landschap. Een uitkijktoren is hier neergezet om van afstand naar Limburg te kunnen kijken. Momenteel zie ik veel groen, een ven en paarden, zowel bij de ven als onder de toren. Verder is er een linde geplant ter ere van een bestuurder van het Limburgs Landschap.

Meneer, u bent een engel, zegt zij met licht omfloerste ogen.
Een engel is een boodschapper en ik heb u goed nieuws gebracht, zeg ik tegen haar.
Ik kom haar tegen wanneer ik langs haar auto met Bulgaars nummerbord loop bij het Blaakven. Ze draait haar autoraampje naar beneden en stapt uit. Deze combinatie van handelingen duidt al op een lichte paniek.
Ik ben de weg kwijt en ben in paniek.
Ze is op weg naar een bungalowpark en is de weg kwijt. Ze heeft navigatieapparatuur in haar auto, maar dat heeft niet geholpen. Ik zoek op mijn eigen apparatuur de plek op.
Nog maar 750 meter en u bent er. Hier rechts af en dan nog een keer rechtsaf, dan bent u er.
Meneer, u bent een engel.

Met lichte tred en lichtelijk zwevend ga ik verder. De route brengt mij ten westen en ten zuiden van het bungalowpark en de drukte op de zandwegen neemt toe (niet op het verlaten spoor dat van het Limburgse Weert naar het Belgische Hamont gaat). Ouders en kinderen en grootouders lopen door het Bosoverheidegebied van de grafheuvels en de urnenvelden. Worden jong en oud hier op hun toekomst voorbereid?

P1100708

Wanneer ik bij de Trancheeweg aankom zie ik aan de overkant van de weg een man en een vrouw wandelen. Zij wisselen broodjes uit. Op het moment dat ik hen langzij kom zie ik in de hand van de vrouw het routeboekje van het Pelgrimspad. We raken aan de praat over afstanden en fietsen op het eindpunt van de dag, over intenties en over Santiago. Ik vind het al mooi wanneer ik Maastricht haal. In het zicht van het kanaal nemen we afscheid en ik verhoog mijn tempo.

Bij Sluis 16 is het druk, de weg is deels afgezet, een wielerkoers is aan de gang en waarschijnlijk maakt het deel uit van een biathlon of zelfs een triathlon. Ook wanneer ik het parcours verlaat blijft het druk, want aan deze kant van Weert worden mensen (groot en klein) verleid om het Kinderpretland binnen te gaan of het zwembad te benatten of tot grote hoogten te stijgen in het Klimbos. Dan heb ik waarschijnlijk nog lang niet alles opgeschreven. De Grote IJzeren Man heeft dit allemaal voor elkaar gekregen. In de buurt van Vught was deze IJzeren Man ook al actief.P1100713

Wanneer ik de grote zandwinningsplas achter mij laat kom ik bij de kruising van Heihuisweg en de Diesterbaan. Op de hoek staat een Christusbeeld, met daarvoor een perkje. Ik neem plaats onder het kruis, een goede plek voor een pelgrim, en nuttig mijn tweede lunch van de dag. 

Ten zuiden van Altweerterheide loop ik tussen de velden door en kom bij de Tungelerwallen. Dan op naar Tungelroy met een kleine koele wegkapel, een kerk voor de heilige Barbara en een molen voor de heilige Anna. Verder gaat het door meerdere natuurgebieden in de buurt van de Tungelroyse Beek. Prachtige rustige gebieden. Zelfs bij de visvijver (een voormalig werkverschaffingsproject) is het rustig. 

P1100725

Ik doe het niet vaak tijdens het wandelen, maar ik kijk nu even hoe laat de bus uit Ell vertrekt. Wanneer ik gewoon door wandel heb ik ruim de tijd om voor zessen uit Ell te vertrekken. 

Wanneer ik de bebouwde kom van het dorp binnenloop beginnen de kerkklokken te luiden. Een sympathiek en gastvrij gebaar. Het had niet gehoeven, maar het is niet onopgemerkt gebleven door mij. Terwijl ik bij de juiste (er zijn meerdere buslijnen die door Ell gaan) bushalte sta, (tegenover het kerkhof) zie ik mensen naar de kerk gaan. Tijd om te gedenken en te vieren. 

De bus komt en ik ga.

Pelgrimspad – Maarheeze naar Ell – 38 kilometer

Advertenties

3 reacties op ‘Pelgrimspad (16) Maarheeze naar Ell

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s